Мақолаҳо
Мақолаи навАМИР ВА МОРИ СИЁҲ
Рӯзе амире ба шикор рафт. Ногоҳ море тарсон пеши ӯ расид ва гуфт: «Эй амир, маро ҷой бидеҳ, ки пинҳон шавам». Амир гуфт: «Чаро тарсон ҳастӣ?» Мор гуфт, ки душман барои куштани ман чӯбе гирифта, дунболи ман меояд. Амир бар мор раҳм намуд ва дар
Аз омаданат
Чун баҳори туву эҳё шавам аз омаданат, Теппаи хокаму зебо шавам аз омаданат. Рафтаи бе ҳаракат, лой шудам чун мурдоб. Ту қадам зан, ки мусаффо шавам аз омаданат. Сахттар аз саратон дарди ҷудоӣ будаст, Зуд о, то, ки мудово шавам аз
Резисторҳо. Қисми 2
Дар муқоиса бо резисторҳои доимӣ, ки дорои ду бандак мебошанд, резисторҳои тағйирёбанда аз се бандак иборатанд. Дар нақшаҳои электрикӣ муқовимати байни бандакҳои канории резистори тағйирёбандаро нишон медиҳанд. Муқовимати байни бандакҳои канорӣ ва
Резисторҳо. Қисми 3
Ба ғайр аз резисторҳои муқаррарии дар боло овардашуда, инчунин резисторҳои ғайрихаттии нимноқилӣ истеҳсол карда мешаванд, ки маҳсули тараққиёти техникаи электронӣ мебошанд. Хусусиятҳои асоии ин гуна резисторҳо дар доштани қобилияти тағйир додани
Илму дониш
Яке аз шартҳои асосии тарбия ва камолоти маънавии инсон омӯхтани илму дониш мебошад. Вақте ки инсон аз донишҳои гуногуни замона баҳра мебардорад, дар навбати аввал худро мешиносад ва баъдан ба фалсафаи зиндагӣ ва арзишҳои фарҳанги башарӣ таваҷҷӯҳ зоҳир
Китоб – раҳнамои беминнат
Дар замони ҷаҳонишавӣ ҳар яки мо худро бе истифода аз шабакаи ҷаҳонии интернет тасаввур карда наметавонем, ҳамин тавр не? Пас, агар чунин бошад, чаро боре нишаста андеша намекунем, ки қабл аз интернет аз кадом манбаъҳо истифода мебурдем? Маҳз китоб буд,
Тоҷикистон - Ватани азизи ман
Силсилакӯҳҳои баланде, ки сарчашмаи бештари дарёҳои Осиёи Марказӣ мебошанд, дараҳои зебоманзар, водиҳои дорои иқлими муътадил, ки дар онҳо пахтазорҳо, ангурзорҳо ва боғҳои меваҳои шаҳдбор доман паҳн кардаанд, инчунин биёбонҳое, ки сардиву сармои онҳо аз
Метеостансия
МЕТЕОСТАНСИЯ ДАР АСОСИ ПЛАТФОРМАИ ARDUINO БАРОИ МОНИТОРИНГИ МИЛЛӢ «Мониторинги миллӣ» лоиҳаи нав буда, ба ҷамъоварӣ ва дар харитаи ҷаҳон инъикос намудани нишондиҳандаҳои датчикҳои гуногуни муҳит, аз ҷумла датчикҳои ҳарорат, фишор ва намии ҳаво,
Қадри умр дар илму амали нек
Умр гаронбаҳотарин сарвати инсон аст. Ҳар рӯзи он, ки сипарӣ мешавад, дигар барнамегардад. Аз ин рӯ, инсон бояд андеша кунад, ки вақт ва неруи худро ба чӣ сарф менамояд ва аз зиндагии ӯ ба худу дигарон чӣ манфиате мерасад. Ҳикматҳои пешниҳодшуда моро ба
"Об манбаъи ҳаёт"
Мутобиқи ҳисоботҳои пешакӣ, то соли 2030 зиёдшавии истифодвбарии об дар Осиёи Марказӣ 15-20%-ро ташкил медиҳад. Агар боз камшавии ҷараёни дарёҳоро дар натиҷаи тағйирёбии иқлим ба ҳисоб гирем, вазъияти бавуҷудомада хатарбор мегардад. Аз ин рӯ, ин
Фариштае бо номи модар
-Кӯдаке, ки омодаи таваллуд шудан буд, рӯ ба сӯйи Худованд карду пурсид: «эй Худои хубу меҳрубонам, мегӯянд фардо маро ба замин мефиристед, аммо ман бо ин хурдӣ ва бидуни ҳеҷ кӯмаке чи гуна метавонам барои зиндагӣ ба онҷо биравам»? Ҳотифе аз ҷониби Худо
Сулҳ пойдори мо
Сулҳ баҳорест, баҳор оварад, Равнақи шодиву барор оварад. Сулҳ диҳад шаршараи ҷӯи об, Сулҳ диҳад ҳусни пур аз обутоб. Оре, сулҳ мафҳуми бузургу пурмаъноест, ки амният, осоиштагӣ ва зиндагии ороми мардумро ифода мекунад. Он заминаи ободии давлату
Душанбе – пойтахти Тоҷикистон
Аҷаб шаҳри дилороӣ, Душанбе, Хаёлам, зеби дунёӣ, Душанбе! Душанбе шаҳри зебо, пойтахт ва калонтарин шаҳри Тоҷикистони азизамон аст. Пеш аз Инқилоби Октябр он деҳаи хурду камаҳолӣ буд. Бо вуҷуди ин, дар Бухорои Шарқӣ бо бозори худ шуҳрат дошт. Мардум
Дониш андар дил чароғи равшан аст…
Дониш андар дил чароғи равшан аст, В-аз ҳама бад бар тани ту ҷавшан аст. Дониш чароғи ақл, қуввати дил ва сарвати гаронбаҳоест, ки ба инсон дар паси сар кардани мушкилоту душвориҳои зиндагӣ ёрӣ мерасонад. Он сарчашмаи фазлу камол буда, ҷаҳонбинии
Китоб мӯниси ҷону дил аст
Аниси кунҷи танҳоӣ китоб аст, Фурӯғи субҳи доноӣ китоб аст. Оре, китоб беҳтарин ёру ғамхор, роҳнамо ва мададгори инсон аст. Он яке аз сарчашмаҳои асосии илму дониш ва воситаи такмили маърифату камолоти инсон ба шумор меравад. Агар кас тамоми умр ба
Тавонгарӣ ба ҳунар аст, на ба мол
Дар ҳунар кӯш, ки зар чизе нест, Ганҷу зар пеши ҳунар чизе нест. Ҳунаре неҳ, ки диҳад симу зарат, Ҳунари аз дилу ҷон ранҷбарат. Ҳунар сармояи гаронбаҳоест, ки онро бо ҳеҷ дороиву сарват ва симу зар наметавон иваз кард. Ҳунар ба инсон бузургию
Зебуннисо (1639 - 1702)
Духтари шоҳам, валекин рӯ ба фақр овардаам, Зебу зиннат бас ҳаминам, номи ман Зебуннисост. Шарҳи ҳол Зебуннисо дар гӯшаи танҳоӣ нишаста, аз рӯзгор ва нобаробариҳои замон менолид ва ашк мерехт. Ӯ аз он мегирист, ки озод набуд: ба мурғе дар қафас
Чистон - геометрия
Дар се хати рост се қулла дорам, Гипотенуза ду катет дорам. Маро бишносед, кунҷи рост дорам, Пифагор-Бобо хешу таборам. Ҷавоб: секунҷаи росткунҷа Чор хати рости шикаста, Ду баробар ҷаста-ҷаста. Чор кунҷи мо баробар, Чор девор
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Саломатӣ
Дунё