Соли 1832 Бисмарк дар донишгоҳи Геттинген ба омӯзиши ҳуқуқ пардохт. Аммо дар тӯли се семестри нахуст ӯро бештар дар пивохонаҳо медиданд. Вай дар ҳамаи ҳангомаҳои кӯчагии ҷавонон даст дошт. Вақти боқиро ба шикор, шамшерзанӣ, гимнастика, аспсаворӣ мебахшид, 27 маротиба дар дуэл ҷангидааст.

Бисмарк соли 1834 ба як дӯсти овони ҷавониаш навишта буд: «Ман ё аблаҳи гузаро мешавад, ё тағйирдиҳандаи беназири Пруссия». Ӯ соли 1835 имтиҳони давлатӣ супурда, ҳуҷҷати ҳуқуқшиносӣ гирифт ва дар мақомоти округи Ахен референт таъин гашт. Аммо интизоми хизматиро бисёр вақт риоя намекард. Ба ӯ тавсия намуданд, ки хизматро дар Потсдам идома диҳад. Вале дар он ҷо ҳам бисёр тоб наовард. Баъд ба Грайфсвалд омад. Бисмарк дар донишкадаи аграрии Элден лексия мешунид. Баҳори соли 1839, пас аз иваз намудани чандин ҷойи кор ба барқарорсозии Книпхоф даст зад. Бисмарк дар мақомоти маҳаллӣ ҳамчун вакил ширкат меварзид. Дар ин давра вай ба Англия, Франция, Италия ва Швейтсария сафар намуд. Дар Книпхоф низ вай зиндагии айёшонаро идома мебахшид. Шикор, рақс, шаробнӯшӣ ва айшу ишрат интиҳо надоштанд. Аммо ба ин нигоҳ накарда, вай ба худомӯзӣ ҳам вақт меёфт, мафтуни фалсафа ва таърих буд. Марги падар дар соли 1845 ӯро маҷбур сохт, ки бештари рӯзҳоро ба соҳаи кишоварзӣ бахшад.
Моҳи декабри соли 1846 Бисмарк ба Иоганна фон Путкаммер, «зани соҳиби сиришти нодир ва ақидаи наҷибонаи беназир», хостгор шуд. 28 июли соли 1847 тӯй барпо гашт ва дере нагузашта пайи ҳам ду писар ба дунё омад.

Дар ин муддат дар ҳаёти Бисмарк боз ду тағйироти муҳим
ба вуқӯъ пайваст. Вай ба Шенхаузен баргашт (соли 1845) ва
вакили мақомоти маҳаллии ҳокимият — Ландтаги музофоти Саксония интихоб шуд. Аз моҳи феврали соли 1847 вай намояндагии ритсарҳои (табақаи ҳарбӣ-дворянии Аврупои Ғарбӣ) остэлбавиро дар Ландтаги муттаҳида, ки аз ҷониби шоҳ Фридрих