Мақолаҳо
Мақолаи навЗабон хишти аввалини кохи миллат аст
Ҳар як дарси омӯзгори забон ва адабиёти тоҷик ба мақсади илмомӯзии хонандагон ва тарбияи насли наврас дар рӯҳияи ватандӯстӣ, одамгарӣ, гиромӣ ва поку беолоиш нигоҳ доштани забони қадимаю вожаҳои ноби тоҷикӣ, хештаншиносӣ, хоксорӣ, фурӯтанӣ ва инчунин,
РАҚАМИКУНОНӢ ВА ЗЕҲНИ СУНЪӢ – ОМИЛИ КАЛИДИИ РУШДИ УСТУВОРИ ТОҶИКИСТОН
Паёми Пешвои миллат бори дигар нишон дод, ки рақамикунонии иқтисод ва ҷорӣ намудани зеҳни сунъӣ ба яке аз самтҳои афзалиятноки сиёсати давлатӣ табдил ёфтааст. Дар шароити ҷаҳони муосир, ки рақобат на танҳо миёни захираҳо, балки миёни технологияҳо ҷараён
Китоб дӯсти инсон буд, ҳаст ва мемонад. Китоб ба инсон ҳаётро меомӯзонад,тарбия менамояд ва доираи андешаву фикррониашро рангину зебо мегардонад.
Мақолаи «Агар омӯзгори адабиёт китоб нахонад...», ки дар шумораи 52-юми рӯзнома («Овози тоҷик», 2026. №52) ба табъ расида, ба қалами Зулхумор Рашидова тааллуқ дорад, ҳар як омӯзгори баномусро бефарқ намегузорад. Дуруст аст, ки солҳои охир муносибат ба
МУҲИМТАРИН ОМИЛИ РУШДИ САРМОЯИ ИНСОНӢ ТАРБИЯИ ФИКРӢ МЕБОШАД
Феълан тарбияи фикрӣ яке аз муҳимтарин омили асосии мактаби муосир буда, дар рушди сармояи инсонӣ нақши муассир дорад. Он бояд дар хонандагон майлу хоҳиши донишандӯзӣ, қобилияти эҷодкорӣ, инкишофи зеҳнӣ, ташаккули ҷаҳонбинӣ ва малакаю маҳоратро эҳё карда
ЭССЕ ЧИСТ ВА ОНРО ЧӢ ТАВР БОЯД НАВИШТ?
Як гурӯҳ хонандагони соҳибэҳтироми маҷаллаи “Маърифати омӯзгор” аз роҳбарият ва кормандони маҷалла хоҳиш намуданд, ки дар бораи жанри эссе ва тарзи дуруст навиштани он маълумоти муфассал навишта, нашр намоянд. Чунки хонандагону донишҷӯён, бархе аз
Дар дуроҳа
Аз иншо баҳои аъло гирифтам. Мавзӯъ “Ман чӣ гуна дарс тайёр мекунам?” буд. Модарам маслиҳат дод, ки гапи хонаро ба бозор набарорам, айб мешавад, яъне “сари кафида-зери тоқӣ”. Вагарна ба ҳоламон механданд. Хонаи мо дорои се ҳуҷра аст: ҳуҷраи хоб, ҳуҷрачаи
Вақт гузашт
Вақт ҳар лаҳза пурзӯрии худро нишон медиҳад. Ҳеҷ кас онро боздошта, суръат бахшида ва ё оҳиста гузаронида наметавонад. Ҳангоме ки дар бораи вақт ҳарф мезанем, онро ҷудо аз замон тасаввур карда наметавонем: замони ҳозираро бошад, бе технологияҳои ахборӣ.
Ҳусн ҳусн нест, одоб ҳусн аст!
Луқмони ҳакимро пурсиданд: “Адаб аз кӣ омӯхтӣ?” Гуфт: “Аз беадабон. Ҳар чи аз эшон дар назарам нописанд омад, парҳез кардам”. Аз ин андешаи орифона чунин хулоса меояд, ки барои дарки моҳияти адаб худи зиндагӣ моро чун устоди сахтгир таълим
PАФЪИ АМРОЗИ ВУҶУД БОШАД КИТOБ!
Ривоят мекунанд, ки дар замонҳои қадим шоҳзодае ба беморӣ мубтало мегардад. Табибон ҳар қадар чораю тадбир меҷӯянд, фоида намебахшад. Навмед шуда, даст аз табобат бозмедоранд. Мазмун, тақдирро наметавон тадбир кард. Шоҳзода ҳам бо тани ранҷуру хотири
Сомонаи электронӣ – дастёри беминнати омӯзгорон
Дар «Барномаи давлатии амалӣ намудани технологияҳои иттилоотӣ – коммуникатсионӣ дар муассисаҳои таҳсилоти умумии Ҷумҳурии Тоҷикистон барои солҳои 2018-2022» масъалаи таҳия ва ба ҷараёни таҳсилот ба таври васеъ ворид намудани воситаҳои таълимии электронӣ
Меомӯзем, то биомӯзонем
Геометрия ҳамчун фан дар асри 3-и пеш аз милод ба майдон омадааст. Ҳанӯз 4000 сол муқаддам дар Миср ва Бобулистон донишҳои геометриро дар сохтани манораҳои баланд, дар шаҳрҳо, сохтмонҳои қасрҳо, аз ҷумла, пирамидаҳои мисрӣ истифода бурдаанд. Пас аз пош
НАҚШИ ТЕХНОЛОГИЯҲОИ ИТТИЛООТИЮ ИРТИБОТӢ ДАР ТАШАККУЛИ САЛОҲИЯТИ КАСБИИ ДОНИШҶӮЁН
Мақола ба омӯзиш ва таҳлили нақши технологияҳои иттилоотию коммуникатсионӣ дар ташаккули салоҳияти касбии донишҷӯён равона карда шудааст. Дар мақола муаллифон оид ба рушди технологияҳои иттилоотӣ дар замони муосир ва зарурияти вориднамоии он ба ҳама
ДАРСИ ИНТЕРАКТИВӢ ҲАМЧУН ВАСИЛАИ ОМӮЗИШ
Дар мақола баъзе усулҳои интерактивии омӯзиш дида баромада шудааст, ки самаранокии таълимро таъмин мекунад. Қайд мешавад, ки омӯзиши интерактивӣ дар таҳсилоти олии муосир яке аз самтҳои маъмултарини ба истилоҳ «таълими фаъоли иҷтимоию равонӣ»
Шабакаҳои иҷтимоӣ: шеваҳои худмуҳофизатӣ ва амнияти рақамӣ
Нахуст биёед бо ҳам муайян мекунем, ки шабакаҳои иҷтимоӣ чӣ аст? Бино ба иттилои захираи Википедия шабакаҳои иҷтимоӣ платформаи онлайнӣ аст, ки барои муошират, шиносоӣ, ташкили муносибатҳои иҷтимоӣ дар байни одамоне, ки манфиатҳои шабеҳ доранд ва ё дар
Интернет - ёвар ё душман? Чӣ гуна бояд муносибатҳои созандаро бо Интернет барқарор кард?
Дар оғоз аз шумо пурсиданием, оё вақте телефонатон фаъол нест, нигаронӣ ё ташвишеро дар худ эҳсос мекунед? Оё фаъолият ва рӯзгори худро бе компютер ва интернет тасаввур карда метавонед? Оё метавонед, селфӣ, ё навигариҳоро дар шабакаҳои иҷтимоӣ пайгирӣ
Насли рақамӣ, имконият ва таҳдидҳои олами маҷозӣ
Ҳамакнун фурсати он расидааст, ки мо мавзӯи " Бумиёни рақамӣ, имконият ва таҳдидҳои олами маҷозӣ"-ро баррасӣ карда, бароятон перомуни моҳияти насли рақамӣ, тавсиф, хусусият ва вежагиҳои ин насл, имконият ва бурдҳои насли рақамӣ, бастагии насли рақамӣ ба
Далелсанҷӣ ва рӯзноманигории муосир
Далелсанҷӣ як падидаи нисбатан нав мебошад, ки амалан барои санҷишу таҳлили дақиқ ва беғаразонаи изҳороти чеҳраҳои маъруфи ҷамъиятӣ, бахусус сиёсатмадорон анҷом дода мешавад. Далелсанҷӣ танҳо ба хотири ҷудо кардани ҳақиқат аз дурӯғ, тарғибот
Тарғибот, тарғиботи рақамӣ ва шеваҳои дасткорӣ. Худро чӣ гуна бояд ҳифз кард?
Тарғибот (пропаганда) чист? Тарғибот (лот. рropaganda - бояд паҳн карда шавад), яъне паҳн кардани ҳама гуна ғоя бо мақсади ҷалби тарафдорон аст. Таърифи мафҳуми тарғибот дар захираи Википедия (тарҷума аз забони англисӣ) чунин омадааст: Тарғибот -
Тафаккури интиқодӣ барои ҳама ва барои ҳамеша
Тафаккури интиқодӣ чист? Тафаккури интиқодӣ ("critical thinking" аз юнонӣ kritikos - «нақд, интиқод») тавоноии дастёбӣ ба дониш, тавоноии таҷриба ва таҳлил, арзёбӣ ва қазовати огоҳона, баёни нуқтаи назари шахсӣ дар масъалаҳои мавриди баррасӣ ва
Таъсири иттилоот ба инсон ва тафаккури интиқодии ӯ
Ҳамакнун, дар дарси имрӯза ба Шумо роҷеъ ба иттилоот ва тасъири он ба инсон, ҷаҳонбинӣ, навъҳои ҷаҳонбинӣ, қисми таркибии расонаҳои муосир ва чӣ гуна бояд иттилоотро истеъмол кард, маълумот медиҳем. Иттилоот ва инсон. Одам аз лаҳзаи таваллуд бо
Барномасозӣ
Ахбор
Олами Афсонаҳо
Дунё