Мақолаҳо
Мақолаи навҲаракати иҷтимоӣ мафҳум ва таснифот.
Ҳаракатҳои иҷтимоӣ ва рафтори издиҳом Ҳаракатҳои иҷтимоӣ яке аз падидаҳои муҳими ҷаҳони муосир мебошанд. Дар ҷомеаи муосир шаклҳои гуногуни ҳаракатҳои иҷтимоӣ вуҷуд доранд. Аз ин рӯ, таҳқиқи моҳият ва таъсири онҳо барои муайян кардани самти рушди
Ташкилотҳои иҷтимоӣ.
Мафҳуми ташкилоти иҷтимоӣ. Таснифоти ташкилотҳои иҷтимоӣ. Идоракунӣ дар ташкилот. Бюрократия ва олигархия. Мафҳуми ташкилоти иҷтимоӣ Ташкилот ҳамчун яке аз унсурҳои сохтори иҷтимоӣ дар ҳама низомҳо ҷой дорад. Одамон асосан дар
Назария ва амалияи кори иҷтимоӣ
Кори иҷтимоӣ аз ибтидои пайдоиши ҷомеаи инсонӣ ҳамчун шакли фаъолияти амалӣ ҳамеша вуҷуд дошт. Дар давоми асрҳои зиёд ва таърихи фарҳанги ҳалқҳои форсу тоҷик кори иҷтимоӣ дар шакли хайрхоҳӣ, кори савоб, кӯмак ба бечорагон, ғамхорӣ ба ятимону
Методология ва методҳои тадқиқоти сотсиологӣ
Тадқиқоти сотсиологӣ ва намудҳои он Тадқиқоти сотсиологӣ яке аз тарзҳои асосии инкишофи донишҳои сотсиологӣ мебошад, ки тадқиқотчӣ ё гурӯҳи тадқиқотчиён онро барои ҳалли масъалаҳои муайяни иҷтимоии ҷомеа истифода мебаранд. Мафҳуми «тадқиқоти
Усули пурсиш дар тадқиқоти сотсиологӣ.
Пурсиш усули гирдоварии иттиилооти иҷтимоӣ оиди объекти омӯхташаванда мебошад, ки дар рафти муоширати бавосита (бо саволнома) ё бевосита (бо мусоҳиб) - и иҷтимоӣ - равоншиносии ҷомеашинос ва посухдиҳанда иттилощт бо роҳи бақайдгирии ҷавобҳо ба низоми
Таҳлил ва коркарди натиҷаҳои тадқиқоти сотсиологӣ.
Тадқиқоти сотсиологӣ бо таҳлилу коркарди маълумотҳои бадастомада, хулосабарорӣ ва омодасозии тавсияҳо анҷом меёбад. Маҳз коркарди маълумотҳо имконият медиҳанд, ки миқдори зиёди маводҳои амалии ҷамъшуда ба тартиб дароварда шаванд, ба гурӯҳҳо ҷудо ва
Далелҳои ҷолиб дар бораи Алберт Эйнштейн
Эйнштейн ба монанди ҳамаи одамони наҷиб баъзе хислатҳои аҷоибу ғароиб дошт. Вай ҳеҷ гоҳ ҷуроб намепӯшид ва онро бефоида меҳисобид. Дар муқоиса ба майнаи сари одамони одӣ устухони пешонии Эйнштейн (қисме, ки маълмотҳоро таҳлил ва коркард менамояд)
Усули мушоҳида дар сотсиология.
Мушоҳида - ин чунин усули ғун кардани маълумотҳои амалӣ мебошад, ки ба воситаи он ҷараёнҳо, ҳодисаҳо ва воқеаҳои муҳими иҷтимоӣ бевосита сабт, назорат ва санҷида мешаванд. Мушоҳидаи илмӣ аз мушоҳидаи муқаррарӣ (оддӣ) чунин фарқиятҳо дорад: -
Таҳлили ҳуҷҷатҳо.
Маълумотҳои зиёди барои кори тадқиқотчӣ зарур дар сарчашмаҳои ҳуҷҷатӣ ҷойгиранд. Дар сотсиология омӯзиши ҳуҷҷатҳо ҳамчун як намуди фаъолият мебошад. Таҳлили сарчашмаҳои ҳуҷҷатӣ дар бисер мавридҳо имконияти гирифтани маълумотҳои расоро барои ҳалли
Озмоиши иҷтимоӣ.
Озмоиш яке аз усулҳои аз ҳама гуногуншакл ва мураккабу маъмули ғун кардани иттилооти ибтидоии сотсиологӣ мебошад. Озмоиш дар сотсиология - ин чунин усули ғун кардан ва таҳлили маълумотҳои амалӣ мебошад, ки бо ёрии он бо роҳи аз рӯи нақша идора намудани
Табрикот «Зодрӯз муборак!»
Апаи азиз, «Ном» ва дугонаи арҷманд, «Ном»! Шуморо бо фарорасии мавлуди хуҷастаатон самимона таҳният мегӯем. Бароятон, қабл аз ҳама, умри дарози бехазон, толеи баланд ва хушбахтии ҷовидонаро таманно дорем. Бигузор ҳамеша зебою кушодачеҳра дар ҷамъи
Мулло Маҳмуд
Мулло Маҳмуд, фарзанди Мулло Абдумуқим, соли 1913 дар деҳаи кӯчаке бо номи Панӣ чашм ба олам кушода, соли 1976 дунёи зиндагонро видоъ кардааст. Мулло Маҳмуд инсони чеҳракушод, чорпаҳлу ва тануманде буд ва суҳбату каломи ширин дошт. Ҳар нафаре, ки як бор
Мухаммаси Фозил бар ғазали Ҳофиз
Шаби муштоқи рӯят чун саҳар бод. Вафоят дар дили мо мустақар бод. Ҳасуд аз нури ҳуснат бе басар бод. “Ҷамолат офтоби ҳар назар бод, Зи хуби руи хубат хубтар бод" Зиреҳ аз меҳр бодо пайкаратро, Вуҷуди нозуки меҳрофаратро. Хати сероби гулбарги
Моҳҳои порсӣ
Фарвардинмоҳ — Ба забони паҳлавӣ аст. Маънияш чунон бошад, ки ин он моҳ аст, ки оғози рустани набот дар вай бошад. Ва ин моҳ мар бурҷи Ҳамалрост, ки саросари вай Офтоб андар ин бурҷ бошад. Урдибиҳиштмоҳ — Ин моҳро аз биҳишт ном карданд, яъне ин
Андар оини подшоҳони аҷам
Мулуки Аҷам расме доштанд дар хони некӯ ниҳодан, ҳар чӣ тамомтар, ба ҳама рӯзгор. Ва чун навбат ба хулафо расид, дар маънии хон ниҳодан на он такаллуф карданд, ки васф тавон кард, хоса хулафои Аббос. Аз абоҳо ва фаллаҳо ва ҳалвоҳои гуногун ва фуққоъ
Дар пайравӣ аз Хайём
Хайём дар «Наврӯзнома»-аш нигошта, ки «таъсири калом дар салоҳ ва фасоди мамлакат коре бузург аст ва худовандони қаламро, ки муътамад бошанд, азиз бояд дошт». Ҳамзамонон ва удабои баъди Хайём сухани олии ин абармарди раъйқавӣ, гавҳари фозил, тозарӯю
Хайём ва Саноӣ
Ҳаким Саноӣ ва Хайём ҳамаҳданд. Оид ба қариният дар ашъори ин ду бузургмард, дар адабиётшиносӣ ҳеч тадқиқоти кӯчаку бузурге ба чашм нарасид. Мутолиа ва муқоисаи начандон серпаҳлӯи рубоиёти ин ду тан аз он шаҳодатест, ки рубоиёти Хайём ба дасти Ҳаким
Шумо барои китобхонӣ аз кадом усулҳо ва воситаҳо истифода мекунед?
Китобхонҳои каме ҷиддитару касбӣ ҳеҷ лаззатеро болотар аз китобхонӣ намедонанд ва ҳатман дар вақти холии ҳаррӯзаашон барои ин кор фурсат ҷудо мекунанд. Аммо чаро мо наметавонем мисли онҳо китоб бихонем? Барои гирифтани китобу хондани он чунон танбалӣ ва
Мерасад ҷон
Мерасад ҷон ба лаб аз бекасию танҳойи, Мезани бар дили ман ханҷари бе парвойи. Ба камолоти ҷамолат қасам, эй моҳи мунир, Ки ба ҳусни ту баробар нашавад симойи. Воъизо панд мадеҳ қисматам аз рузи азал, Будааст ошиқию шефтагию шайдойи. Сари худ
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Саломатӣ
Дунё