КИТОБ ЧӢ ТАВР ПАЙДО ШУД?
Дар замонҳои қадим одамон хонда ва навишта наметавонистанд. Онҳо андешаҳои худро шифоҳӣ баён мекарданд. Бо гузашти замон одамон фаҳмиданд, ки фикрашонро бояд нависанд. Аввал онҳо дар сангҳо ва деворҳои ғорҳо расм мекашиданд.
Баъдтар ҳарфҳоро ихтироъ карданд. Акнун одамон дар тахтачаҳои гилин (лойӣ), сангу чӯб ва пӯсти ҳайвонот менавиштанд. Тасаввур кунед, ин ашё чӣ қадар вазн доштанд! Нигаҳдории чунин китобҳо мушкил буд. Коғаз аввалин бор дар Чин ихтироъ шуд. Чиниҳо коғазро аз нахи дарахти тут ва бамбук омода мекарданд. Аммо ин коғаз дурушт буд.
Тоҷикон якуним ҳазор сол пеш китобҳои босифат омода мекарданд.
Чӣ гуна? Ниёгони мо ба таркиби коғаз нахи пахта илова карданд. Ин коғаз пурҷило, нарм ва мустаҳкам буд. Дертар дастгоҳи чопиро ихтироъ карданд. Акнун китобҳо зудтар ва зиёдтар чоп мешуданд. Ҳоло шумо китобҳои зиёд доред. Китобҳои шумо расм, чистон, афсона ва ҳикояҳои аҷоиб доранд. Китобҳои ҳозира хеле гуногунанд: ғафсу тунук, сабук, бо расмҳои ҷилодору рангоранг. Ҳоло китобҳои электронию овозӣ ҳам пайдо шуданд.
Ҳар китоб як ҷаҳонест, ки шумо онро барои худ кашф карда метавонед.
Мақолаҳои маъмул
Ҳар роҳе, ки интихоб мекунӣ
Ҳаёт мисли як ҳавопаймоест, ки ту худат пилот ҳастӣ, на мусофир. Танҳо ту қодирӣ самти ҳаракатро интихоб кунӣ, баландӣ ва суръатро муайян намоӣ. Агар раҳнамоиро ба дигарон супорӣ, хавфи гум кардани роҳи ҳақиқии худ вуҷуд дорад. Дар ҳар як қарор, дар ҳар
Математика — шоҳи фанҳост
Ба мо ҳамеша ҳанӯз аз бачагӣ мегӯянд: «Математика шоҳи фанҳост», «Ададҳо ҷаҳонро идора мекунанд». Оё ягон вақт дар бораи он ки то кадом дараҷа ин гуфтаҳо дурустанд, фикр кардаед? Вақте ки дар синфҳои болоӣ ба омӯзиши дигар фанҳои дақиқ оғоз мекунанд,
Пурра диданАгар китоб нахонем, мумкин аст ба паёмадҳои мухталифе дар зиндагии шахсӣ ва ҳирфаӣ мувоҷеҳ шавем.
Дар идома ба 20 иттифоқе, ки дар натиҷаи китоб нахондан мумкин аст рух диҳанд, ишора мекунем: Коҳиши доираи луғот. Нахондани китоб боиси маҳдуд шудани вожаҳову қудрати баён мешавад ва дар натиҷа имкон дорад ба хубӣ ғояву эҳсосоти худро интиқол дода
МУҚАДАСОТИ МО
Дар Конститутсияи (Сарқонуни) Ҷумҳурии Тоҷикистон махсус қайд гирифтааст, ки «Рамзҳои давлатии Тоҷикистон Парчам, Нишон ва Суруди Миллӣ аст». Барои ҳар як тоҷикистонӣ Ватан, миллат, забони тоҷикӣ, Парчам, Нишони давлатӣ, Суруди миллӣ муқаддасанд. Мо ба
Барномасозӣ
Ахбор
Олами Афсонаҳо
Дунё