Рӯзе мерасад, ки ин ва дигар қиссаҳои гирдовардаи Абдуғаффор дар бораи Аҳмад Зоҳир ҳамчун нишонаи арзу сипос ба ӯ ва таронаҳои ӯ рӯи чопро хоҳанд дид. Дунё ба умед аст, - гуфтаанд.

ГУЛИ САНГАМ, ГУЛИ САНГАМ

Алиризо ҳеҷ фаҳмида наметавонист, ки чаро дар як гармхона гулҳо тезтар аз хок сар мекашанду нашъунамо меёбанд, ба воя мерасанд, вале дар гармхонаи дигараш бошад ҳамаи ин корҳо дертар анҷом мегиранд. Охир, дар ҳарду гармхона, ҳам муҳиту шароити баробарро фароҳам овардааст, ба рустаниҳо гармӣ, обу ғизои якхела медиҳад.

Мана имсол ҳам гулҳои гармхонаи боло понздаҳ рӯз пештар шукуфтанд ва онҳоро аз дигарон пештар ба бозор баровард. Аз фурӯши онҳо фоидаи калон гирифт. Агар гулҳои гармхонаи поёни ҳавлӣ низ ҳамин тавр тезтар мешукуфтанд, кори ӯ дучанд хубтар мешуд. Ва боз дар фикр фурӯ рафт...

Алиризо боре ин муамморо пеши ҳамсоя, ки гармхонаи боло дар наздикии хонаи ӯ ҷойгир шуда буд, Акбаралӣ матраҳ кард. Акбаралӣ нимшӯхиву нимҷиддӣ гуфт, ки сабаби инро ӯ медонад. Сабаби асосиаш ин аст, ки гулҳои ин гармхона ҳаррӯз овози пурэъҷози Аҳмад Зоҳирро гӯш мекунанд. Охир, худат нағз медонӣ, ки ман як рӯз ҳам бе садои Аҳмад Зоҳир истода наметавонам, - ба суханаш идома дод Акбаралӣ. Аз магнитофони ман шабу рӯз танҳо овози Аҳмад Зоҳир садо медиҳад. Овози ӯро гулҳои ту ҳам ҳаррӯз мешунаванд ва лаззат мебаранд. Табиист, ки онҳо аз гулҳои гармхонаи поёнӣ хубтар нашъунамо меёбанд.