• Ҳамаи гап дар ҳамин, ки сарфаҳм намеравӣ!
• Чӣ хел?
• Охир, ту, аҳмақча, шоҳасари адабиёти рус «Ҷанг ва сулҳ»-ро ба як халта бор баробар кардӣ! Охир, кӣ ин хел гап мезанад?
• Ман ҳаҷмашро дар назар доштам-дия.
• Ба асар, чӣ хеле ки набошад, аз рӯи ҳаҷм не, балки аз рӯи мазмун, мундариҷа ва ҳалли масъалаи ба миён гузошта баҳо медиҳанд. Фаҳмидӣ?
• Ба фаҳмидан фаҳмидам-куя, лекин шумо умуман гапи маро ё ғалат мефаҳмед, ё каҷ маънидод мекунед.
• Аввал андешаю баъд гуфтор, гуфтаанд. Андеша карда гап занӣ, суханат ҳеҷ вақт ғалат намебарояд.
• Ман ғалат намегӯям.
• Пас, «асарҳои Пушкин ба борхалтаи ман базӯр ҷо мешавад» гуфтанат чӣ маъно дорад? Оё медонӣ, ки Пушкин гуфтааст:

Ба худ коҳе бино кардам, ки даст
онро намесозад,
Алаф ҳаргиз напӯшад, роҳи мардумро
ба он маҳзар.
Муаззам обида он сон, ки болотар
сар афрозад.
Зи бурҷи шоҳ Искандар...

• Медонам, Анатолий Михайлович, медонам. Ҳатто аз ёд, - ва бо овози бурро сар кард:

...Замоне дер хоҳам буд азизи халқи
ин кайҳон,
Ки кардам бо сухан ҳисси накӯ бедор
дар одам,
Ки озодӣ дар ин асри ситам бистудаму эҳсон
Бас афтода талаб кардам.