МавзӯъСаёҳат
Рӯзе сайёҳе ба Мексика сафар кард ва дар яке аз деҳаҳои соҳилӣ моҳигиреро дид. Ӯ хост бо моҳигир ҳамсуҳбат шавад ва аз вай пурсид: — Шумо ҳар рӯз чанд соатро ба моҳигирӣ сарф мекунед? Моҳигир ҷавоб дод: — Чандон зиёд не, ҳамагӣ чанд соат. Сайёҳ пурсид: — Чаро вақти бештар сарф намекунед, то моҳии зиёдтар сайд кунед? Моҳигир гуфт: — Ҳамин миқдор моҳӣ барои таъмини эҳтиёҷоти оилаам кофист. Ба сайди бештар ниёз надорам. Сайёҳ боз пурсид: — Пас, боқимондаи рӯзатонро чӣ гуна мегузаронед? Моҳигир бо табассум ҷавоб дод: — Ба хона бармегардам, каме истироҳат мекунам, бо фарзандонам бозӣ мекунам ва ҳамроҳи ҳамсарам хӯрок мепазам. Бегоҳиҳо ба дидори дӯстонамон меравем, суҳбат мекунем, механдем, суруд мехонем ва аз зиндагӣ лаззат мебарем. Сайёҳ сухани моҳигирро бурида гуфт: — Ман соҳиби дараҷаи илмӣ ҳастам ва дар Донишгоҳи Ҳарвард кор мекунам. Метавонам ба шумо маслиҳати муфиде диҳам. Шумо бояд ҳар рӯз бештар моҳидорӣ кунед. Моҳиҳои зиёдатиро фурӯшед ва аз ҳисоби даромади он маблағ ҷамъ кунед. Сипас, барои худ як киштии моҳигирии калонтар бихаред. Моҳигир пурсид: — Баъд чӣ мешавад? Сайёҳ бо шавқ ҷавоб дод: — Бо киштии калонтар моҳии бештар сайд мекунед ва даромадатон зиёд мешавад. Баъд метавонед киштиҳои дигар бихаред ва тадриҷан соҳиби якчанд киштии моҳигирӣ шавед. Ба ҷойи он ки моҳиро ба миёнаравҳо фурӯшед, мустақиман бо корхонаҳои коркарди моҳӣ шартнома мебандед. Ҳатто метавонед корхонаи шахсии худро таъсис диҳед. Сайёҳ суханашро идома дод: — Баъдан метавонед ин деҳаи хурдро тарк карда, ба Мехико, Лос-Анҷелес ё ҳатто Ню-Йорк кӯчед. Аз он ҷо тиҷорати худро боз ҳам васеъ мекунед ва ба як соҳибкори бузург табдил меёбед. Моҳигир пурсид: — Барои расидан ба ин ҳама муваффақият чанд сол лозим мешавад? Сайёҳ ҷавоб дод: — Тақрибан бист ё бисту панҷ сол. Моҳигир боз пурсид: — Хуб, баъд аз ин чӣ мешавад? Сайёҳ бо табассум гуфт: — Вақте ки тиҷорататон хеле рушд мекунад, метавонед саҳмияҳои ширкати худро фурӯшед ва миллионҳо доллар ба даст оред! Моҳигир бо тааҷҷуб пурсид: — Миллионҳо доллар?! Аҷиб! Пас, баъд аз он чӣ кор мекунам? Сайёҳ бо хушҳолӣ ҷавоб дод: — Он гоҳ метавонед аз кор даст кашед ва ба нафақа бароед. Ба як деҳаи орому зебои соҳилӣ кӯчида, зиндагии осудаеро оғоз мекунед. Ҳар рӯз то дер мехобед, бо фарзандонатон бозӣ мекунед, бо ҳамсаратон хӯрок мехӯред ва бегоҳиҳо ба дидори дӯстонатон меравед. Якҷоя механдед, суруд мехонед ва аз зиндагӣ лаззат мебаред. Моҳигир лаҳзае ба сайёҳ нигарист ва бо табассум гуфт: — Аз маслиҳататон бисёр миннатдорам! Аммо магар ман ҳоло ҳамин гуна зиндагӣ надорам? Ман аллакай бо фарзандонам бозӣ мекунам, бо ҳамсарам вақт мегузаронам, бо дӯстонам хушҳолӣ мекунам ва аз зиндагии худ розӣ ҳастам. Пас, чаро бояд бисту панҷ соли умрамро бо заҳмату ташвиш сипарӣ кунам, то дар охир ба ҳамон зиндагие бирасам, ки имрӯз дорам? Сайёҳ аз шунидани ин суханон хомӯш монд. --- Панди ҳикоят Бисёр вақт инсон тамоми умри худро барои ба даст овардани сарвату муваффақият сарф мекунад, то рӯзе ба оромишу хушбахтӣ бирасад. Аммо гоҳе дар ин талошҳо фаромӯш мекунад, ки хушбахтие, ки дар оянда меҷӯяд, шояд аллакай дар зиндагии имрӯзааш вуҷуд дошта бошад. Сарвату муваффақият арзишманданд, аммо набояд барои ба даст овардани онҳо он чизҳоеро қурбон кунем, ки зиндагиро зебо ва пурмаъно месозанд. Ҳадафи зиндагӣ танҳо бештар кор кардан ва бештар пул ба даст овардан нест, балки дуруст истифода бурдани умр, қадр кардани наздикон ва эҳсоси қаноатмандӣ аз зиндагӣ низ ҳаст.
Субҳи барвақт буд. Қатраҳои шабнам бар рӯи алафҳо мисли марворид медурахшиданд. Офтоб оҳиста-оҳиста аз паси кӯҳҳо сар бароварда, заминро бо нурҳои гармаш навозиш мекард. Дар боғ дарахтони зардолу ва себ шукуфта буданд. Гулҳои сафеду гулобӣ бо насими мулоим мерақсиданд. Паррандаҳо бо овози ширин суруд мехонданд, гӯё омадани баҳорро ҷашн мегирифтанд. Фарид, писараки хурдсол, ҳар рӯз ба ҳамин боғ меомад. Ӯ дид, ки дарахти хушкшудае, ки зимистон бехазон менамуд, акнун навдаҳои сабз баровардааст. Ӯ бо табассум гуфт: — Баҳор ҳатто ба дарахти хаста ҳам ҷон мебахшад. Он рӯз Фарид фаҳмид, ки баҳор танҳо фасли сол нест, балки фасли умед аст. Ҳар чизе ки хаста ва хомӯш менамояд, метавонад боз зинда шавад. Танҳо бояд сабр кард ва ба омадани баҳор бовар дошт.
Субҳи Душанбе бо насими форам ва навои парандагон оғоз меёбад. Нурҳои нахустини офтоб ба шохаҳои дарахтон менишинанд, рӯйи гулбаргҳои шабнамдор медурахшанд ва кӯчаҳои шаҳрро оҳиста равшан мекунанд. Дар чунин лаҳзаҳо пойтахт ба боғе монанд мешавад, ки бо
Дар аввалҳои асри ХХI туризм яке аз соҳаи афзалиятноки иҷтимоию иқтисодӣ, фарҳангию сиёсӣ дар аксари кишварҳои ҷаҳон ҳамчун фаъолияти ҷадид ва даромаднок ба роҳ монда шуд. Ин соҳа дар бисёр мамолики ҷаҳон ҳамчун соҳаи сердаромад ба иқтисоди миллии
Антарктида ноҳияи қутбии ҷанубиест, ки ҷазираҳои ба он ҳамшафат ва қисмҳои ҷанубии уқёнусҳоро тақрибан то 48–60° а. ҷ. дар бар мегирад. Номи «Антарктида» аз калимаи юнонии «анти» — муқобил пайдо шудааст, яъне дар муқобили ноҳияи қутби шимолии кураи Замин
Дар шароити ҷаҳонишавӣ ва пешрафти босуръати технологияҳои иттилоотӣ иқтисодиёти ҷаҳон ба марҳилаи нави рушд ворид гардидааст, ки онро иқтисоди рақамӣ меноманд. Иқтисоди рақамӣ маҷмуи муносибатҳои иқтисодӣ мебошад, ки тавассути технологиҳои
Сайёҳӣ яке аз соҳаҳои дорои имконияти васеи истифодаи навгониҳои рақамӣ дар иқтисоди ҷаҳонӣ буда, бозори хизматрасониҳои онлайнӣ яке аз бахшҳои босуръат рушдёбандаи он маҳсуб меёбад, ки сайёҳии байналмилалӣ дар ин ҷо нақши калидӣ дорад.
Давоми шаш моҳи соли равон ба тоҷикистон беш аз 1 миллион шаҳрванди хориҷӣ ворид шудааст, ки аз он наздик ба 900 ҳазор нафараш ба ҳайси сайёҳ ворид шудааст Дар нимсолаи якуми соли 2026 ба Тоҷикистон 889,4 ҳазор сайёҳ ворид шудааст. Дар ин бора
Пурра диданЯкуми декабр фаро расид ва бо он фасли зимистон — фасли оромӣ, саодат ва омодагӣ барои оянда. Ҳар қатраи борон ва барфи сафеде, ки ба замин меафтад, ба мо як паём меорад: “Тоза шурӯъ кун!” Ин лаҳзаи муносибест, ки гузаштаро сипосгузорона пушти сар
Эълон шудани солҳои 2019-2021 ҳамчун солҳои рушди деҳот, сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ, ки аз ҷониби Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паёми навбатии худ ба Парлумони мамлакат ироа шуд,
Сайёҳӣ аз шумори соҳаҳоест, ки рушду нумӯи он ба пешрафти иқтисоди кишвар ва некуаҳволии мардум мусоидат менамояд. Ин аст, ки Сарвари давлат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон барои пешрафти ин соҳаи ниҳоят муҳим таваҷҷуҳи хосса доранд. Қабули Қонун «Дар бораи
Ховалинг яке аз гӯшаҳои нодири кишвар аст. Дар ин сарзамин ёдгориҳои зиёди таърихиву фарҳангӣ, ки қимати байналмилалӣ доранд, зиёд мебошанд. Ин гӯшаи диёри тоҷикон таърихи ҳазорсоларо дар худ маҳфуз медорад ва барои илми ҷаҳонӣ чун маъхази бостоншиносӣ
Дидани ҳар гӯшаву канори Тоҷикистони азизамон ба кас рӯҳу илҳоми тоза бахшида, ҳар бинандаро мафтуни табиати дилфиребу чашмаҳои мусаффояш мегардонад. Боиси хушнудист, ки дар шаҳру ноҳияҳо то ба дурдасттарин деҳоташ корҳои созандагию ободкорӣ ба назар
Кӯҳнавардӣ Туризми экологӣ ва кӯҳию варзишӣ хоси ноҳияи Лахш буда, маҳз манзараҳои табиӣ, обҳои шифобахш, қуллаҳои барфпӯш, рустаниҳои доруворӣ, ҳавои хушу муътадил ва аз ҷиҳати экологӣ тоза диққати сайёҳони хориҷиро бештар ҷалб менамоянд. Соҳаи сайёҳӣ,
Дар ноҳияи Восеъ занҳои ҳунарманд бешуморанд, аммо таъми нону кулчаҳои ӯ дигаранду маҳсули дастонашро бо унвони «нонҳои Ғунчагул» ёд меоранд. Бо муомилаи хушу кушодарӯйӣ ва ҳунари волояш дили мизоҷонро ҷалб намудааст. Нафарони тӯю маъракаороянда, ба ӯ
Зиёда аз сӣ сол аст шоҳиди воқеаву дигаргуниҳои шаҳри ободони Душанбе ҳастам. Дар ҳамин шаҳри зебо зодаву ба камол расидаам. Муассисаи таҳсилоти миёнаи умумии № 52-и ноҳияи Исмоили Сомонӣ ва Донишгоҳи техникии Тоҷикистон ба номи М. Осимиро хатм
Кӯҳҳо ҷозиба доранд, моро маҷзуби хеш месозанд. Кӯҳҳо нафас мекашанд, зиндаанд, дар синаҳояшон ганҷҳое пинҳон аст. Кӯҳҳо хомӯшанд ва бо сукути хеш ишқ меварзанд. Ҷангалҳо аз ишқи кӯҳҳо мерӯянд, рӯдҳо аз дили кӯҳҳо ҷорӣ мешаванд, парандагон муҳаббати
Табиати афсункор, рӯду дарёҳои равону хурӯшон, кӯҳҳои сарбафалаку барфпӯш, манзараҳои сабзу дилангез, боғу токзорҳои серҳосил, гулу гиёҳҳои шифобахши Ӯзбекистони маҳбуб ҳар касеро, ки ба ин сарзамин меояд, шефтаю мафтун месозад. Ноҳияи Косонсойи вилояти
Мошини лоиҳаи «Татра дар атрофи ҷаҳон 2» баъди як моҳ аз ҷои садама берун кашида шуд Наҷотдиҳандагони Тоҷикистон як мошини барномаи маъруфи чехии «Татра дар атрофи ҷаҳон 2»-ро, ки зиёда аз як моҳ пеш дар кӯҳҳои Помир ба садама дучор шуда буд, берун
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Дунё