Пагоҳии рӯзи дигар Тоҷихон Райҳонро ба наздаш фарёд кард.

• Биё, духтарам, ман ба ту либосҳои нав пӯшонам. - гуфт вай ва Райҳонро ба сари зонуяш шинонд. Ба ӯ куртаи нави шоҳӣ, кафшчаи зебое пӯшонд, мӯйҳои парешонашро шона карда, лентаи сурх баст.
• Дада, ана лоло, - Райҳон куртаи навашро ба падараш нишон дода, хурсандӣ кард...
• Ту духтари шӯх, беодобӣ мекунӣ, - гуфт падараш Аҳмадҷон ва ӯро ба оғӯш гирифта, пурсид: - Боз қайчибозӣ мекунӣ?
  Аз ин ду рӯз пеш Райҳон қайчибозӣ карда истода, ресмонҳои кафшчаи навашро бурида ва Аҳмадҷон барои ин кораш ӯро нағзакак танбеҳ дода буд.
  Райҳон танбеҳро ба хотир оварда, зуд ҷавоб дод: -Не!
• Барои кори беаҳамият бачаро озор надиҳед, - гуфт Тоҷихон ба рӯи миз дастурхон паҳн карда. - Натарс, духтарам. Минбаъд ман намемонам, ки дадаат туро ата-та кунанд.
• Борҳо гуфтаам, ки ин хел нагӯй. Набошад ҳар чӣ ки ба дасташ афтад, реза-реза карда мепартояд, - Аҳмадҷон боз ба занаш таъкид карда, бо радио машғул шуд, то ки консерт шунавад. Дар ин вақт Райҳон тозон-тозон рафта, аз пеши мошини дарздузӣ қайчиро гирифт ва «лоло, лоло» гӯён номаълум як нӯги домани куртаи модарашро қайчӣ кард. Аҳмадҷон инро дида:
• Ана кору мана кор, - гуфт бо овози баланд ва ба Тоҷихон куртаашро ишора карда пичинг зад: - Дидӣ, очаи духтар, эркачат чӣ корномаи нав нишон дод.
• Духтари ганда! - гуфт Тоҷихон бо қаҳр ва духтарчаашро як торсакӣ зад.
  Овози гиряи Райҳон баланд шуд.
• Гуноҳи худат, одам ҳар кори кӯдакро тарафдорӣ кардан намегирад.