Вақти кориро ба нақша гирифта ҳар як роҳбар бояд ба саволҳои зерин ҷавоб гӯяд:

❖ ман ба чӣ ноил гаштам? — баҳодиҳии ҳолатҳо;

❖ ман чӣ мехоҳам? — мақсадгузорӣ;

❖ ман чӣ хел ба мақсад мерасам? — нақшаи фаъолият.

Барои он ки вақти зиёдро сарф накунем, бояд ҳар рӯз нақшаи кори худро дошта бошем. Мо бояд муайян намоем, ки вақти худро барои кадом кор сарф карда истодаем ва шояд аз ин ҳам дида хубтар вақти азизи умри худро гузаронида тавонем. Албатта, хуб мебуд агар мо ҳар як дақиқаю сонияи вақти умри азизи худро ба он коре равона месохтем, ки самарааш, на танҳо имрӯз, фардо ва ё пасфардо, балки 100 солаҳо ва 1000 солаҳо манфиат оварад. Агар шумо чунин ҷадвали корҳоро дошта бошед, хоҳ нохоҳ бурд менамоед. Барои