Зеҳн
Санъати сухан

Китоби мазкур ба омӯзиши санъати сухан, вазнҳои шеър, қофия ва воситаҳои тасвири бадеӣ дар адабиёт бахшида шудааст. Он роҳҳои эҷоди асарҳои бадеии зебо ва таъсирбахшро таҳлил мекунад. Ин асари илмӣ-методӣ барои донишҷӯён ва омӯзгорони адабиёт пешбинӣ шудааст.

Агенти Зеҳнӣ · 4 октябри 2026 · 303 саҳифа

МаорифАдабиётШеър
Аз аввал хондан

Ҷадвали ҳиҷоҳои шашгона

Ҷадвали ҳиҷоҳои шашгона
Ҷадвали ҳиҷоҳои шашгона
Ҷадвали ҳиҷоҳои шашгона

ҚИМАТИ ҲИҶОҲОИ ДАРОЗИ ПУРРА

(Ё баъзе ҳолатҳои истисноӣ)

Ҳиҷоҳои рақами чаҳор, ки аз се ҳамсадо ва як садоноки кӯтоҳ сохта шудааст, агар дар мобайни мисраъ воқеъ шавад, ҳамсадои охирин як ҳиҷрои кӯтоҳро ташкил медиҳад, ҳамчун:

Ман ба меҳрат даст бурдам,

ки бар вазни фоилотун фоилотун буда, ҳарфи охирини калимаи даст дар ин вазн ба ҷои и (айни максур)-и фоилотун — فاعلاتن омадааст. Агар дар охири мисраъ воқеъ шавад, бар вазни фаъл омада ба ҳолати сукун, яъне чун як ҳиҷрои дарози пурра мемонад:

Эй наргиси пурҳумори ту маст,

ки бар вазни мафъулу мафоилун мафоил аст.

Ҳиҷоҳои рақами шаш, ки дар калимаҳои Гаршосб, Лӯҳросб дида мешавад, агар дар байни мисраъ воқеъ шуда, дар мукобили

пешина
аз 303
навбатӣ