Мақолаҳо
Мақолаи навЗарбулмасалу мақолҳои гурҷӣ
Гуреза ҳам худо мегӯяду таъқибкунанда ҳам.. Серҷоғ аз муомила бо гунг хаста шуд. Дарди ангуштро дил ҳис мекунад, аммо дарди дилро ҳеҷ кас. Дарахти калон шамоли сахтро дӯст медорад. Гургро гургона қабул куну рӯбоҳро рӯбоҳона. 6.
Зарбулмасалу мақолҳои ветнамӣ
ЗАРБУЛМАСАЛУ МАҚОЛҲОИ ВЕТНАМӢ Тарбузро зоғ нӯл заду аммо лаклакро ҷазо доданд. Аспро дар сафари дур меозмоянд. Одами зиштрӯ кӯшиш мекунад, зебо намояд; аблаҳ кӯшиш мекунад, ки суханҳои оқилона гӯяд. Шахси сарватманд кар асту шахси
Зарбулмасалу мақолҳои бошқирдӣ
Аз ранҷонидани дӯст ва ба душман додани сиррҳо худдорӣ кун. Беморӣ бо пудҳо меояду бо зарраҳо меравад. Ба як дил ду ишқро ҷой дода намешавад. Дар хурсандӣ ҳадди худро бидон ва дар бадбахтӣ имонатро гум макун. Об ба назди ташна не,
Зарбулмасалу мақолҳои афғонӣ
Аввал рафиқ в-он гаҳ тариқ. Аввал фил пайдо кун, баъд филхона бисоз. Агар беҳ мебудӣ, дар деҳ мебудӣ. Агар гуноҳро бубахшанд ҳам, шармсорӣ боқист. Агар дуои саг қабул мешуд, аз осмон устухон меборид. Аз дасти гурусна чӣ хайр?
Зарбулмасалу мақолҳои арманӣ
Бо ҳалқ бошӣ, рӯзи сиёҳ ҳам ид аст. Молу сарват мисли маъшуқаест, ки имрӯз ҳаст, фардо метавонад аз даст равад. Қонун барои доро, ҷазо барои бенаво. Ба камбағал бисёриҳо ақл ёд медиҳанд, аммо касе ба ӯ пул намедиҳад. Бой хост, ки
Зарбулмасалу мақолҳои арабӣ
Забон шамшери буранда асту сухан тири халанда. Одамиро аз дилу забон мешиносанд. Хомӯшӣ низ ҷавоб аст. Касе, ки бисёр қасам хӯрад, бисёр дурӯғ мегӯяд. Чалаки холӣ садои баланд дорад. Сирри худро дили худ беҳтар нигоҳ медорад.
Бадое-ул-вақое-Қисми (охир) 11
Ҳикояти маймуни ошпаз Восифӣ мегӯяд: Мирзо Абӯюсуф ном ҷавони зебое, ки дӯсти ман буд, ба бемории диққи нафас гирифтор шуд. Табибон ҳарчанд ӯро муолиҷа карданд, фоидае набахшид. Охир ӯ чунон лоғар, наҳиф, заифу заҳир шуда хушкид, ки одам аз симояш
Бадое-ул-вақое-Қисми 10
Нақлҳои Восифӣ дар бораи Улуғбек Мирзо Восифӣ мегӯяд: Рӯзе Муҳаммадамини Мирак, ки садри дарбори Султон Муҳаммад буд, ба бандахона омада, гуфт: — Ҳазрати султон ба мусоҳабати шумо ифтихор менамоянд ва мегӯянд: «Аз хулқи некӯи он кас умед карда
Чаро соли 2026 соли охири чатботҳо ва таваллуди агентҳои зеҳни сунъӣ аст?
Агар дар ду соли охир хабарҳои технологияро пайгирӣ карда бошед, эҳтимол борҳо аз худ пурсидаед: «Бо ин ҳама пешрафти ChatGPT ва моделҳои забонӣ, чаро ҳанӯз вақте ба хадамоти дастгирии як ширкат паём мефиристем ё мехоҳем кори одии идориро анҷом диҳем,
Бадое-ул-вақое-Қисми 9
Радифи ин қасида омада яксар гули сероб То намояд роҳ булбулро сӯи гулзор гул, Пораҳои ҷомаи худ баст бар ҳар хор гул… Баргҳояш дар талош афтода бар болои ҳам, Резаи зар кард азбас дар чаман исор¹ гул. Дар чаман ҳар сӯ набошад лолаҳо, к-оташ
Бадое-ул-вақое-Қисми 8
Ёддошти Восифӣ дар бораи имтиҳон кардани аҳли камол ӯро дар иншонависӣ ва ёфтани муаммо Восифӣ дар ин бора мегӯяд: Ҷамъе аз фозилони Самарқанд дар хонаи Хоҷа Амиракои Шоҳӣ¹ ба расми меҳмонӣ ҷамъ шудаанд. Дар он маҷлис гуфтугӯи муаммо ва иншо ба миён
МАФҲУМИ ФАЪОЛИЯТИ СОҲИБКОРӢ ДАР СОҲАИ ИДОРАКУНИИ МУҲИТИ ЗИСТ
Пеш аз баррасии мафҳум ва моҳияти фаъолияти соҳибкорӣ, ки бо истифодаи захираҳои табиӣ алоқаманд мебошад, ба мафҳуми умумии фаъолияти соҳибкорӣ таваҷҷуҳ зоҳир кардан зарур аст. Соҳибкорӣ фаъолияти мустақил буда, бо мақсади гирифтани фоидаи мунтазам аз
МАХСУСИЯТИ РУШДИ БОЗОРИ КОҒАЗҲОИ ҚИМАТНОК ДАР ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН
Бозори молиявӣ ин ташкили ҳаракати махсуси маблағҳои пулӣ дар хоҷагиҳо аз соҳибони онҳо ба истифодабарандагони онҳо мебошанд. Зарурати объективии амал намудани бозори молиявӣ ин мувофиқат накардани талабот ба захираҳои молиявӣ ва сарчашмаи қонеъ намудани
МАХСУСИЯТҲО ВА АСОСҲОИ ҲАМКОРИИ БАЙНИ ДАВЛАТҲО ДАР ТИҶОРАТИ БАЙНАЛМИЛАЛӢ
Яке аз тамоюлҳои асосии рушди иқтисодиёти ҷаҳонӣ ин ба роҳ мондани муносибатҳои байнидавлатӣ ва тиҷорати байналхалқӣ дар самти воридшавии сармоя ба сохтори хусусии мамлакат аст. Тоҷикистон баъди ба даст овардани Истиқлолияти давлатӣ ҳамкориҳои
МЕХАНИЗМҲОИ ДАВЛАТӢ ДАР ТАНЗИМИ РАВАНДҲОИ ИСТЕҲСОЛӢ ВА ИҶТИМОӢ ДАР ДЕҲОТИ ВИЛОЯТИ ХАТЛОН
Дар натиҷаи ислоҳоти аграрии феълан амалишаванда дар комплекси агросаноатии Ҷумҳурии Тоҷикистон падидаҳои мусбат ва ҳам манфӣ пайдо шуданд, ки аз ҷумла, ба асосҳои ташкилӣ ва ҳуқуқии он таъсир мерасонанд. Бахусус, сохтор ва идораи КАС (комплекси
ДИВЕРСИФИКАТСИЯИ САВДОИ БЕРУНА ҲАМЧУН УНСУРИ МУҲИМИ ПАСТ КАРДАНИ ХАВФҲО
Ҳолати кунунии иқтисодиёти Ҷумҳурии Тоҷикистон бо сатҳи пасти рушди иқтисодиёти миллӣ, вобастагии зиёди давлат аз савдои беруна махсусан, воридоти молу хизматрасониҳо, вобастагии зиёд аз муҳоҷирони меҳнатӣ, ноустуворӣ дар бозори дохилӣ,
ШИФОЕ, КИ ДАР МИКРОБИ МАРГОВАР НУҲУФТААСТ
Аввали солҳои ҳаштодум буд. Ман донишҷӯи факултети тиббӣ будам ва дар беморхона таҷрибаомӯзии худро дар шуъбаҳои гуногун оғоз карда будам. Дар беморхона як ҳодисаи муҳим рух дода буд ва ҳамаи устодони мо дар бораи он сухан мекарданд. Як оила аз
Бадое-ул-вақое-Қисми 7
ДАР БОРАИ АЗ АСОРАТ ГУРЕЗОНДАНИ МОҲЧУЧУК АЗ ТАРАФИ ВОСИФӢ Восифӣ мегӯяд: баъд аз ду рӯзи фалокати амир Ёдгор ба назди амир Шоҳвалӣ рафтам. Дар он ҷо Султонвалӣ — писари Шоҳвалиро дидам, ки гиребони худро пора-пора карда, чунон гириста буд, ки
Бадое-ул-вақое-Қисми 6
ДАР БОРАИ ҶАНГИ МИРХАЛИЛ БО МУФРИДИ ҚАЛАНДАР Восифӣ мегӯяд: дар Ҳирот Мирхалил ном саидзодае буд, ки саромади ятимони панҷ дарвоза ва нӯҳ булуки Ҳирот буд. Ҳамаи паҳлавонон дар ятимӣ сари таслим пеши ӯ фуруд оварда буданд. Дар ӯ хоҳиши ҷангидан бо
Муҳандисии нармафзор дар давраи агентҳои барноманависӣ
Яке аз малакаҳои асосӣ дар муҳандисии зеҳни сунъӣ кор бо агентҳои барноманависӣ — Coding Agents аст. Тавоноии шумо дар роҳнамоии ин агентҳо, ҳам барои навиштани код ва ҳам барои корҳои
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Саломатӣ
Дунё