Мақолаҳо
Мақолаи навДУШАНБЕ — ПОЙТАХТИ ВАТАНИ МО
Душанбе шаҳри калонтарини ҷумҳурӣ буда, маркази илму фарҳанги тоҷикон ва пойтахти давлати Тоҷикистон аст. Ин шаҳри зебову дилоро соли 1924 баъди тақсимоти миллии марзӣ ба вуҷуд омад. Халқҳои Осиёи Миёна ба давлатҳои хурд тақсим гаштанд ва пойтахти
ТОҶИКИСТОН
Ҷумҳурии Тоҷикистон бо масоҳати 142,6 ҳазор километри мураббаъ дар Осиёи Марказӣ воқеъ гардидааст. Тоҷикистон бо давлатҳои Афғонистон, Узбекистон, Қирғизистон ва Чин ҳамсоя мебошад. 93 дарсади ҷумҳурии моро кӯҳҳо фаро гирифтаанд. Баландтарин қуллаҳои
ҶАШНИ ИСТИҚЛОЛИЯТ
Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ҷашнҳои миллӣ хеле хотирмон ва бо шукӯҳу шаҳомати хосса мегузаранд. Махсусан, ҷашнҳои рӯзи қабули Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон (6 ноябр), 21-22-уми март - иди байнал- милалии Наврӯз, 27 июн - Рӯзи Вахдати миллӣ, 5 октябр-
РАМЗҲОИ ПРЕЗИДЕНТИ ТОҶИКИСТОН
Ливо ва Нишони Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон рамзҳои расмии ҳокимияти президентӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон мебошанд. Ливои Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон матои махмалини хоси росткунҷаест, ки аз се рахи уфуқии ҳамранги Парчами давлатии Ҷумҳурии
Бозӣ дар дарси таърих
Маълум аст, ки бозӣ дар ҳаёти кўдак нақши муҳим мебозад. Ҳанўз дар асри 18 Жан Жак Руссо гуфта буд, ки агар касе дунёи кўдакро донистан хоҳад, дар раванди бозӣ онро мушоҳида кунад. Ташкили бозӣ дар дарси таърих аз банақшагирии он оғоз мешавад.
ПЕШВОИ МИЛЛАТ
Мегӯянд, давлатдорӣ лахчаи оташ аст, ки рӯйи каф мегиреду онро бояд ба манзил расонед, то ҳам мурод ҳосил шаваду ҳам кафи дастон насӯзад. Соли 1992 чун роҳбарии кишварро ба дасти Эмомалӣ Раҳмон доданд, гӯё дар кафи дасташ лахчаи оташро гузоштанд, зеро
КОНСТИТУТСИЯ - ҲУҶҶАТИ САРНАВИШТСОЗ
Давлати мустақил давлатеро меноманд, ки дорои рамзҳои давлатӣ, сарҳад, артиш мебошад. Дар баробари ҳамаи ин ҳар як давлат Конститутсия дорад, ки дар он ҳуқуқ ва вазифаҳои шаҳрвандонаш сабт шудаанд. Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳам китобе ҳаст, ки мо онро
ПАЙКАРАИ МЕҲР
Ҳамеша серодам аст майдони Ваҳдати миллии шаҳри Душанбе. Коргарону деҳқонони хокпош, олимону шоирон, арӯсону домодон, меҳмонону мизбонон, омӯзгорону хонандагон, устодону донишҷӯён, сарварону роҳбарон, хулоса, ҳазорон одамон ба ин майдон меоянд, ба пояи
ДЕВОРИ БУХОРО
Замони дар сари ҳокимият буданаш Исмоили Сомониро ҳамчун шоҳи донишманду соҳибхирад, маърифатпарвару далер, зираку доно ҳамагон эътироф мекарданд ва дар бораи кордонӣ, дурандешӣ, хирадмандӣ ва хоксории ӯ накду ҳикоятҳо мекарданд. Мегӯянд, дар Бухоро
ДАВЛАТИ СОМОНИЁН
Дар таърихи давлатдории тоҷикон дар гузашта ҳеҷ давлате мисли давлати Сомониён ба халқи худ ин қадар хизмати арзанда накардааст. Махсусан дар ахди намояндаи барҷастаи сулолаи Сомониён - Исмоили Сомонӣ баъди истилои арабҳо давлати муқтадиру мутамарказ
ИФТИХОРИ ТОҶИКИИ АҲМАДШОҲИ МАСЪУД
Соли 1992 охири фасли зимистон тани танҳо дар кӯчаҳои Тахор саргардон будам. Ҳамдиле мехостам, ки маро мисли як инсон бо қалби саршор аз муҳаббат ва меҳрубонӣ бипазирад. Шабе волии шаҳри Тахор чанде аз мо тоҷикони муҳоҷирро ба меҳмонии хеш даъват бинмуд.
САДО АЗ ҚАЪРИ ТАЪРИХ
Таърих гувоҳ аст, ки ниёгони бофарҳангу бохиради тоҷиконро дар дунё ҳамчун намояндагони миллати тамаддунсоз эътироф намудаанд. Ин тамаддун ва ин сохти давлатдорӣ аз даврони асотирии Пешдодиён ибтидо мегирад, ки беш аз 5 ҳазор сол пеш вуҷуд дошт. Аз
ВАТАН - МОДАР
Ватан! Чӣ гуна калимаи гуворост, сода, дилнишин ва равон. Ҷаҳон-ҷаҳон маъно нуҳуфтааст дар он. Ватан болу пари инсон, сарфарозию сарбаландии шахс, бахту иқбол, орзу ва умеди инсон аст. Ватан лаби хандон, қуввати ҷон, имону виҷдони одам аст. Ватан ва
ВАТАНАМ - ИФТИХОРАМ
Ту зинда бош, Ватан—хонаи умеди халқ, Ки бе ту нест дилу ҷони шодмон уаргиз. Даме, ки мешумурам пурбауо сухануоро, Баландтар зи Ватан нест дар забон уаргиз. «Чӣ медиҳӣ ба Ватан?» Ҳар касе, ки пурсидам, Ҷавоб дод: «Надорам дарег ҷон ҳаргиз». Мирзо
ИМКОНОТИ ЗИЁД БАРОИ ОМЎЗИШИ ФИЗИКА МАВҶУД АСТ
Солҳои зиёдест, ки ба таълими физика дар муассисаҳои таълимӣ машғул ҳастед. Аз ин рў, нахуст дар бораи муҳиммияти омўзиши фанни физика чанд сухан мегуфтед. – Мусаллам аст, ки физика яке фанҳои бунёдӣ дар омўзишу донистани падидаҳои табиат мебошад ва дар
ИСТИЛОҲОТИ ИҚТИБОСӢ ВА ШАРТҲОИ ИСТИФОДАИ ОНҲО
Истифодаву роиҷии истилоҳоти иқтибосӣ заминаву шартҳои худро дорад. Истилоҳоти иқтибосӣ асосан бо зарурат аз забоне ба забони дигар ирсол мегардад. Зарурат набошад, чунин калима низ мавҷуд буда наметавонад. Ба ҳар ҳол бо тақозое дар илму фаъолияти
САҲМИ АДИБОН ВА ОЛИМОНИ ТОҶИК ДАР РУШДИ МУНОСИБАТИ ЗАБОНҲОИ ТОҶИКИВУ ЎЗБЕКӢ
Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон , муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон муътақид аст, ки “Забон инчунин падидаи фарҳанги миллӣ буда, ба воситаи он ҳар як шахс ҳувияти хешро мешиносад, ҷаҳонбиашро васеъ менамояд ва ҳофизаи
ИСТИФОДАИ ТЕХНОЛОГИЯҲОИ ИТТИЛООТӢ ВА КОММУНИКАТСИОНӢ ДАР ДАРСИ САНЪАТИ ТАСВИРӢ
Истифодаи технологияи иттилоотӣ дар дарсҳои санъат, метавонад таълими фанро тавассути оқилона гардонидани меҳнати талабагон, оптимизатсияи равандҳои дарк ва аз ёд кардани маводи таълимӣ ва муҳимтар аз ҳама, баланд бардоштани таваҷҷўҳи талабагон ба
ТАЪМИНИ ТАҲСИЛИ БОСИФАТИ ХОНАНДАГОНИ ЛАЁҚАТМАНДИ СИНФҲОИ ИБТИДОӢ
Дар ҳамаи давру замонҳо ба шахсони соҳибистеъдоду болаёқат таваҷҷўҳи хоса зоҳир мегардид. Ҷомеаи имрўза низ ба шахсиятҳои қобилиятҳои ғайриоддидошта ва созандаю бунёдкор ниёз дорад. Аз ин лиҳоз, талабот ҷиҳати фароҳам овардани шароитҳои махсуси
ИСТИФОДАИ МЕТОДҲОИ ИНТЕРАКТИВӢ АЗ ТАРАФИ ОМЎЗГОРОНИ ОЯНДА ДАР РАВАНДИ ТАЪЛИМ
Дар Паёми навбатии худ санаи 21-уми декабри соли 2021 Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ-Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон қайд карданд, ки «... мо дар ҳазорсолаи сеюм ва асри пешрафти бесобиқаи илму технологияҳо, яъне
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Саломатӣ
Дунё