Мақолаҳо
Мақолаи навДАР БОРАИ ҶАНГИ МИРХАЛИЛ БО МУФРИДИ ҚАЛАНДАР
Восифӣ мегўяд: дар Ҳирот Мирхалил ном саидзодае буд, ки саромади ятимони панҷ дарвоза ва нўҳ булуки Ҳирот буд. Ҳамаи паҳлавонон дар ятимӣ сари таслим ба пеши ў фуруд оварда буданд. Дар ў хоҳиши чангидан бо Муфриди қаландар пайдо шуд ва ба пеши султон
ДАР БОРАИ МУБОРИЗА КАРДАНИ ПАҲЛАВОН МУҲАММАДИ МОЛОНӢ БО ФИЛ
Восифӣ аз Мирмуҳаммад Юсуф нақл карда мегўяд: дар соли 900 ҳиҷрӣ (1495) вақте ки султон Ҳусайнмирзо дар яйлоқи Чилдухтарон хайма ва саропарда зада буд, аз подшоҳи Деҳлӣ ба ў як фил бо қумошҳои ҳиндӣ тўҳфа омад. Он фили манглусӣ буд. Мардумоне, ки
Убайди Зоконӣ - Рисолаи дилкушо қисми 2
Ҳикоят Шайтонро пурсиданд, ки кадом тоифаро дўст дорй? Гуфт: - Даллолонро. Гуфтанд: - Чаро? Гуфт: —Аз баҳри он ки ман ба сухани дурўғ аз эшон хурсанд будам. Эшон савганди дурўғ низ бад-он афзуданд. Ҳикоят Ҷанозаеро ба роҳе мебурданд. Дарвеше бо
Чор Ҳикоя, Гулчеҳра Муҳаммадиева
БОҒБОН ВА БУЛБУЛ Дар як макон, дар як замон, дар як ҷойи хеле хушманзара боғе буд. Дарахтони мевадиҳанда, ороишӣ ва гулҳои рангоранг дошт. Дар боғ булбуле нағмасароӣ мекард. Овози фораму дилнишину зебо дошт. Боғбон булбулро хеле дӯст медошт. Булбул
Марди ҳаросон ва марг
Рӯзе марди содае назди ҳазрати Сулаймон омад. Сулаймон гуфт: Чӣ шуда? Мард посух дод: — Азроил назари хашмолуд ба ман кард ва донистам, ки мехоҳад ҷонам биситонад. Гуфт: — Чӣ мехоҳӣ? Мард посух дод: — Ба бод фармон деҳ, то маро ба Ҳиндустон барад,
Ҳикоя дар бобати салом
Марде дар корхонаи тавзеъи гӯшт кор мекард. Як рӯз, ки ӯ ба танҳоӣ дар сардхона машғули кор буд, ногаҳон дари сардхона маҳкам шуд ва ӯ дар дохили он гир монд. Чун соати охири корӣ буд, ҳамагӣ аз пайи анҷоми кор ва рафтан аз корхона буданд ва ҳеҷ касе аз
Ҳикояи Хар ва булбул
Харе бо булбуле гуфт: "Эй ҳавасбоз, Маро имрӯз меҳмон кун, ба овоз. Магар бинам, ки устодит чун аст? Ки ҳар чизе раҳими озмун аст. Манам, овозаи булбул шунида, Вале овози ӯ ҳаргиз надида". Чу булбул ин шунид, овоз бардошт, Бипошид оташе, к-андар
Барномасозӣ
Ахбор
Олами Афсонаҳо
Дунё