Мақолаҳо
Мақолаи навКЎЛҲОИ ШИФОБАХШИ ТОҶИКИСТОН: ИСТИФОДАИ ОҚИЛОНА ВА ҲИФЗИ ОНҲО
Бино ба маълумоти лимонологҳо дар марзи Тоҷикистон беш аз 1300 кўл бо масоҳати умумии 709 км2 мавҷуд мебошад. Дар байни ин кўлҳо 20 кўле мавҷуд аст, ки обу лойқаи шифобахш доранд. Мутаассифона, кўлҳо ва алалхусус кўлҳои шифобахш нисбат ба дигар унсурҳои
Тутзор - тиҷорат барои 500 сол. Ҳисоб кардем, ки чӣ қадар метавон аз он пул кор кард
Дарахтони тут муддати тӯлонӣ боқӣ монда, аз як дарахти он ба ҳисоби миёна 30-50 кило ҳосил гирифтан мумкин аст. Мутахассисон маслиҳат медиҳанд: агар дар соҳаи парвариши тут тиҷорат роҳандозӣ кунед, дар оянда набераву абераҳо ва гузаштагонатон низ аз он
Парвариши ниҳолҳо ва бунёди боғҳои саноатии хуч (настаран)
Мусоҳиб Сармутахассиси корхонаи воҳидии давлатии ҷумҳуриявии «Тоҷикниҳолпарвар»-и Вазорати кишоварзии Ҷумҳурии Тоҷикистон Эраҷи Талаб. Дар бораи меваи хуч ва дараҷаи ғизонокии он маълумот медодед? Хуч дар қатори пистаю чормағз яке аз зироатҳои асосӣ ва
Гиёҳҳои шифобахши Тоҷикистон
Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ ‐ Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар мулоқот бо зиёиёни эҷодкор, олимон ва муҳаққиқон ба масъалаи омӯзиши гиёҳҳои шифобахш ва рушди соҳаи дорусозӣ таваҷҷуҳи хоса зоҳир намуданд.
АГАР ГИЁҲҲОИ ШИФОБАХШ ҲИФЗ НАШАВАНД
Кишвари мо дорои захираҳои бойи олами набототу рустаниҳои шифобахш буда, аз онҳо метавон дар саноати дорусозӣ ва косметология васеъ истифода бурд. Ҳоло дар ҷумҳурӣ зиёда аз 4 ҳазор намуди рустании дараҷаи олӣ мавҷуд аст, ки аз ин 1500-тоаш шифобахш
МУҲИММИЯТ ВА АҲАМИЯТИ КИШТИ БАЙНИ ҚАТОРҲОИ БОҒҲОИ ДАРАХТОНИ МЕВАДИҲАНДА
Маълумоти умумӣ Модули омӯзишии мазкур барои гузаронидани омӯзиши якрӯза дар доираи лоиҳаи “Тиҷоратикунонии соҳаи кишоварзӣ” барои аъзоёни Гурӯҳҳои Фермерии аз тарафи лоиҳаи ТСК таҳти барномаи грантӣ бо техникаҳои кишоварзӣ, хусусан бо тракторҳо
Ибрат аз дарахт
Ба роҳ баромадани ман на ба он мақсад буд, ки дохили боғ рафта аз манзараи тиллоранги тирамоҳӣ дидан кунам. Балки фикру ҳушам банди ин масъалаҳо буд, ки “Чаро имрӯз замин саҳнаеро мемонад, ки моломол аз фитнаву дурӯғ, буҳтону ҳасад, фиребу найранг аст.
Дарахт ва меваи тут
Тут яке аз бебаҳотарин меваҳои табиат аст, ки аз дарахт, барг ва меваи он мардум васеъ истифода мебаранд. Тут дарахти хазонрез буда, дар ҷумҳурӣ ду намуди он: тути сафед ва сиёҳ бештар маъмуланд. Шакли баргҳои тут гуногун буда, ҳар ду намуди он то
САМАРАНОКИИ “НЕРУИ САБЗ” ВА ГУЗАРИШ БА ИҚТИСОДИ САБЗ
Инсоният дар тӯли таърихи ҳаёти худ барои беҳтару хубтар кардани зиндагонӣ ва қонеъ гардонидани талаботи авалиндараҷаина, кушишу заҳмати зиёд кардааст. Барои фаъолияту зиндагонии ояндаашон воситаҳои истеҳсолотро кашф кард, ки ин дар мадди аввал воситаҳои
ФОИДАИ ЯК ДАРАХТ
Агар нафаре гӯяд, ки дарахти пир дигар беманфиат асту аз худ ҳеҷ ҳавое хориҷ намесозад, бояд донем, ки 1 дарахти куҳан: - ҳудуди 22 кг СО2 (гази карбон)-ро тули сол ба худ гирифта, ҳамон қадр оксиген ҳосил менамояд, ки барои ду одам басанда аст; -
ПАВЛОНИЯ ВА ТАБИАТИ ТОҶИКИСТОН
Таъсис додани боғҳои павлония (филгӯш) барои кишвари мо айни замон ба яке аз масъалаҳои мубрами рўз табдил ёфтааст. Далел бар ин андеша он аст, ки гарчанде дар матбуоти илмию даврии кишварамон оид ба таъсис ва ташкил додани плантатсияи павлония аз
НБО «РОҒУН» – ДУРНАМОИ РУШДИ ИҚТИСОДИ МИЛЛӢ
Истиқлолияти давлатӣ барои рушди тамоми соҳаҳои хоҷагии халқи мамлакат заминаи воқеӣ гузошт. Дар даврони соҳибистиқлолӣ расидан ба Истиқлолияти энергетикӣ ҳадафи стратегии халқу давлати Тоҷикистон эълон гардида, бо татбиқи пайгиронаи ин ҳадафи олӣ
ИНСОН ВА ТАҒЙИРЁБИИ ИҚЛИМ
Дар асри XX ва оғози асри XXI экология ва ҳифзи муҳити зист яке аз масъалаҳои муҳими ҳаёти инсон гардид. Ба олудашавии муҳит на танҳо корхонаҳои саноатӣ, муассисаҳои хизмати маишӣ ва нақлиёт, ки партовҳои зиёди истеҳсолии ба саломатии инсон ва табиат
ДИДГОҲ ВА ТАҲҚИҚОТИ ИЛМӢ ТАҶДИДИ НАЗАР МЕХОҲАНД
Пахтакориро муҳаррики иқтисодиёти мамлакат ном мебаранд, чунки рушди ин соҳа боиси такомулу ташаккулёбии соҳаҳои дигар мегардад. Далелҳои илмӣ айни ҳол бозгӯи онанд, ки агар аз як гектар пахтазор 30 сентнер ҳосил рӯёнида шавад, он гоҳ аз он метавон то 12
Барои чӣ абрҳо ба Замин намеафтанд?
Ин савол дар назар соддаву осонфаҳм менамояд лек аксарияти мо шояд, ки илман мафҳуми ин ҳодисаро надонем. Инҷо хостем ҷиҳати илмии ин ходисаро ба шумо фаҳмонем.Ба ҳама маълум аст , ки абр аз шумораи зиёди қатрачаҳои оби ва кристалчаҳои яхи таркиб
Дўстони болдор ба ғамхорӣ ниёз доранд
Тарғиби табиат ва дороиҳои он яке аз мавзўъҳои муҳими рўзгори инсон аст. Ҳамин заруратро ҳаётшиносон ва арбоби маориф борҳо таъкид кардаанд. Аз ҳамин сабаб дар мактаб дар баробари дигар фанҳо табиатшиносӣ, ҳаётшиносӣ (биология), зоология ва ҷуғрофия ба
Муҳит - табиатшиносӣ
Аз фанҳои табиатшиносӣ маълум аст, ки табиати зиндаи моро ихотакунанда, аз организмҳои гуногун иборат аст. Онҳо сохт ва шаклҳои микроскопӣ, ҳамчунин макроскопиро доранд. Муайян шудааст, ки дар табиат олами ҳайвонот 1,5 миллион ва олами наботот ним
АҲАМИЯТИ ҲИФЗИ МУҲИТИ ЗИСТ БА САЛОМАТИИ ИНСОН
Ба ҳар яки мо маълум аст, ки муҳит-макони зист ва фаъолияти инсон ва олами модии офаридаи ӯ мебошад. Муҳити зист иборат аст аз муҳити табиӣ ва муҳити сунъӣ (техногенӣ), яъне маҷмӯи унсурҳои муҳити зистро дар бар мегирад, ки аз моддаҳои табиӣ бо меҳнат ва
Масъулияти аҳли сайёра
Ҷомеаи мутамаддини ҷаҳонӣ огаҳӣ дорад, ки Ҷумҳурии Тоҷикистон ташаббускори як силсила тадбирҳои сатҳи байналмилалӣ вобаста ба истифодаи оқилонаву сарфакоронаи об ҳамчун муҳимтарин ва арзишмандтарин сарвати табиӣ мебошад. Ин ҳама тадбирҳои башардўстона
Табиат ва олами вуҳуш
Табиат олами зинда ва ғайризиндаро фаро гирифта, ҳастии ҳаётро таҷассум менамояд. Инсон барои мустақилона зиндагӣ карданаш пеш аз ҳама ба муҳити зист мутобиқ мешавад. Аз пайдоиши ҳаёт то ба имрӯз инсоният бо ақлу заковати воло табиатро бо ҳама
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Дунё