Гар ба ҳафтод расам, овезам
Сари худро ба сари дори қадам,
Бо дурахшонии хуршеди ғуруб
Нешханде бизанам сӯи адам.

Гар ба ҳафтод расам шукр, аммо
Рӯйи ман аз ту чӣ рӯ мемонад?
Бо чӣ рӯйе ба ту ман менигарам,
Ба гуле, ки зи нумӯ мемонад?

Бо чӣ рӯ менигарам ман бар худ?
Ифтихоре ба дилам мемонад?
Аз ҳама боғу гулистони ҳаёт
Неши хоре ба дилам мемонад?

Гар ҳафтод расам, ишқ, эй ишқ,
Дар бари ман ба вафо мемонӣ?
Оҳ, эҳёгари ман, бори дигар
Дар бари ман чу Худо мемонӣ?

Ҷабҳа дар пеш, равам бо зинҳор
Сари худро бубарам то таҳи дор.
Ишқ то ҳаст, равам синакушод
То ба ҳафтоду ба ҳаштоду ҳазор.

Ман ҳама тиру камонам дар худ,
Ишқ то ҳаст маро боке нест,
Он ҳама доғ, ки бо ҳукми ишқ
Монд дар ман, чу нишони олист.

Оҳ он нур, ки дар чашмон аст,
Оҳ он тир, ки дар қомати мост,
Ишқ то ҳаст, фурӯзон монад,
Ишқ то ҳаст, сарафрозу ба пост.