машҳур шуд (бо 28 аломат), ки дар муқоиса бо навиштаҷоти Дешти-Навур (Ғазна, Афғонистон), эроншиноси маъруфи рус В.
А. Лившитс робитаи онро бо забони қадимаи туркӣ рад мекунад ва онро ҳаммонанди «катибаи сакоӣ» муайян мекунад. Чунин нуқтаи назарро олими қазоқе, ки ин осорро кашф кардааст, низ тарафдорӣ кардааст.
5.Забони бохтарӣ. Ин забони акнун мурда (эронии миёна) дар қаламрави Бохтар дар замони Юнону Бохтар ва давлати минбаъдаи Кушониён ҳамчун забони давлатӣ паҳн шуда буд.
Маълум аст, ки дар натиҷаи лашкаркашии Искандари Мақдунӣ ба Шарқ (аз ҷумла Бохтар) ҳокимияти юнону македонӣ ва баъдтар давлатҳои юнону-бохтарӣ ва юнону-ҳиндӣ барқарор гардиданд, ки дар он ҷо забони юнонӣ ва алифбои юнонӣ забон ва хаттӣ давлатӣ гардид. То миёнаҳои асри ХХ ин забон асосан аз рӯи маводи нумизматикӣ маълум буд. Дар соли 1957, дар Сурхкӯтал (Бағлони Афғонистон) катибаи бохтарӣ бо андозаи назаррас дарёфт карда шуд ва баъдтар (1993) дар наздикии Сурхкӯтал боз як катибаи ба қадри кофӣ калон ва хуб ҳифзшуда кашф карда шуд. Ин катиба (Работоқ)-и забони бохтарӣ бо алифбои юнонӣ ба машҳуртарин шоҳи Кушониён – Канишка тааллуқ дошт. Ин ва бисёр дигар номаҳо ва ҳуҷҷатҳои ҳуқуқии нағз ҳифзшуда ба забони бохтарӣ, ки дар Лондон ҷамъоварӣ шуда буданд, аз ҷониби забоншиноси маъруфи бритониёӣ Николас Симс-Вилямс рамзхонӣ ва нашр шудаанд.
6.Забони суғдӣ. Маълум аст, ки суғдиён дар ҳаёти иҷтимоию иқтисодии на танҳо Варорӯд ва минтақаҳои ҳамсоя