Ниёл бинни Санҷонӣ дартохт ва камон аз бозу бадар овард ва чӯбае тир дар камон ниҳод, то ӯро бизанад.
Самак гуфт:
— Эй ҳаромзода, мазан, ки ошност.

Ниёл овози Самак бишинохт. Кӯҳъёру Кӯшӯёрро хабар кард, ки «Самак омад». Ишон гуфтанд, ки «чӣ мегӯй?» — Аспон аз ҷой барангехтанд ва пеши Самак омаданд ва бидиданду бишинохтанд. Гуфтанд:
— Эй паҳлавон, дар ин ними шаб аз куҷо меоӣ? Пин дорӣ ки аз бозор ба сарой меравӣ?

Самак ишонро гуфт:
— Ба иқболи шумо бозору сарой якест, ки аз миёни сад ҳазор душман аз Шаҳдара меоям ва Шоҳонро овардам.

Кӯҳъёру Кӯшӯёр гуфтанд:
— Чӣ мегӯй? Аз миёни чандин ҳазор савор, ки бар сари дараанд, чунон ҷойгоҳ, чӣ гуна тавонистӣ омадан?
Чаро чунин гӯй?

Гуфт:
— Мардон дурӯғ нагӯянд. Ман аз дараи Шоҳон меоям.

Гуфтанд:
— Агар чунин аст, нишоне бинамой.

Самак гуфт:
— Агар нишоне мехоҳед, маро пеши Ғӯри Кӯҳӣ баред,
то нишони Шаҳдара намоям.

ПАС ҳар чаҳор рӯй ба роҳ ниҳоданд ва лашкарро гуфтанд:
— Бедор бошед.

ПАС пеши Ғӯри Кӯҳӣ омаданд. Ғӯри Кӯҳӣ ҳанӯз шароб мехӯрд, ки Кӯҳъёру Кӯшӯёр дар пеши вай рафтанд ва хизмат карданд. Ғӯр гуфт:
— Ба чӣ омадаед ва талоя раҳо кардаед?

Ишон гуфтанд:
— Эй паҳлавон, Самак омадааст ва сухане чанд номаъкул мегӯяд, ки аз Шаҳдара меоям.

Ғӯр гуфт:
— Ӯро дароваред.

Самакро дар пеши Ғӯр оварданд. Хизмат кард.
Гуфт:
— Эй паҳлавони Самак, ин чӣ сухан аст, ки аз ту мегӯянд? Яъне ки аз Шаҳдара меоӣ? Нишони Шаҳдара чист ва ин чӣ гуна тавонад будан?