Дарки мақсади муаллифро бароиш осон менамояд.

Асарҳои мустанади Бахтиёр Муртазо аз нигоҳи корбурди аносири ҳунарӣ аз ҳамдигар фарқ мекунанд. Агар дар очеркҳои солҳои ҷавонии ӯ саҳнаҳои баёни репортажӣ, ки аз ҷойи воқеа нишон доданро мефаҳмонад, бартарӣ дошта бошад, дар очеркҳои пас аз истиқлолияти ӯ аносири тасвир афзалият пайдо кардааст. Ин ҳолатро ба ду омил: талабу рӯҳияи замон ва такомули шахсияти эҷодкор метавон нисбат дод. Ин аст, ки таносубан дар очеркҳои солҳои ҷавонии адиб ҷанбаи эҳсосӣ ва дар очеркҳои синни камолоти ӯ маърифати солорию ақлӣ бартарӣ дорад.