Зеҳн
1 пайгир · аз 15 июли 2026 дар Зеҳн
ОЗОДИИ ҒУЛОМ ВА БАНДАГИИ АБУЗАР
Ривоят мекунанд, ки рӯзе халифаи сеюм, ҳазрати Усмон ибни Аффон (разияллоҳу анҳу), яке аз ғуломони худро бо кисаи пул ба назди Абузари Ғаффорӣ (разияллоҳу анҳу) фиристод. Ҳангоми фиристодани ӯ гуфт: — Агар тавонӣ Абузарро розӣ кунӣ, ки ин пулро аз ту
МАРДЕ, КИ АНГУШТАРИ ТИЛЛОЯШРО НАГИРИФТ
Аз Абдуллоҳ ибни Аббос (разияллоҳу анҳумо) ривоят шудааст, ки рӯзе Паёмбари акрам (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) дар ангушти марде ангуштаре аз тилло диданд. Расули Худо (с) ангуштарро аз ангушти ӯ берун оварда, ба дур андохтанд ва фармуданд: — Оё яке
МАРДИ МУФЛИС ВА СОҲИБИ АСТАР
Дар шаҳри Бағдод марде зиндагӣ мекард, ки қарзҳои зиёде бар дӯш дошт. Ӯ тамоми дороии худро аз даст дода, муфлис шуда буд ва дигар тавони пардохти қарзҳояшро надошт. Қозии шаҳр фармон дод, ки ӯро бар астаре савор карда, дар кӯчаву бозорҳои Бағдод
МАРДИ ПОРСО ВА КӮЗАИ АСАЛУ РАВҒАН
Марди порсое дар ҳамсоягии бозаргоне зиндагӣ мекард, ки ба фурӯши асалу равған машғул буд. Бозаргон ҳар рӯз барои марди порсо миқдоре асал ва равған мефиристод. Марди порсо андаке аз онҳоро мехӯрд ва боқимондаашро дар кӯзае мерехт, ки дар гӯшаи хонааш
МАРДЕ, КИ ДАР КӮЗА АФТОД
Дар яке аз шаҳрҳо марди дарзие зиндагӣ мекард. Ӯ дар назди дарвозаи шаҳр, дар роҳе, ки ба гӯристон мебурд, дӯконе дошт. Дарзӣ бар мехе дар назди дӯконаш кӯзае овехта буд. Ҳар гоҳ ҷанозаеро аз дарвозаи шаҳр ба сӯйи гӯристон мебурданд, ӯ сангеро ба даруни
МИСЛИ САГИ АСҲОБИ КАҲФ
Дар ривоятҳо омадааст, ки Асҳоби Каҳф ҳафт нафар буданд ва дар замони подшоҳе бо номи Дақёнус зиндагӣ мекарданд. Дақёнус подшоҳе ситамгару мутакаббир буд, ки даъвои худоӣ мекард. Ӯ шаш подшоҳро мағлуб сохта, аз ҳар кадоми онҳо як писарро ба хидмати худ
ҒУРУРИ ПОДШОҲ ВА ДАРСИ ЗАНБӮРИ АСАЛ
Рӯзе Ҳазрати Сулаймон (а) дар ҳаво бар тахти худ нишаста, ба мулки васеъ ва қудрати бузурге, ба Ӯ ато шуда буд, назар андохтанд. Дар дили эшон гузашт: - Оё дар ин ҷаҳон касе ҳаст, ки аз ман бештар меҳнат кунад ва кори бузургтар анҷом диҳад? Дар
Сафар дар ватан
«Сафар дар ватан» иборат аст аз гузаштан аз сифатҳои зишт ва пасти инсонӣ ба сӯи сифатҳои некӯ ва волои маънавӣ. Аз ин рӯ, солик бояд пайваста нафси худро мавриди омӯзиш ва санҷиш қарор диҳад, то бидонад, ки оё дар қалби ӯ муҳаббате ба ғайри Худованд
ИБНИ СИНО ВА АНГУШТАРИИ ГУМШУДА
Ҳикоят мекунанд, ки ҳангоме ки Абӯалӣ ибни Сино, он донишманди бузургу беҳамто, ба дунё омад, дояе ӯро дар таште оббозӣ медоронд. Доя ангуштарии гаронбаҳое дошт, ки бо санги фирӯзаи зебое оро ёфта буд. Ҳангоми оббозӣ кардани кӯдак ногаҳон ангуштарии
ДУ ШАМШЕР ДАР ЯК ҒИЛОФ НАМЕҒУНҶАД
Ривоят мекунанд, ки Хусрави Парвиз дар ибтидо Баҳроми Чӯбинро бисёр дӯст медошт ва ба ӯ эътимоди зиёд дошт. То ҷое ки ҳатто як соат намехост аз ӯ ҷудо бошад. Дар базму зиёфат, шикор ва суҳбатҳои хусусӣ ҳамеша Баҳромро ҳамроҳи худ мебурд. Баҳроми Чӯбин
ШУТУР ДИДӢ, ПИШКИЛАШРО НАДИДӢ
Ҳикоят мекунанд, ки рӯзе Абӯалӣ ибни Сино, донишманд ва табиби машҳур, ҳангоми сафар ба сарзамини Гелон дар миёни кӯҳу биёбон роҳгум зад. Ӯ муддате роҳ паймуд, то ниҳоят бо марде рӯ ба рӯ шуд. Он мард, ки гӯё чизеро меҷуст, ба наздаш омада пурсид: — Эй
НИЗОМУЛМУЛК ВА ПУШАЙМОНИИ СУЛТОН МАЛИКШОҲ
Бузургон гуфтаанд, ки дар таърихи подшоҳон камтар вазире ба шоистагӣ ва кордонии Хоҷа Низомулмулк ба мақоми вазорат расидааст. Хоҷа Низомулмулк вазири донишманду ботаҷрибаи Султон Ҷалолиддин Маликшоҳи Салҷуқӣ буд. Ӯ солҳои зиёд бо тадбиру хирад корҳои
БОЗАРГОН ВА ЧАНГНАВОЗ
Бозаргоне ҷавоҳироти бисёре дошт. Рӯзе марди ҳунармандеро ба кор гирифт, то ҷавоҳироти ӯро сӯрох карда, ороиш диҳад. Бозаргон ваъда дод, ки барои ҳар рӯзи кораш сад динор музд медиҳад. Марди ҳунарманд ба хонаи бозаргон омад ва барои оғоз кардани кор
МУШОИРАИ ҶАҲОНГИР ВА НУРҶАҲОН
Мегӯянд, ки шоҳ Ҷаҳонгир ва ҳамсараш Нурҷаҳонбегим ба шеъру шоирӣ шавқи зиёд доштанд ва гоҳе бо ҳам мушоира мекарданд. Нурҷаҳон зани донишманд, хуштабъ ва ҳозирҷавоб буд ва метавонист ба шеърҳои Ҷаҳонгир дарҳол ҷавоби шоирона диҳад. Рӯзе Ҷаҳонгир
ҚИССАИ ДУ ДОДАР
Дар як деҳаи зебое ду бародари ҳамсоя — Зафар ва Далер зиндагӣ мекарданд. Онҳо ҳар рӯз соатҳо ба экранӣ телефон ё компютер нигоҳ карда, бозиҳои видеоӣ мебозиданд. Рӯзе падари онҳо, ки муҳандиси ботаҷриба буд, ба онҳо як қуттии пурасрор туҳфа кард. Дар
Сулфа. Омилҳои пайдоиш ва роҳҳои табобат...
Имсол сардӣ хеле барвақт сар шуд ва аксари одамон омода набуданд ва ҳанӯз либосҳои гармро аз ҷевонҳо набароварда буданд. Эҳтимол маҳз чунин муносибати бепарвоёна нисбат ба саломатии худ боис гаштааст, ки ин шабу рӯзҳо иддае аз сулфа азият мекашанд. Имрӯз
ПИЁЗИ КАБУД — САРЧАШМАИ ВИТАМИНҲО ВА МОДДАҲОИ ҒИЗОӢ
Пиёзи кабуд яке аз сабзавоти муфид ва серғизо ба шумор меравад. Он дорои витаминҳо, моддаҳои минералӣ ва антиоксидантҳо буда, барои фаъолияти муътадили узвҳои бадан аҳамият дорад. Пиёзи кабудро метавон тару тоза, дар таркиби хӯришҳо ва ҳамроҳи таомҳои
ЗАХМИ САР ШИФО МЕЁБАД, АММО ЗАХМИ ДИЛ НЕ
Дар замонҳои қадим марди ҳезумшикане зиндагӣ мекард, ки ҳар рӯз ба биёбон мерафт, ҳезум ҷамъ мекард ва онро ба шаҳр оварда мефурӯхт. Бо пули бадастовардааш рӯзгори зану фарзандонашро таъмин мекард. Рӯзе дар биёбон бо марде ошно шуд, ки дар ҳамон ҷо
НЕКӢ БЕ ПОДОШ НАХОҲАД МОНД
Замоне подшоҳи як мамлакат дар байни роҳи одамгузар, ки сӯйи қасраш мебурд, санги калонеро мемонад. Худи подшоҳ дар канори роҳ пинҳон шуда, сайри воқеаро тамошо мекунад. Тоҷирон, корвонҳо, бойҳою ходимони қаср аз он роҳ бо душворӣ сангро давр зада
ДУЗД ВА АФСУНИ «ШАВЛАМ»
Шабе дузде ҳамроҳи ёрони худ барои дуздӣ ба хонаи марди сарватманде рафт. Дуздон ба боми хона баромаданд ва мехостанд пинҳонӣ ба даруни хона дароянд. Соҳибхона аз садои пой ва ҳаракати онҳо бедор шуд. Ӯ дарҳол фаҳмид, ки дуздон дар болои боми хонааш




