Мехоҳӣ озод бошӣ? Пас кинаро раҳо кун…

Вақте  нисбат ба касе ранҷишу кина дар дил дорӣ, дар асл, ба ӯ иҷоза медиҳӣ, ки зеҳну зиндагии туро идора кунад. Ӯро на танҳо намебахшӣ, балки худро ба асорат медиҳӣ.

Ӯ ба зеҳнат роҳ меёбад, оромии фикратро мерабояд, нишоти рӯзонаатро мекушад, иштиҳоятро мегирад, орзуоятро дар роҳи ҷавоб банд мекунад ва ба ҳар кори хуб шубҳа меангезад.

Ҳар куҷо равӣ, ҳамроҳи туст: дар кор, дар роҳ, дар хоб.

Ӯ ба садоят таъсир мекунад, ба чеҳраат соя меандозад.

Ҳатто ба баданат таъсир мекунад: сардард, бемадорӣ, беистироҳатӣ...

Ӯ дузди хушбахтист  ва ту худ иҷозат додаӣ, ки ин дузд  туро соҳибӣ кунад.

Як бор ба оина нигар ва хоҳӣ фаҳмид:

Қимати ту, болотар аз як андешаи манфӣ аст.

Ту сазовори озодиӣ, на ғуломии хашму озурдагӣ.

Аз ин рӯ, кинаву ранҷро раҳо кун.

Бахшиданро интихоб кун на барои онҳо, балки барои оромии худат.