Мақолаҳо
Мақолаи навДӯстӣ - Маънии дӯст
Маънии дӯст рафиқи меҳрубону дилсӯз, мӯнису ғамхор, ҳамфикру ҳамроз ва шахси аз ҳама наздиктаринро ифода мекунад. Аз қадимулайём бузургони адабиёт дар асарҳои худ дӯст ва дӯстиро ситоиш намудаанд: Завқе ҷаҳон надорад, бе дӯст зиндагонӣ, Бедӯст
ҒОЯ (ИДЕЯ)-И НЕКӢ
Ман фикр мекунам, ки инсон бояд мисли Замин бошад. Ба монанди он ки ҳама чизи хушкро Замин сабз месозад, инсон низ қобилияти дигаргун сохтани ҷаҳонбинии худ ва одамони дар як давр зиндагикунандаро дорад. Аммо боз ҳамин инсон аст, ки дар рӯи Замин тухми
Муносибат бо дигарон
Хислати воқеии инсон на аз суханони ӯ, балки аз муносибаташ ба дигарон маълум мешавад. Он чизе, ки инсонро дар назди касоне, ки наметавонанд ба ӯ фоида расонанд ва на қуввату имконият доранд, ки муқобила кунанд, нишон медиҳад, муҳим аст. Маҳз дар чунин
Қимати вақт: Роҳи муваффақият аз имрӯз оғоз меёбад
Субҳ оғози ҳар як имконият аст. Ҳар саҳар, вақте ки чашмони худро боз мекунӣ, як рӯзи нав пеши рӯят истодааст. Вақт — гаронтарин сармояест, ки ҳаргиз баргардонда намешавад. Онро наметавонӣ харида ё пас андозӣ. Он мисли оби равон мегузарад ва танҳо аз ту
ЗИНДАГӢ АЗ ТАВАҶҶУҲ БА ДИГАРОН ҶИЛО МЕГИРАД
Вақте ки шумо дар бораи дигарон ғамхорӣ мекунед, худатонро аз нав эҳё мекунед. Ҳар ғамхорӣ, ҳар заҳмат, ҳар шабе, ки бедорхобӣ мекашед, шуморо қавитар, пурмаънитар ва арзишмандтар мекунад. Мо аксар вақт аз он шикоят мекунем, ки ғамхорӣ кардан инсонро
СӢ ФАРЗАНДИ ЯК МОДАР
Ӯ, Моҳшариф Фидоева сӣ фарзанд дошт: 27 писару 3 духтар ва танҳо дар як ҷо, дар Мактаб-интернати №2-и ба номи А. Деҳотии (ҳоло “Сарпараст”) шаҳри Кӯлоб. Дар хона, ҷойи зисташ чанд фарзанди дигар дошт, намедонистем ва то ҳанӯз ҳам намедонем, агарчи аз ин
Тролл кист ва чӣ гуна бо ӯ муносибат бояд кард?
Мо бо мардум дар шабакаҳои иҷтимоӣ ба таври гуногун муошират мекунем: касе мекӯшад, ки худро танҳо бо шиносҳо иҳота кунад, дигаре ба осонӣ ба муколамаи онлайнӣ ворид мешавад ва бо бегонагон баҳс мекунад. Дар ҳар сурат хеле муҳим аст донем, ки бо кадом
РОҲУ ВОСИТАҲОИ АВОМФИРЕБӢ ДАР ФАЗОИ ИНТЕРНЕТӢ
“Ҳар як кишвар ва ҳукумат “ҷангҳои иттилоотӣ”-ро бохта, наметавонад амният ва мустаҳкамии сохти конститутсионии худро ҳифз намояд. Ҳодисаҳои солҳои охири дар ҷумҳуриҳои пасошуравӣ ва кишварҳои Шарқи Наздик ба вуқуъ омада нишон доданд, ки “инқилобҳои
Қаллобӣ дар интернет
Солҳои охир қаллобӣ дар интернет, яъне мардумфиребӣ бо истифодаи интернет зиёд шуда, баъзе шаҳрвандон, ки тарзи дурусти истифодаи интернетро намедонанд, ба ҳар гуна барномаҳои сохтаю бардурӯғи қаллобон бовар карда, ба онҳо рақамҳои суратҳисоб, корти
ПЕШВОИ МИЛЛАТ ВА АДАБИЁТИ МИЛЛӢ
Имрӯз бинишу шинохти мо дар мавриди таърих, фарҳанг, мероси маънавӣ ва дигар арзишҳои миллиамон хеле тағйир пазируфта, меъёрҳои арзёбии онҳо низ дигар шудаанд. Ин ҳолат на танҳо ба тағйири сохти давлатдориву иҷтимоӣ, дигар шудани мафкураи сиёсӣ,
МАВЗӮЪҲОИ БАЙНАЛХАЛҚӢ ВА СУЛҲУ ДӮСТӢ ДАР АШЪОРИ МИРЗО ТУРСУНЗОДА
Мавзӯи сулҳ ва дӯстӣ дар ашъори шоир. Сулҳу дӯстй - сарчашмаи хушбахтии тамоми миллатҳо. Устод Мирзо Турсунзода соли 1911 дар деҳаи Қаратоғ ба дунё омада, таҳсили ибтидоии худро дар мактаби кӯҳнаи Қаратоғ шурӯъ намудааст, вале аз сабаби нодурустии
Масъулияти модарӣ
Махфират Умаровна, аввало шуморо ба муносибати Рўзи модар муборакбод мегўем. -Ташаккур. Хоҳишмандам оид ба мақому мартабаи зан модар дар ҷомеа назари хешро баён кунед. -Марҳилаи феълии бунёди давлатдории миллӣ айёми тақдирсоз буда, мо, насли имрўза,
Парчами мо – фарҳанги бостонии мо.
«Бигзор, парчами пурҷилло ва нурафшони Истиқлолият дар дилу дидаи ҳар як сокини Тоҷикистон ин Ватанро афзунтар намояд ва асрҳои аср дар фазои озоди кишварамон парафшонӣ намояд. Парафшонии Парчами озодиву саодати давлати соҳибистиқлоли мо ҷовидон
«Парчами миллӣ ифтихори мост!»
Арҷ гузоштан ба муқаддасоти миллӣ ва рамзҳои давлатӣ, аз ҷумла Парчами миллӣ ҷузъи ҷудонашавандаи масъулияти шаҳрвандии ҳар фарди бедордили ҷомеа маҳсуб меёбад. Парчами миллӣ баёнгари ҳастии давлати соҳибистиқлол, рамзи иттиҳоду сарҷамъии мардуми
Дар ҷаҳон гум шуда меҳри падару фарзандӣ
Дар воситаҳои ахбори омма вобаста ба косташавии ахлоқи ҷавонон, камшавии эҳтиром миёни аҳли хонавода ва бемеҳрии волидайну фарзандон зиёд мегӯянд. Дар бораи даъвоҳои судӣ миёни бародарон, зарбу лат ва ҳатто куштори падару модар аз ҷониби фарзандон низ
Боз пул меғундораму ба ободонию некуаҳволии мардум сарф мекунам.
Пиразани 93-сола Ҳангома фикри сари дастархон ба ёдаш расидаро дар дил ғунҷонда натавониста, аз ҷо хесту пешорӯи миёнадевори пастаки аз қадаш як ваҷаб баландтар омад ва бо нӯги по рост истода, гардан ёзонда, ба саҳни ҳавлии ҳамсоя нигарист. Ба назараш
Дастаи Саломат. Рекорди занони пахтачини Суғд
Саломат Холиқова зиёда аз 40 сол аст, ки пахта мечинад. Имсол ӯ 71-сола мешавад. Ҳар мавсим ӯ ба саҳро баромада, бригадаи занони нафақахӯри пахтачинро роҳбарӣ мекунад. Сарфи назар аз синнусол, онҳо ҳар рӯз ба анбори давлатӣ садҳо килограмм “тиллои сафед”
Галия Рабиева: «Манзараи НБО «Роғун» ифтихори маро бештар намуд»
Галия Рабиева дуюми январи соли 1954 дар ноҳияи Рӯдакӣ таваллуд шуда, соли 1969 муассисаи таҳсилоти миёнаи умумии № 1-и зодгоҳ ва соли 1974 Донишкадаи политехникии Тоҷикистонро бо дипломи аъло хатм менамояд. Дар давраи фаъолияти меҳнатӣ ҷонишини раиси
Сафои рӯзгорон модаронанд
Шояд мураккабтарин мавзуъ дар муҳити эҷод мавзуи модар аст. Чунин ба назар мерасад, ки дар ситоиши модар ҳама суханҳо гуфта шудаанд ва дигар чизе гуфтан имкон надорад. Вақте ки кас вориди дунёи афсонавии модарон мегардад, дарк мекунад, ки ҳанӯз сухани
ДАР ТАРБИЯИ ФАРЗАНДОН ДИҚҚАТ БОЯД ДОД
Ба номи Худованди бахшояндаву меҳрубон Бисёр мушоҳида кардаем, ки падару модарон дар аснои муошират калимаҳоеро ба забон меоранд ва онро нодида мегиранд, вале чунин суханон ба мақсадҳои тарбиявӣ латма ворид мекунанд. Сухан асоси тарбия ба ҳисоб меравад.
Барномасозӣ
Ахбор
Олами Афсонаҳо
Дунё