*Дар пирӣ аксар онҳое диндорони ашадӣ мешаванд, ки дар ҷавонӣ гунаҳкорони ашадӣ буданд.

*Ду лаҳза дар хотири ҳеҷ кас боқӣ нахоҳад монд:
Лаҳзаи таваллуд ва лаҳзаи ҷон кандан.

*Ҳама гуна дороӣ бароям он вақт боиси ифтихор хоҳад буд, ки дигарҳо надошта бошанд.

• Аз худ муҷассамаи ҳақ матарош, ки ба зудӣ мешикананд.
  Бигузор, муҷассамаи туро (дигарон) тарошанд, ки дершикан хоҳад буд.

• Як қадаҳ шароб як ҷуръа фазилати инсониро кам мекунад; як ракъат намоз як ракъат сифати инсониро зам.

• Ба хотири ҷалби бештари харидорон дар танаи шишаи арақ навиштанд: «Ҳалол».

• Баъд аз намоз хондан шароб бихўрӣ, худро фиреб медиҳӣ.
  Пас аз шароб хўрдан намоз бихонӣ, Худоро мефиребӣ.

• Вақте ба демократия бовар хоҳам кард, ки дар шафати масоҷид майхонаҳо бунёд намоянд.

• Доно дарахтро об доду сабзонд. Аблаҳ ба бехи девор об рехт, то бияфтад.

• Имшаб хоб дидам, ки дар ҳалқаи бадмастон афтодаам.
  Аз бўйи даҳани онҳо ончунон маст шудам, ки саҳар калавида аз хоб бархостам.