❖ Он шахсе, ки одамгарӣ дорад, бо вазминӣ сухан мегӯяд.

❖ Дар вақти иҷрои супориш ростқавл бош.

❖ Марди накӯкор алоқаҳои дӯстиро ба воситаи дониши хеш пайдо месозад. Дӯстӣ бошад одамгарии вайро тасдиқ мекунад.

❖ Вақте ки шумо худро ислоҳ карда наметавонед, дигаронро чӣ хел ислоҳ менамоед.

❖ Ҳатто одамгариро подшоҳи одил баъди як насл тасдиқ менамоянд.

❖ Шахсе, ки худро идора карда метавонад, аз уҳдаи идораи дигарон низ мебарояд.

❖ Дар муносибат бо дигарон адолатхоҳ бошед.

❖ Шахсе, ки камсухан буда, фиребгар нест ва бо вазминӣ сухан мегӯяд ба одамгарӣ наздик мебошад.

❖ Шахсе, ки мехоҳад осуда зиндагӣ намояд, фақат олим буданаш кифоя намебошад.

❖ Донишмандон дар ҳарос нестанд.

❖ Ба бадӣ, бо ҳақиқатпарастӣ ҷавоб гардонед.

❖ Накӯкориро ҳама кас намефаҳмад.