намуд. Ҳамин тариқ, вай бародарашро дар маркази Варорӯд сари қудрат монда, барои қонунигардонии қудрати худ (Наср ӯро вориси худ эътироф карда буд) ва ҳам барои болоравии ояндаи Бухоро замина гузошт. Агар Самарқанд ҳамчун қалби Варорӯд маҳсуб гардад, пас Бухоро баъдтар нақши маркази фарҳангии тамоми шарқи исломиро иҷро мекард.
Пас аз марги бародари худ Наср дар соли 892, ки то дами марг мувофиқи фармони халифа амири тамоми Варорӯд буд, Исмоил, воқеан, ҳокими кишвар шуд ва пас аз як сол халифа ӯро дар ин мартаба тасдиқ кард. Худи ҳамон сол, ӯ ба соҳили рости Сирдарё юриши ҳарбӣ гузаронида, ба шаҳри Тароз расид. Пас аз забти ин шаҳри аз ҳама шимолтарини кишвараш, ӯ калисои асосии онро ба масҷид табдил дод. Ба андешаи мо, ин юриши низомӣ, ки дар соли аввали пас аз ба даст овардани унвони амирии тамоми давлат гузаронида шуда буд, ҳадди ақал чор ҳадаф дошт:
1.Комилан бартараф кардани таҳдиди эҳтимолии ҳамлаи бодиянишинони Дашти Бузург ба Варорӯд, ки таҳти ҳукмронии Сомониён ба як воҳиди ягона муттаҳид гардидааст; 2.Паҳн кардани ислом ва фарҳанги мусулмонон дар заминҳои нав дар байни бодиянишинон-бутпарастон, ҳамчун амри хайрияи амир; 3.Таъсис додани назорат аз болои масири шимолии Шоҳроҳи Абрешим ва бо ин фарогирии тамоми хатсайрҳои роҳи тиҷорати заминии қитъаи Авросиё дар қисми марказии он; 4.Таъсис додани як навъи нави савдои сердаромади ғуломони турк, ки дар бозорҳои мусулмонӣ аз дарбори халифаҳои Бағдод то бозорҳои моликияти Миср ба он талаботи зиёд дошт.
Ҳамин тариқ, аввалин юриши амир Исмоили Сомонӣ, ки ӯро на танҳо ҳамчун бартарафкунандаи таҳдид аз шимол, балки ҳамчун