Мақолаҳо
Мақолаи навАЗ ЗИНДАГИНОМАИ ПАЁМБАРИ ХУДО ҲАЗРАТИ МУҲАММАД (с)
Эй, ки номат нақш бар Арши барин, В-эй ҳабиби он Худои нозанин. Хотами пайғамбаронию нигин, Ё Расулаллаҳ, Сайидалмурсалин, Ё Муҳаммад, ﷺ Раҳматуллилъоламин Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дар шаҳри Маккаи мукаррама субҳи рўзи
Сенарияи ҷашни Наврӯз
Эй навбаҳори гулфишон, шод омадӣ, шод омадӣ, Бар покмарзи тоҷикон, шод омадӣ, шод омадӣ. Дар шеърҳои Рӯдакӣ бошад ҳувайдо ҳусни ту, Илҳомбахши шоирон, шод омадӣ, шод омадӣ. Ассалому алайкум ҳамватанони азиз, меҳмонони олиқадр. Дуруд бар ҳамаи
Оғози асари Наврӯзнома
Дар ин китоб, ки баён карда омад, дар кашфи ҳақиқати «Наврӯз», ки ба наздики мулуки Аҷам кадом рӯз будааст ва кадом подшоҳ ниҳодааст ва чаро бузург доштаанд онро ва дигар оини подшоҳон ва сирати эшон дар ҳар коре мухтасар карда ояд… Аммо сабаби ниҳодани
Конститутсия — бахтномаи миллат
Конститутсия — бахтномаи миллат Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон санади асосии давлат буда, заминаи ҳуқуқии зиндагии ҷомеа, ҳифзи ҳуқуқу озодиҳои инсон ва пешрафти кишварро муайян мекунад. Он 6 ноябри соли 1994 бо роҳи раъйпурсии умумихалқӣ қабул
Артиши миллӣ — сипари боэътимоди Ватан
Артиши миллӣ — сипари боэътимоди Ватан Ватан барои ҳар як инсон азизтарин макон, сарчашмаи меҳру муҳаббат ва мояи ифтихору сарбаландист. Обу хоку ҳавои он бо ҳастии мо пайванди ногусастанӣ доранд. Муҳаббат ба Ватан аз эҳтироми модар, гиромидошти забону
Қадри умр дар илму амали нек
Умр гаронбаҳотарин сарвати инсон аст. Ҳар рӯзи он, ки сипарӣ мешавад, дигар барнамегардад. Аз ин рӯ, инсон бояд андеша кунад, ки вақт ва неруи худро ба чӣ сарф менамояд ва аз зиндагии ӯ ба худу дигарон чӣ манфиате мерасад. Ҳикматҳои пешниҳодшуда моро ба
ОДОБИ САЛОМ
Ай писар, гар пештар гўӣ салом, Оташи дўзах шавад бар ту ҳаром. Фаридаддини Аттор Яке аз фазилатҳои неки инсонӣ, ки обрўву нуфуз ва манзалати ўро баланд мебардорад, ин гуфтани салом ба хурду бузург ва риояи одоби он мебошад. Пешиниён ин ҳусни одобро
УСТОД — БЕҲТАРИН ПАДАР
Ҳар киро дар зиндагӣ устодест. Имрӯз чӣ муаллим ва чӣ духтур, чӣ ронанда ва чӣ коргару бофанда — ҳама устодону шогирдони худро доранд. Ҳамаро дар ҳаёт касе омӯзонидааст. Ягон кору амал, ягон пешравию афзалият, ягон бурду бохт бе заҳмат, бемашаққату
КИТОБ — МАНБАИ ДОНИШ
Аниси кунҷи танҳоӣ китоб аст, Фурӯғи субҳи доноӣ китоб аст. Оре, китоб ёр, беҳтарин дӯстдору ғамхор, нишондиҳандаи ҳаёти осоиштаву мададгори инсон аст. Китоб манбаи ягонаи пайдоиши илму дониш ва фазлу эҳсони инсони комил ба шумор меравад. Агар кас як
НОН — НЕЪМАТИ БЕБАҲОСТ
Дар ҳама дунё ба ҳар давру замон, Эҳтироми нон бувад аз ҳад калон. Он зи ҷумла нозу неъмат беҳтар аст, Қадри нон болотар аз симу зар аст. Нон қиматтарин ганҷ, бебаҳотарин амвол ва муқаддастарин ганҷинаи пурарзишу бебаҳост. Бе нон ҳаёт нест. Бе нон
ЗАБОНИ МОДАРИЯМ – ИФТИХОРАМ
Забон ояд ба кас чун шири модар, Аз ин рӯ асли ҷон аст, асли ҷон аст. Забони модарӣ лафзи бузург, ширину муқаддасест, ки барои ҳар як инсони комил баробари пайдо шудани ҷон дар бадан пайдо мешавад. Ҳанӯз тифле, ки нав ба олами ҳастӣ чашм боз
МУҚАДАСОТИ МО
Дар Конститутсияи (Сарқонуни) Ҷумҳурии Тоҷикистон махсус қайд гирифтааст, ки «Рамзҳои давлатии Тоҷикистон Парчам, Нишон ва Суруди Миллӣ аст». Барои ҳар як тоҷикистонӣ Ватан, миллат, забони тоҷикӣ, Парчам, Нишони давлатӣ, Суруди миллӣ муқаддасанд. Мо ба
ҶАШНИ ИСТИҚЛОЛИЯТ
Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ҷашнҳои миллӣ хеле хотирмон ва бо шукӯҳу шаҳомати хосса мегузаранд. Махсусан, ҷашнҳои рӯзи қабули Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон (6 ноябр), 21-22-уми март - иди байнал- милалии Наврӯз, 27 июн - Рӯзи Вахдати миллӣ, 5 октябр-
ТОҶ ВА ТОҶИК
Парвардигори ҳаждаҳ ҳазори олам пардаи қабати осмони ҳафтумро бишкофт ва ба замин нигарист. Сарзамини беканоре дид: биҳиштосову мардумоне ҳурлиқо, заминрону ғал- лакору боғпарвар, некгуфтору неккирдору некпиндор, ростоину рост- қавлу босидқу вафою
МУҚАДДАСОТИ ДАВЛАТ
Тоҷикистон чун давлати мустақил соҳиби Президент, Конститутсия ва рамзҳои давлатӣ аст, ки онҳоро дар маҷмӯъ муқаддасоти давлат мегӯянд. Муқаддас чист? Ҳар кас ва ҳар чизе, ки олӣ, азиз, пок, гиромӣ, наҷиб, беолоиш, орӣ аз ҳар гуна нуқсу камбудиҳост,
ТАҲҚИҚУ ОМЎЗИШИ ЗАБОНИ МАТБУОТ АЗ УСТОДОН САРЧАШМА МЕГИРАД
Матбуоти тоҷик таърихи зиёда аз садсола дорад. Дар ин муддат умдатарин проблемаҳои ташаккул ва таҳаввули матбуоти миллӣ аз тарафи муҳаққиқони соҳаи журналистика мавриди тадқиқ қарор гирифта, вобаста ба забони матбуот низ як зумра тадқиқотҳо ба миён
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Дунё