Мақолаҳо
Мақолаи навБОЗЁФТИ ХУМИ АНТИҚА ДАР ШИНГАК
Шаҳри бостонии Панҷакент бо таъриху тамаддун ва ёдгориҳои зиёд, аз ҷумла, шаҳраки Саразми бостонӣ, ки таърихи 5500-сола дорад, Панҷакенти қадим, Санҷаршоҳ ва ғайраҳо шуҳрати босазо касб кардааст. Бояд зикр намуд, ки гоҳо дар илми бостоншиносӣ бозёфтҳои
САРМУҲАРРИРЕ, КИ ДАР ИҶЛОСИЯИ ТАҚДИРСОЗ ИНТИХОБ ГАРДИД
Ба пиндори камина чунин ашхоси мӯътабар, рўзноманигори шинохтаи кишвар, устоди азизу гиромӣ Мирзомаҳмуд Мирбобозода ва шахсияте, ки соли 1992 дар ҷараёни баргузории Иҷлосияи таърихии XVI Шўрои Олӣ бо қарори иҷлосияи мазкур дар шаҳри бостонии Хуҷанд ба
АВВАЛИН САРМЕЪМОРЗАНИ ПАНҶАКЕНТ
Солҳои 60-70-уми қарни ХХ. Дар он айём духтароне, ки аз навоҳӣ ба пойтахти кишвар барои идомаи таҳсил меомаданд, аксар пешаи омўзгорӣ ё табибиро интихоб менамуданд. Агроному иқтисодчӣ ё муҳандисон ангуштшумор буданд, меъморӣ бошад, ба қавли баъзеҳо,
АЗ НЕКОН БОҒ
Қосим Ҳакимзода дар баробари дар вазифаҳои пурмасъулияти ҷамъиятиву сиёсӣ кор кардан, падари мушфиқу ғамхор, шавҳари содиқу вафодор низ будааст. Ў дар тарбияи ҳафт фарзанди хеш ҳеҷ гоҳ бетаваҷҷуҳӣ зоҳир накарда, балки онҳоро дар руҳияи ватандўстӣ,
ҚОСИМ ҲАКИМЗОДА
Қосим Ҳакимзода якуми майи соли 1913 дар шаҳри Бухорои Ҷумҳурии Ўзбекистон ба дунё омадааст. Ў ҳамчун ходими намоёни давлатӣ дар пешрафти соҳаҳои мухталифи ҷумҳуриамон саҳми шоиста дорад. Мавсуф хатмкардаи шуъбаи ғоибонаи факултаи забон ва адабиёти
Сабристон - Истаравшан
Истаравшан, на танҳо дар Тоҷикистон, балки дар Осиёи Марказӣ ҳамчун шаҳри таърихӣ ба шумор меравад. Ин аст, ки сокинони бонангу номусаш аз давраҳои қадим ҳунарманд ва дар баробари ин бо бунёди иншооти гуногуни аҳаммияти таърихидошта машҳур буданд. Аз
ЧАРОҒАФРЎЗИ РОҲИ МИЛЛАТ
Солҳои 20-уми садаи ХХ дар баробари адабиёт, танқиди адабӣ низ ба дигаргуниҳои зиёде дучор меояд. Мунаққидон аз анъанаҳои таҳқиқи адабиётшиносии гузашта даст кашида, дар таҳлилу баррасии адабиёти муосир усулу равияҳои наверо ба миён мегузоштанд. Аввалин
ТАҒЙИРЁБИИ ИҚЛИМ ВА ТАЪСИРИ ОН БА ҲАЙВОНОТИ КУРАИ ЗАМИН
Дар мақола дар бораи дар 100 соли охир ба ҳисоби миёна 0,6 дараҷа зиёдшавии иқлими сайёра сухан меравад. Баъд аз 100 соли оянда,яъне 2100 сол иқлими сайёра боз 5,8 дараҷа зиёд мешавад. Дар натиҷа ними дунёзери об мемонад. Бинобар барои пешгирии он,тамоми
БУЗУРГДОШТИ РӮЗИ ПАРЧАМИ ДАВЛАТИИ ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН
23-юми ноябри соли 2018 дар маҷлисгоҳи Маркази миллии тестии назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ба муносибати Рӯзи Парчами давлатӣ Ҷумҳурии ҷаласа доир гардид. Ба кори маҷлис, ки бо ширкати ҳамаи кормандони Марказ гузашт, директори муассиса Икромӣ Х.
Куҳантарин намоди кишвардории тоҷикон
Парчам муқаддасоти миллӣ, ифодагари соҳибистиқлолӣ соҳибватании ҳар халқу миллат маҳсуб ёфта, маҳсули тафаккури созанда бо тамоми тағйироташ то замони мо омадааст. Қайд кардан бамаврид аст, ки аз замонҳои қадим парчам ҳамчун рамзи шукӯҳу ифтихор ва
Аз тоҷик будани худ ифтихор дошт
Ҳанӯз аз аҳди қадим фарзонафарзандони миллати фарҳангпарвару тамаддунофари тоҷик роҳи маърифат ва илму донишро равшан карда, дар пешрафти ҷомеаи ҷаҳонӣ саҳми назаррас гузоштаанд. Душманону бадхоҳони миллати тоҷик дар замири нопоки хеш орзуи ғасби
Ҳазорон бор шукр!
Хабисамоҳ он шабу рӯзҳо хоб надошт. Як сӯ ғуссаву тарсу ҳаяҷон аз омад-омади силоҳбадастон, соатҳои дигар сари оташдони бузурги коргоҳи нонпазӣ сари по меистоду нон мепухт ва рӯи транс нонҳои сӯзонро аз қолаб берун меандохт. Оташ, ки бо мазут фурӯзон
Аз тоҷик будани худ ифтихор дошт
Ҳанӯз аз аҳди қадим фарзонафарзандони миллати фарҳангпарвару тамаддунофари тоҷик роҳи маърифат ва илму донишро равшан карда, дар пешрафти ҷомеаи ҷаҳонӣ саҳми назаррас гузоштаанд. Душманону бадхоҳони миллати тоҷик дар замири нопоки хеш орзуи ғасби
Он ҷангро дар таърих ҳамто набуд
Ҳар гоҳе дар бораи қаҳрамониву диловарии тоҷикистониён дар Ҷанги дуюми ҷаҳонӣ маълумоте ба даст меорем, офарин мегӯем. Ҷавонписарони тоҷик диловарии бемислу монанд нишон дода, беш аз 100 ҳазор нафарашон қаҳрамонона ҳалок гардидаанд. Фиристодагони
Пешвои сангаршикани миллатсоз
Таърихи ҳазорсолаи давлатдории дунё далолат мекунад, ки бунёд, таъсису ташаккули империяҳо, давлатҳо танҳо ба ақлу заковат, хирад, маҳорат ва ҷонбозиҳои ашхоси алоҳида марбут аст. Пас аз фурӯпошии Иттиҳоди Шуравӣ собиқ ҷумҳуриҳои пасошуравӣ зери таъсири
Забон. Аз ҷабри таърих то ба маснад расидан
Забони мо — тоҷикон дар дарозои таърих тирарӯзҳои зиёдеро пушти сар намудааст. Барои боварӣ ҳосил кардан ба ин нукта сафҳаи таърихи ҳазорсолаҳои пеш — замони ҳуҷуми арабҳо ба хоки Мовароуннаҳру Хуросон ё замони ҳуҷуми муғулон ба Осиёи Миёна як тараф
АХТАРИ ТОБНОКИ ИЛМИ ТОҶИК
Дар ҳар давру замон олимону донишмандон номбардори миллат буда, дар рушду пешрафти илм ва ҷомеа саҳми арзанда мегузоранд. Кор ва пайкори онҳо сазовори ситоиш ва арҷгузорист. Миллат бо онҳо камол меёбад ва онҳо ифтихори миллатанд. Академик Мухторов Аҳрор
ФАРЗАНДИ ФАРЗОНАИ МИЛЛАТ
Корномаи академик Бобоҷон Ғафуров намунаи волои миллатдӯстию меҳанпарастӣ ва фарзанди фарзонаи халқи хеш будан аст. Ба бахти миллат, аллома Бобоҷон Ғафуров шахсияту ҳайсияти худро ба таври бояд нишон дода тавонистанд ва ҳамин буд, ки ба мақоми олии
Равшангарӣ бузургӣ таърих - Қисми (охир) 7
Садриддини Айнӣ рўзгоре ба сар бурд, ки пур аз талош ва шиддат буд ва фоҷиаҳое дошт. Аз он гоҳ ки қадам ба арсаи фаъолияти иҷтимоъӣ гузошт ва соли 1908 дар Бухоро омўзгори мактаби усули нав шуд, ҳаёти ў ҳамеша дар зери хавф буд. Дар ҳар даҳ сол хавфи
Равшангарӣ бузургӣ таърих - Қисми 6
Айнӣ дар тасвири замони шўравӣ асли асосии худро риоя накардааст. На танҳо дар «Ғуломон», ҳатто дар «Одина»-ву «Дохунда» ҳам тасвири ҳаёти то инқилоб асоси воқеъӣ дорад. Дар ин ду асар асоси воқеъӣ гоҳ кам ва гоҳ зиёд, вале ҳамеша мавҷуд аст. Асоси
Барномасозӣ
Ахбор
Олами Афсонаҳо
Дунё