ҲАР КАС ОН ЧИРО ИНТИХОБ МЕКУНАД, КИ ХУД БА ОН НИЁЗ ДОРАД

Вақте Маҳатма Ганди дар риштаи ҳуқуқи донишгоҳи Лондон таҳсил мекард, профессоре бо насаби Питерс ба ӯ чандон рӯихуш намедод. Ганди на аз онҳое буд, ки ӯро тарсонида шавад, ӯ ҳамеша метавонист ба осонӣ аз вазъи нобоб раҳоӣ ёбад.

       Боре профессор дар ошхонаи донишгоҳ ғизо мехӯрд ва Ганди аз назди ӯ гузашта рафтан нахоста низ дар пушти ҳамон миз нишаст. Питерс заҳрхандае карду гуфт:

       - Ҷаноби Ганди, шумо охир медонед, ки хук бо паранда якҷо ғизо хӯрда наметавонанд?

       - Дуруст аст, профессор. Ин тавр бошад, ман аз ин ҷо парида меравам, -- оромона посух дод Ганди ва ба паси дигар миз гузашта нишаст.

       Ин ғалабаи кӯчак омӯзгорро ошуфта кард. Дар имтиҳони навбатӣ ӯ хост интиқоми онро бигирад, вале Ганди ба ҳама суолҳо пурра посух медод. Оқибат профессор суоли иловагии баҳсбарангезе дод:

       - Тасаввур кунед, ки дар роҳе меравед ва халтаеро меёбед. Дар дохили халта ҳикмат ва пул ҳаст. Шумо кадоме аз онҳоро интихоб мекунед?

       - Пулро, - посух медиҳад Ганди.

       - Ман мебудам, ҳикматро интихоб мекардам, - худситоёна мегӯяд профессор.

       - Албатта, - сар ҷунбонда мегӯяд Ганди. - Ҳар кас он чиро интихоб мекунад, ки худ ба он ниёз дорад.

        Аз ин суханҳо Питерс батамом худро гум кард. Варақаи имтиҳонро санҷида зери  он танҳо як калима навишт: "Девона". Ва онро баргардонида ба донишҷӯ дод. Ганди бодиққат ба варақа нигарист ва сипас аз ҷо бархосту гуфт:

       - Профессор, шумо ин ҷо танҳо имзо гузоштеду баҳо гузоштанро фаромӯш кардаед!