*Сарат дард кунад, дардро аз по биҷў.

*Бедорхобиҳои ин шабонро чӣ ҳисоб кунам, ки хоби фардо ҳисоб надорад.

*Паррандае ҳаст зираку доно, бо номи «майна».
Мағзи сарро низ майна гўянд.
Чӣ нисбате миёни онҳост?

*Яке гуфт:
-Дар ҷавонӣ қадам дароз буд, ақлам кўтоҳ. Ҳоло ки пир шудам, Худои мутаол қадамро кўтоҳ карду ақламро дароз.

*Одамӣ ҳама маънии оламро дар як қолиб гунҷонда тавонист, вале натавонист худро дар як қолиби маънӣ гунҷонад.

*Аз ҳад беш шитоб макун, ки ё ягон чизро мешиканӣ, ё аз чизе дасту поят мешиканад. (Ё туро мешикананд).

*Ҳама гуна эътиқодро метавон барҳам зад, ба ғайр аз эътиқод ба Худо!

*Бенавое зуком шуд. Он қадар пайсае, ки дошт, дору харид. Шифо ёфт.
Ва ба зудӣ боз бистарӣ гашт. Ин навбат силкасал шуд. Аз гушнагӣ ва аз ғами бенавоӣ.

*Агар нависандагон ҳамаи ҳунарҳоро меомўхтанд, беҳтарин асарҳо меофариданд.
Оё беҳтар нест, ки ҳама ҳунари нависандагиро омўзад?

*Саги гургшуда хидматчии давлатист, ки ба мақоме соҳиб мешавад.