Марди ҳаросон ва марг

Рӯзе марди содае назди ҳазрати Сулаймон омад.

Сулаймон гуфт: Чӣ шуда?

Мард посух дод: — Азроил назари хашмолуд ба ман кард ва донистам, ки мехоҳад ҷонам биситонад.

Гуфт: — Чӣ мехоҳӣ?

Мард посух дод: — Ба бод фармон деҳ, то маро ба Ҳиндустон барад, шояд дар он ҷо аз марг халосӣ ёбам.

Сулаймон хостаи ӯро иҷобат кард.

Рӯзе баъд Сулаймон ба Азроил гуфт: — Чаро ба он бечора ба хашм нигаристӣ?

Азроил гуфт: — Нигоҳи ман аз хашм набуд, балки аз тааҷҷуб буд, зеро Худо ба ман фармуда буд, имрӯз дар Ҳиндус­тон ҷони ӯро гирам ва ман дар шигифт будам, ки он мард наметавонад ба Ҳиндустон равад. Имрӯз ӯро он ҷо дидам ва ҷонаш ситондам.

Ҳикоя аз «Маснавии Мавлавӣ»