Мақолаҳо
Мақолаи навМавлоно — Ҳикоятҳо
Марди аблаҳ ва хирс Аждаҳое хирсро дармекашид, Шермарде рафту фарёдаш расид. Шермардонанд дар олам мадад, Он замон, к-афғони мазлумон расад. Бонги мазлумон зи ҳар чо бишнаванд, Он тараф чун раҳмати Ҳаққ медаванд. Он сутунҳои халалҳои ҷаҳон,
Мавлоно — Ҳикоятҳо
ҚИССАИ МУРҒ ВА САЙЁД Он яке мурғе гирифт аз макру дом, Мурғ ӯро гуфт: «К-эй хоҷа(и) ҳумом1, Ту яке мурғе заифе ҳамчу ман, Сайд карда хӯрда гир, эй некзанн2; Ту басе говону мешон хӯрдаӣ, Ту басе уштур ба қурбон кардаӣ. Худ нагаштӣ сер з-онҳо
Мавлоно — Ҳикоятҳо
Ҳикояти зоҳир шудани фазл ва ҳунари Луқмон Хоҷаи Луқмон чу Луқмонро шинохт, Банда буд ӯрову бо ӯ ишқ бохт. Ҳар таоме, к-оваридандӣ ба вай, Кас сӯи Луқмон фиристодӣ зи пай, То ки Луқмон даст сӯи он барад Қосидан1, то хоҷа пасхӯрдаш хӯрад.
Мавлоно - Ҳикоятҳо
ҲИКОЯТИ БОҒБОН, СӮФӢ, ФАҚЕҲ ВА АЛАВӢ Боғбоне чун назар дар боғ кард, Дид, чун дуздон, ба боғи худ се мард. Як фақеҳу як шарифу сӯфие. Ҳар яке шӯхе, фузуле, йӯфие2. Гуфт: «Бо инҳо маро сад ҳуҷҷат аст, Лек ҷамъанду ҷамоат раҳмат аст. Барнаёям
Панду андарзҳои Фирдавсӣ.
Агар ду бародар ниҳад пушт, пушт, Тани кӯҳро хок молад ба мушт. Бузургӣ саросар ба гуфтор нест, Дусад гуфта чун ними кирдор нест. Чу некӣ кунад кас, ту подош кун ва агар бад кунад, низ пархош кун. Ба ранҷ андар аст, ай хирадманд, ганҷ, Наёбад касе
Мавлоно - Ғазалҳо
Ҷалолуддини Румӣ то зуҳури Шамси Табрезӣ дар уфуқи Қуния ба шеъру шоирӣ сару коре надошт. Шиносоӣ бо ин марди соҳибиродаву маҳкамақида, ки ба расмиёти динию мазҳабӣ бо чашми ҳақорат менигарист ва ҷозибаи умумиҷаҳонии ишқро асоси ҳастӣ ва мояи зиндагӣ
Мавлоно - «Маснавии маънавӣ»
Ҳамин «Маснавии маънавӣ»-ст, ки номи Мавлоноро шӯҳратёр кардаву тавони суханвариашро найваста меафзояд. Ин асар дар вазни рамали мусаддаси мақзуф (фоилотун, фоилотун, фоилун: -V - - / -V - - / - V -) навишта шуда, дар он масойили бисёри диниву мазҳабӣ,
Мавлоно - Маснавии маънавӣ, ҳикоят
Қиссаи бозаргон ва тӯтии маҳбуси ӯ Буд бозаргону ӯро тӯтие, Дар қафас маҳбус, зебо тӯтие. Чунки бозаргон сафарро соз кард, Сӯйи Ҳиндустон шудан оғоз кард. Ҳар ғулому ҳар канизакро зи ҷуд Гуфт: «Баҳри ту чӣ орам? Гӯӣ зуд». Ҳар яке аз вай
Ташбеҳ-хелҳои ташбеҳ.
Ташбеҳ калимаи арабист. Маънои луғавиаш монанд кардан аст. Ташбеҳ ба маънои истилоҳӣ номи яке аз санъатҳои маънавист, ки чизе ба чизе монанд карда мешавад. Ҳангоми монанд кардани чизе ба чизе ҳатман сифат ё хусусияти муштараки миёни ҳарду чиз ба назар
Адабиёти бадеӣ.
Адабиёт як навъи санъат буда, дар тафовут аз меъморӣ, наққошӣ, ҳайкалтарошӣ, кандакорӣ, гулдӯзӣ, рассомӣ, мусиқӣ, театр, кино, рақс ва суруд ҳаёти воқеиро бо сухан тасвир мекунад. Адабиёт калимаи арабӣ буда, шакли ҷамъи «адаб» аст ва маънои фазилатҳои
С.Улуғзода Шӯриши Восеъ (романи восеъ)
Шӯриши Восеъ соли 1888 дар Бухорои Шарқӣ ба амал омада, пояи ҳукукмати Манғитияро ба ларза овард. Дар наси бадеӣ асари калонҳаҷме, ки образи Восеъро ба тамоми паҳлу мавриди тасвир қарор дода бошад, романи «Восеъ» аст. С. Улуғзода ба таърихи муборизаҳои
Фотеҳ Ниёзӣ Вафо (роман, китоби 1-боби дувоздвҳум)
Китоби якуми романи «Вафо»-и Нависандаи Халқии Тоҷикистон Фотеҳ Ниёзӣ қаҳрамонии ҷанговаронро дар ҷабҳаи Ҷанги Бузурги Ватанӣ ва ҳаёти ақибгоҳ тасвир кардааст. Китоби 1 БОБИ ДУВОЗДАҲУМ Эшелони ҳарбӣ, ки дувоздаҳ рӯз пеш аз ин аз Сталинобод баромада
Фотеҳ Ниёзӣ Вафо (роман, китоби 1-боби ёздаҳум)
Китоби якуми романи «Вафо»-и Нависандаи Халқии Тоҷикистон Фотеҳ Ниёзӣ қаҳрамонии ҷанговаронро дар ҷабҳаи Ҷанги Бузурги Ватанӣ ва ҳаёти ақибгоҳ тасвир кардааст. Китоби 1 БОБИ ЁЗДАҲУМ Аз аввали моҳи январи соли 1942, баъд аз комилан ба анҷом расидани
Фотеҳ Ниёзӣ Вафо (роман, китоби 1-боби даҳум)
Китоби якуми романи «Вафо»-и Нависандаи Халқии Тоҷикистон Фотеҳ Ниёзӣ қаҳрамонии ҷанговаронро дар ҷабҳаи Ҷанги Бузурги Ватанӣ ва ҳаёти ақибгоҳ тасвир кардааст. Китоби 1 БОБИ ДАҲУМ Аз аввалин бор рӯ ба рӯ шудан ба Сафар хаёлу нақшаҳои Мамараҷаб аз
Хаёлпараст.
Дар як деҳае пиразане зиндагӣ мекард. Ба ғайр аз як мурғе дигар моле надошт. Ин мурғ ҳар рӯз яктоӣ тухм мекард. Ин занак тухмҳоро ба сабаде нигоҳ медошт. Пиразан як писаре ҳам дошт, ки хеле танбал буд! ҳеҷ коре намекард дар ҷои худ фақат хоб мерафт. Агар
Фотеҳ Ниёзӣ Вафо (роман, китоби 1-боби нуҳум)
Китоби якуми романи «Вафо»-и Нависандаи Халқии Тоҷикистон Фотеҳ Ниёзӣ қаҳрамонии ҷанговаронро дар ҷабҳаи Ҷанги Бузурги Ватанӣ ва ҳаёти ақибгоҳ тасвир кардааст. Китоби 1 БОБИ НӮҲУМ Меҳмонхонаи Мирбадал. Дар тоқча лампаи ҳафтуми шишааш хира
Фотеҳ Ниёзӣ Вафо (роман, китоби 1-боби ҳаштум)
Китоби якуми романи «Вафо»-и нависандаи халқии Тоҷикистон Фотеҳ Ниёзӣ қаҳрамонии ҷанговаронро дар ҷабҳаи Ҷанги Бузурги Ватанӣ ва ҳаёти ақибгоҳ тасвир кардааст. Китоби 1 БОБИ ҲАШТУМ Ҳамон рӯзҳое, ки дар остонаҳои пойтахти Ватани шӯроӣ — Маскав ҷангҳои
Вазири зирак.
Боре дар мамлакате хушксолӣ омад. На барфи дуруст бориду на борон, ғалла дар саҳрову мева дар боғ норасида ва ҳосили деҳқон нодаравида монд. Гуруснагӣ омад, байни мардум муромурӣ сар шуд. Подшоҳ, аҳволи халқу мамлакатро дида, ба таҳлука афтода,
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Дунё