Дар дарзи сақфи сабзи дарахтон,
Як гӯша осмон,
Ойинаи кабуди дурахшон аст.

Як дами дигар,
Зи боди парешонсар,
Вақте ки баргҳо ба валвала меафтанд,
Ба рӯйи сақфи сабз,
Ойинаи шикаста фаровон аст.

Пиндори ман дар ойина парвоз мекунад,
Гӯям шикаста ойина ҳам боз ойина-ст.
Ку,
Ӯ,
Ки даршикаст,
Зебо дурахшид ойинаваш
Рӯҳи саркашаш.

ГУЛҲОИ СОАТӢ

Гулҳои соатӣ,
Сар баркашида бар сари деворам,
Аз сояҳои хонаи ҳамсоя,
Бо он нигоҳи нарми зумуррадфом,
Ором, ором,
Бо якдигар ба рамз чӣ мегӯед,
Аз рӯзи ман, ки лаҳзашуморастам?

Гулҳои соатӣ,
Ӯ аз тилои сабз шуморо сохт,
Бо ин ҳама зарофату зебоӣ,
То бишкуфед як-ду-се рӯзу бипажмуред.
Тасвири ман ба ойинаҳо овехт,
Дар ин нигорхонаи рангоранг,
Ин ҷо, ки ман худ ойинадорастам.

Гулҳои соатӣ,
Рӯҳи зумуррадини шумо зебост,
Дил бастаам ба номи шумо, зеро
Соат дилаш тапидани акнун аст,
Соат ҳамеша раҳсипари фардост.

ЁДИ БАҲОР

Гуфтӣ баҳори тоза маро ёд кун зи меҳр,
Ёд аз касе кунанд, ки аз ёд рафтааст,
Эй гулшани шукуфта магар меравӣ зи ёд?

Ман будаму ту будию саҳрои субҳдам,
Чидӣ чу он шақоиқи ваҳшии сурхро,
То омадӣ диҳӣ ба манаш рафта буд ба бод.