Мақолаҳо
Мақолаи навБа китоб меҳр бояд баст
Ба мутолиа ҷалб намудани хонандагон дар муассисаҳои таълимӣ роҳу шеваҳои гуногунро дар бар гирифта, дар ин самт фаъолияти муташаккилонаю якҷояи муаллимон (роҳбарони синфҳо), китобдори мактаб ва падару модарон муассиру судманд мебошад. Махсусан, робитаи
Мураббии сол
Дар Донишкадаи ҷумҳуриявии кормандони такмили ихтисос ва бозомўзии соҳаи маориф даври ниҳоии озмуни «Мураббии сол» баргузор гардид, ки дар он 5 нафар довталаб аз ноҳияҳои Бобоҷон Ғафурови вилояти Суғд, Данғараи вилояти Хатлон, Рўшони ВМКБ, Синои шаҳри
Машқу таълим ҳар ду мебояд
Яке аз ҷиҳатҳои бартарии таълими савод дар синфҳои ибтидоӣ диққати аввалиндараҷа зоҳир намудан ба хондан ва навиштан ба шумор меравад. Мушоҳидаҳо нишон медиҳанд, ки агар хонанда матнро равон ва баланд хонад, дар навишт ҳам камтар ба хатоӣ роҳ медиҳад ва
Китоб як ҷузъи фарҳанги ҷомеа
Китоб дар тамаддуни мардуми мо мақоми хос дорад. Гузаштагони мо ба китоб ҳамчун махзани илму дониш ва сарчашмаи завқу хиради инсонӣ эҳтироми калон мегузоштанд. Китобро барҳақ ба «дурри маъниву аниси кунҷи танҳоӣ ва фурўғи субҳи доноӣ» ташбеҳ намуда, бо
Тавоноӣ аз китобхонист
Тамоми комёбиҳои инсон бо китоб алоқамандӣ дорад. Китоб калидест, ки қуфли дари махзанҳои маънавиро барои одамон боз менамояд ва онҳоро ба ҷодаҳои мунаввар раҳанамоӣ мекунад. Ганҷинаи хирад дар китобҳо нуҳуфта аст. Китоб ҳикмати асрҳоро дар худ ҳифз
Аҳамияти таълим ва тарбия дар оромии ҷомеа
Тарбияи насли наврас, махсусан ҷавонон, яке аз масъалаҳои мубрами ҳаёти мардуми ҷаҳони муосир ба шумор рафта, аз ҳалли дурусти он пешрафти тамоми соҳаҳои ҳаёти иҷтимоӣ, иқтисодӣ, сиёсӣ ва фарҳангии мардуми давлатҳои дунё вобастагии калон
БА ИФТИХОРИ ТАҶЛИЛИ ҶАШНИ ЗАБОНИ ТОҶИКӢ
Таърихи забон аз фанҳои шавқовар ва дар навбати худ сангини силсилаи донишҳои филологӣ маҳсуб меёбад. Филология (юн. рilologia – муҳаббат ба сухан, дониш) чун фалсафа дар аввали пайдоишаш фанҳои зиёдеро дар бар мегирифт. Сипас дар асрҳои миёна ба ду
ЗАБОН ОЯД БА КАС ЧУН ШИРИ МОДАР
Забон ояд ба кас чун шири модар, Аз ин рў асли ҷон аст асли ҷон аст. Забони модарӣ лафзи бузург, ширину муқаддасест, ки барои хар як инсони комил баробари пайдо шудани ҷон дар бадан пайдо мешавад. Ҳанўз тифле, ки нав ба олами хастӣ чашм боз
МУАЛЛИМ, УСТОД, ОМӮЗГОР
Муаллим, устод, омӯзгор. Чун ин мафҳумҳоро ба забон меорем дар пеши назар чеҳраи нуронии шахсе намудор мегардад, ки тамоми ҳаёти хешро баҳри тарбияи насли наврас бахшидааст. Агар барои аз хоби ноз бедор сохтани табиат баҳор лозим бошад, пас баҳри
КИТОБ КАЛИДИ ДОНИШ ВА САРЧАШМАИ ЗИНДАГИИ РАНГИН
Аниси кунҷи танҳоӣ китоб аст, Фурӯғи субҳи доноӣ китоб аст. Китоб манбаи дониш ва чароғи ақл, рӯшноии дил ва калиди дари ҳама кор бар оламу одам аст. Бе китоб дунёи мо тира ва ҷаҳон хира аст. Маърифати шахс аз китоб оғоз мегардад. Ҳама бузургони олам
МАОРИФ ОМИЛИ РУШДИ ҶОМЕА
Паёми Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ба Маҷлиси Олии кишвар дар бораи самтҳои асосии сиёсати дохилӣ ва хориҷии мамлакат санадест, ки дар он мақсаду нақшаҳои роҳбарияти мамлакат таҷассуми худро ёфта, ҳамчун василаи муҳимми роҳнамо барои кулли ҷомеа хизмат
БАЛАНД БАРДОШТАНИ МАЪРИФАТИ ҲУҚУҚИИ ОМУЗГОР - АСОСИ РУШДИ ҶОМЕА
Дар шароити кунунии ҷаҳонишавӣва рушди технологияҳои навини иттилоотӣ дар сиёсати давлатдории кишварамон илм ва маориф яке аз пояхои пурарзиши ҷомеа гардида, барои рушду пешрафти ҳар як давлат ва миллат макоми калидиро касб намудааст. Дар ин раванд ба
ЗИ ДОНИШ БЕҲ АНДАР ҶАҲОН ҲЕҶ НЕСТ
Тавре аз таърих маълум аст, солҳои ҳафтодуми асри сипаригашта давраи авҷи рушд, тараққӣ ва парастиши илм буданд. Омӯзгорӣ пурифтихортарин касб ба шумор мерафт. Муаллим боқадртарин шахсияти ҷомеа, аз ҳама бологузар ва дар ҳифзи арзишҳои ҷомеаву сохти
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Саломатӣ
Дунё