МАЛИКАИ БАРФӢ

Буд набуд, дар замонҳои қадим дар як шаҳри бузург духтараке бо номи Гред ва писарбачае бо номи Кай дӯстона умр ба сар мебурданд. Онҳо якдигарро хеле дӯст медоштанд ва ҳамеша бо ҳам аҳлона зиндагӣ мекарданд, баҳору тобистон якҷоя ба тамошои кӯҳу саҳро ва дидани шаҳри зебо мебаромаданд, хонаи якдигар меҳмонӣ мерафтанд, рӯзгорашон бо ҳам хуш буду осуда мегузашт. Шахсони калонсол ба дӯстии онҳо бо ҳавас менигаристанд, хурдсолон аз онҳо ибрат мегирифтанд.

Дар яке аз шабҳои қаҳратуни зимистон Гред ва Кай пушти тиреза истода рехтани барфро аз осмон тамошо мекарданд. Ин шаб ҳаво сард буду оҳи шамол пурдард. Банохост барфбоди сард табақаи тирезаро кушод ва чизе аз берун ба қафаси синаи Кай бархӯрд. Ин шикастапораи яхе буд, ки Маликаи Барфӣ аз берун ба сӯйи онҳо партофт. Маликаи Барфӣ бераҳму бемеҳр буда, дили сарди ӯ ҳама чизро ба ях табдил медод. Баъди чанде яхпораи партофтаи Маликаи Барфӣ ба дили Кайи хурдсол таъсир кард. Ӯ дигар ҳалиму меҳрубон набуд. Кай ба Гред бо нигоҳи сарди ҷангхоҳона менигарист. Гред ҳарчанд бо ӯ дӯстона муомила кунад ҳам, Кай ба ӯ эътибор надода, бо ҷанҷолу ҳархаша духтараки бечораро сахт дилозурда сохт ва қаҳролуд аз хона баромада рафт.