Мақолаҳо
Мақолаи навФотеҳ Ниёзӣ Вафо (роман, китоби 1-боби ҳафтум)
Китоби якуми романи «Вафо»-и нависандаи халқии Тоҷикистон Фотеҳ Ниёзӣ қаҳрамонии ҷанговаронро дар ҷабҳаи Ҷанги Бузурги Ватанӣ ва ҳаёти ақибгоҳ тасвир кардааст. Китоби 1 БОБИ ҲАФТУМ Вақти говгум шуда буд. Аз доманаҳои кӯҳҳо то болои қишлоқи Ҷӯйбор
Бузу гӯсфанду гӯсола.
Як бузи кӯтурро соҳибаш ба замини беда сар дод. Чанд рӯз чарида буд, ки буз кам-кам мӯй баровардан гирифт. Рӯзе дар бедазор як гӯсфанди кӯтур пайдо шуд. Бузак давида омаду гӯсфандро шох зад. Гӯсфанд гуфт: — Ҷӯра, маро назан, ман кӯтур шудагӣ. Соҳибам
Ҷазои ҳилагар
Буд, набуд, як рӯбоҳ буд, рӯбоҳи айёр буд, ба хӯрдан тайёр буд, тоқати кор кардан надошт, аз меҳнат безор буд. Як рӯз аз танҳоӣ зиқ шуду ба сари роҳ баромада бо сангпушту мӯрча вохӯрд. -Ту кӣ? – пурсид аз сангпушт! -Мана мепурсӣ? Ман сангпушт. — Ин
Мурғобича.
Дар як рӯзи хуби тобистон, мурғобие, ки дар назди девори ҳавлии соҳибаш лона сохта буд, ҳис кард, ки тухмҳои дар зераш буда ҷунбида истодаанд. Аз онҳо овозҳои маҳину борик баромаду ҳар яке фарёд мезад ва яке аз дигаре пештар сар ба берун меовард. —
Фотеҳ Ниёзӣ Вафо (роман, китоби 1-боби шашум)
Китоби якуми романи «Вафо»-и Нависандаи Халқии Тоҷикистон Фотеҳ Ниёзӣ қаҳрамонии ҷанговаронро дар ҷабҳаи Ҷанги Бузурги Ватанӣ ва ҳаёти ақибгоҳ тасвир кардааст. Китоби 1 БОБИ ШАШУМ – Ҳо, очаи Сафар! – Ҳа, мана ман, аз ин ҷо биёед, хоҳар. – Ассалом,
Фотеҳ Ниёзӣ Вафо (роман, китоби 1-боби панҷум)
Китоби якуми романи «Вафо»-и Нависандаи Халқии Тоҷикистон Фотеҳ Ниёзӣ қаҳрамонии ҷанговаронро дар ҷабҳаи Ҷанги Бузурги Ватанӣ ва ҳаёти ақибгоҳ тасвир кардааст. Китоби 1 БОБИ ПАНҶУМ Зебӣ аз чамани нуздаҳ баҳори умр гул чида, акнун ба бист қадам ниҳода
Фотеҳ Ниёзӣ.
Нависандаи ҷанговари тоҷик 18 апрели соли 1914 дар шаҳри Самарқанд ба ҷаҳон омадааст. Соли 1929 Омӯзишгоҳи омӯзгорӣ, баъдан Академияи омӯзгории Самарқандро хатм кардааст. Баробари таҳсил, бо рӯзномаҳои «Ленин юли» ва «Ҳақиқати Ӯзбекистон» ҳамкорӣ
Мӯҷизаи биологӣ қисми II.
Дар Куба шахсест, ки 60 сол хоб накардааст. Ин шахс деҳқони Кубагӣ Висенти Медина мебошад, ки гирифтори бемории бехобӣ аст. Ӯ аз 4 солагӣ инҷониб хоб накардааст. Ин рафтори ӯ табибонро дар тааҷҷуб мондааст. Ҳашаротҳое мавҷуданд, ки як ё якчанд
Мӯҷизаи биологӣ қисми I.
Паррандаҳое мавҷуданд, ки (фотимачумчуқ, майна ва ғ.) хӯрок дар меъдаи онҳо дар 8 – 10 дақиқа ҳазм мешавад. Дар Африқо дарахте мавҷуд аст, ки аз худ рӯшноӣ медиҳад, зеро дар таркиби ин дарахт миқдори зиёди фосфор мавҷуд аст. Аҷибаш дар он аст, ки
Маводҳои гигиенӣ дар ҳаёти мо.
Ҳаёти одами ҳозиразамонро бе шампун, гел ва собун тасаввур намудан мумкин нест. Аммо интихоби дуруст на ҳама вақт муяссар мешавад. 3 литр шампун, 1 литр гел барои душ ва 1 килограм собун дар як сол, ана ҳамин қадар маҳсулоти шустушӯӣ барои
Фотеҳ Ниёзӣ Вафо (роман, китоби 1-боби чорум)
Китоби якуми романи «Вафо»-и Нависандаи Халқии Тоҷикистон Фотеҳ Ниёзӣ қаҳрамонии ҷанговаронро дар ҷабҳаи Ҷанги Бузурги Ватанӣ ва ҳаёти ақибгоҳ тасвир кардааст. Китоби 1 БОБИ ЧОРУМ Бегоҳии ҳамон рӯзи аз шаҳр баргашта омадан Сафар баъд аз корҳои
Фотеҳ Ниёзӣ Вафо (роман, китоби 1-боби сеюм)
Китоби якуми романи «Вафо»-и Нависандаи Халқии Тоҷикистон Фотеҳ Ниёзӣ қаҳрамонии ҷанговаронро дар ҷабҳаи Ҷанги Бузурги Ватанӣ ва ҳаёти ақибгоҳ тасвир кардааст. Китоби 1 БОБИ СЕЮМ Сафар пас аз наҳорӣ аз хона, ба идораи колхози «Коммуна» баромад. Дар
Фотеҳ Ниёзӣ Вафо (роман, китоби 1-боби дуюм)
Китоби якуми романи «Вафо»-и Нависандаи Халқии Тоҷикистон Фотеҳ Ниёзӣ қаҳрамонии ҷанговаронро дар ҷабҳаи Ҷанги Бузурги Ватанӣ ва ҳаёти ақибгоҳ тасвир кардааст. Китоби 1 БОБИ ДУЮМ Офтоб ҳанӯз аз машриқ сар набардошта буд. Рӯи заминро тумани тунук
Фотеҳ Ниёзӣ Вафо (роман, китоби 1-боби якум)
Китоби якуми романи «Вафо»-и Нависандаи Халқии Тоҷикистон Фотеҳ Ниёзӣ қаҳрамонии ҷанговаронро дар ҷабҳаи Ҷанги Бузурги Ватанӣ ва ҳаёти ақибгоҳ тасвир кардааст. Китоби 1 БОБИ ЯКУМ Марди шинелпӯше, ки дар по пима, бар сар телпаки хокистарранги гӯшакдор
Адаб ҳусни инсон аст!
Адаб тоҷест аз нури илоҳӣ, Бинеҳ бар сар, бирав ҳар ҷо, ки хоҳӣ. Шахси боадаб ҳамеша аз хасоили ҳамида, мисли фазлу дониш, заковат ва ҳунар, фарҳанг бархӯрдор аст. Аслан ин қабил одамон фурӯтану боҳиммат ва дурандешу донишманд мешаванд. Зеро хуб
Қаҳрамонӣ асрҳо зинда мемонад!
9-майи соли 1945 – Рӯзи Ғалаба ба таври ҳамешагӣ рӯзи шодиву нишот ва ифтихормандии миллатҳои музаффар хоҳад буд. Бо гузашти солҳо шукӯҳ ва азамати Ғалабаи Бузург барои халқи советӣ ва мардуми олам торафт аёнтар мегардад, зеро ин ғалаба мақсадҳои ботили
Бадриддин Ҳилолӣ - Ҳикоятҳо
Ҳикояти Маҷнун Чу Маҷнун дур монд аз кӯи Лайлӣ, Ба оҳу нола гуфто: Вои Лайлӣ! Надонам бо ғами Лайло чӣ созам, Ба чандин оҳу вовайло чӣ созам? Зи кӯяш сад ғаму андӯҳ бурдам, Ба зери меҳнати чун кӯҳ мурдам. агар боди сабо ояд зи кӯяш, Ки бозам
Бадриддин Ҳилолӣ - Ҷифотулошиқин
«Сифотулошиқин» БАЁНИ СУХАН ВА ДАРАҶОТИ ОН Сухан сардафтари девони ишқ аст, Сухан ганҷинаи султони ишқ аст. Зи дил файзе, ки ҷӯӣ, ҷуз баён нест, Забони теғ чун теғи забон нест. Сухан зоҳир кунад сӯзи ниҳонро, Зи шамъи дил барафрӯзад ҷаҳонро.
Бадриддин Ҳилолӣ - Эҷодиёт
Эҷодиёти Бадриддин Ҳилолӣ аз ғазал шурӯъ шудааст. Ӯ аз аввали ҷавонӣ то охири ҳаёти худ ғазал мегуфт ва дар ҳамин жанри лирикӣ истеъдоди фавқулоддае дошт. Ба гуфти Саид Нафисӣ, «беҳтарин шоири ғазалсарои рӯзгори худ буд». Ин мулоҳизаро ҳамаи муаллифони
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Саломатӣ
Дунё