Аз чашмаҳои чашмҳо шуд ашк ҷорӣ,
Ашки муқаддас аз ҷудоии Ватан,
Аз ишқи бепоён ба озодиву инсон,
Ашки муҳиби паҳлавонон,
Ашке, ки дар чашмони Рустам мавҷ зад,
Дар марги Суҳроб,
Монанди марвориди дарёҳои бетоб.

Бо ин ҳама,
Гоҳе зи кори хештан,
Шармандаам ман.
Гӯям чаро гирёндаам ман мардумонро,
Вақте ҳунар боист дилҳоро кунад шод,
Андешаҳои пурбаҳорро созад озод?

Аммо чӣ бояд кард бо осеби даврон,
Вақте ки Меҳан ғӯтавар дар ашку хун аст,
Вақте ки ошӯби ҷаҳон аз ҳад фузун аст,
Ҳар шеър як инсон шавад
Пурашку исён?

НАВРӮЗИ ЭРОН

Баҳор асту Наврӯзи ҷонсӯзи Эрон,
Ба ҳар ҳол,
Поянда Наврӯзи Эрон!

Насими баҳорӣ,
Гузар кун,
Сафар кун,
Ба вайронаҳои ҳамоғӯши Корун.
Ба ҷои гулу сабза, бингар заминаш,
Чӣ сурху сияҳ шуд зи зулфони пурхун,
Бирав дуртар бар диёри ғарибон,
Назар кун бар амвоҷи Мурдоби Маҷнун,
Ки пур шуд зи хуни ҷавонони Эрон.

Насими баҳорон,
Насими баҳорон,
Бирав сӯйи размандагони диловар,
Ки ҷон месупоранд дар пушти сангар.
Бирав сӯйи он ҷабҳаҳои пуроташ,
Бидеҳ кӯдаконро ба нармӣ навозиш,
Ки дар дасташон лӯлаҳои туфанг аст
Ва тақдири он бегуноҳони кӯчак,
Тану ҷон супурдан ба майдони ҷанг аст.

Дифоъи Ватан - ин ҳарими муқаддас,
Муқаддастарину волотарин аст.
Ва эсор дар роҳи омолу имон,
Чӣ пурифтихору ғурурофарин аст.