Тоҷикистон Тоҷикистон шуд!

Дар шуои ин нидо аз синаи сӯзон
Чеҳраи пирӯзии мардум ҳувайдо гашт,
Фазлу пайғоми хирад пайваста боло гашт,
Халқи бофарҳанги тоҷик бо ҳама аъмоли некаш
Аз тани захмин, сари сангин,
Аз замини сӯхта, аз охирин уммеди мардум
Боз эҳё, боз эҳё, боз эҳё гашт!

Сулҳ омад! Сулҳро овард ӯ!
Тоза карда синаҳоро аз ғубори дард ӯ,
Халқро берун кашид аз синаи пурдард ӯ!

Ҷони рафта аз тани меҳан ба тан баргашт,
Охирин навмеди Меҳан
Бар Ватан баргашт!
Шуд ҳама вайронаҳо обод,
Файзу пайғоми шукуфоӣ
бар чаман баргашт!

– Бар шумо ман сулҳ меорам!
Ин садо мурғи Самандар гашту аз оташ бурун омад,
Ин садо Симурғ шуд бар қуллаи Боми Ҷаҳон биншаст,
Ин садо мисли Ҳумо ҷавлон бизад дар торами миллат,
То ба дӯши Пешвои мо,
ба дӯши Қасри Миллат парфишон биншаст!

Ин садо акнун сафои тоза ёфт
Дар нигоҳи мардуми хушбахти тоҷик,
Дар фурӯғи пештоқи Қасри Миллат,
Парфишонӣ мекунад бо Парчами миллӣ
Дар равоқи Қасри Миллат!

Ин садо монанди ҷавшан, чун сипар дар ҷони мо шуд,
Бо Нишони далатӣ имрӯз то Хуршед боло шуд,