РИВОЯТИ ОБУ ГИЛ

Шогирде аз устодаш пурсид:

— Устод, чӣ гуна одамони бадро нодида гирам?

Устод косаи обро овард ва як каф гил ба он андохт. Об лой шуд.

Сипас устод гуфт:

— Ҳоло ба коса даст назан, фақат мунтазир шав.

Баъд аз чанде гил ба поён нишаст ва об соф гардид.

Устод гуфт:

— Дар зиндагӣ ҳам баъзан беҳтар аст ба ҳар сухан ҷавоб надиҳӣ, балки хомӯш бошӣ — худи вақт ҳама чизро соф мекунад.