МЕНЕҶЕР

Менеҷер шахси касбӣ ва махсус омодашуда мебошад, ки фаъолияти ташкилот, корхона ё муассисаро идора мекунад. Ӯ дар асоси шартномаи меҳнатӣ барои соҳибмулк ё ташкилот фаъолият намуда, вазифаҳои роҳбарӣ, банақшагирӣ, ташкилкунӣ ва назоратро иҷро мекунад. Вазифаи асосии менеҷер таъмини фаъолияти самараноки ташкилот ва ба даст овардани натиҷаҳои мусбат, аз ҷумла фоида мебошад.

Дар шароити иқтисодиёти бозорӣ нақши менеҷер хеле муҳим аст. Маҳз ӯ кори кормандонро ҳамоҳанг намуда, барои расидан ба ҳадафҳои ташкилот шароити мусоид фароҳам меорад. Менеҷер бояд қарорҳои дуруст қабул карда, фаъолияти кормандонро роҳнамоӣ намояд ва истифодаи самараноки захираҳои моддӣ ва молиявиро таъмин созад.

Барои менеҷери муваффақ будан шахс бояд дорои як қатор сифатҳои шахсӣ бошад. Аз ҷумла, мустақилият дар қабули қарорҳо, иродаи қавӣ, масъулиятшиносӣ, қобилияти муоширати хуб бо одамон, ташаббускорӣ ва қобилияти бодиққат гӯш кардани ҳамсӯҳбат аз сифатҳои муҳими менеҷер ба ҳисоб мераванд. Ин сифатҳо ба ӯ имкон медиҳанд, ки дар шароити гуногун масъалаҳоро дуруст ҳал намояд.

Ғайр аз ин, менеҷер бояд малакаҳои касбии баланд дошта бошад. Донистани технологияҳои нав, қобилияти навоварӣ, таҳлил ва истифодаи иттилоот, муташаккилӣ ва мушоҳидакорӣ аз ҷумлаи талаботи асосӣ ба менеҷер мебошанд. Дар бисёр соҳаҳо инчунин донистани забонҳои тоҷикӣ, русӣ ва англисӣ, кор бо компютер ва таҷрибаи корӣ аҳамияти калон доранд.

Менеҷер дар назди ташкилот ва кормандон масъулияти калон дорад. Ӯ мақсадҳо ва вазифаҳои ташкилотро муайян мекунад, нақшаҳои кориро таҳия менамояд, иҷрои қарорҳоро назорат мекунад ва барои натиҷаҳои фаъолияти корхона ҷавобгар мебошад. Ҳамчунин, менеҷер бояд сатҳи касбии кормандонро баланд бардошта, барои фаъолияти самараноки гурӯҳ шароит муҳайё созад.

Вобаста ба соҳаи фаъолият ӯҳдадориҳои менеҷер гуногун мешаванд. Дар соҳаи фурӯш менеҷер бо мизоҷон кор мекунад, мизоҷони нав ҷалб менамояд ва пешниҳоди тиҷоратӣ омода месозад. Дар соҳаи туризм ӯ турҳо ташкил намуда, брон кардани чиптаҳо ва меҳмонхонаҳоро ба роҳ мемонад. Дар тиҷорати байналмилалӣ бошад, менеҷер таъминоти мол, ҳамкорӣ бо шарикони хориҷӣ ва расмиёти гумрукиро ҳамоҳанг месозад.

Дар сохтори идоракунӣ менеҷерон ба се зина ҷудо мешаванд: менеҷерони зинаҳои болоӣ, миёна ва поёнӣ. Менеҷерони зинаҳои болоӣ масъалаҳои стратегиро ҳал мекунанд, менеҷерони миёна фаъолияти шӯъбаҳоро ҳамоҳанг месозанд ва менеҷерони зинаҳои поёнӣ кори ҳаррӯзаи кормандонро назорат менамоянд.

Хулоса, менеҷер яке аз шахсони калидӣ дар ҳар як ташкилот мебошад. Аз дониш, таҷриба ва маҳорати идоракунии ӯ рушди ташкилот, самаранокии фаъолияти кормандон ва натиҷаҳои иқтисодии корхона вобастагӣ доранд. Аз ин рӯ, касби менеҷер яке аз касбҳои муҳим ва серталаб дар ҷомеаи муосир ба ҳисоб меравад.