Рӯзадорӣ

Рӯзе марде аз донишманде пурсид:

— Чаро мо рӯзадорӣ мекунем? Оё танҳо гуруснагӣ кашидан аст?

Донишманд табассум кард ва гуфт:

— Рӯзадорӣ танҳо тарки хӯрок нест. Он мактабест барои дилу ахлоқ.

Сипас идома дод:

— Вақте инсон гурусна мешавад, дарди гуруснагонро мефаҳмад. Вақте забон аз ғийбат бозмемонад, дил пок мешавад. Вақте чашм аз ҳаром дурӣ мекунад, имон қавӣ мегардад.

Он мард гуфт:

— Пас подоши рӯзадорӣ чист?

Донишманд ҷавоб дод:

— Подоши рӯзадорӣ дили соф, ахлоқи нек ва наздик шудан ба Худост.

Хулоса.  Рӯзадорӣ парҳези тан нест, балки тарбияи рӯҳ ва покии дил аст.