Мақолаҳо
Мақолаи навМУҚАДДАСОТИ ДАВЛАТ
Тоҷикистон чун давлати мустақил соҳиби Президент, Конститутсия ва рамзҳои давлатӣ аст, ки онҳоро дар маҷмӯъ муқаддасоти давлат мегӯянд. Муқаддас чист? Ҳар кас ва ҳар чизе, ки олӣ, азиз, пок, гиромӣ, наҷиб, беолоиш, орӣ аз ҳар гуна нуқсу камбудиҳост,
Бозӣ дар дарси таърих
Маълум аст, ки бозӣ дар ҳаёти кўдак нақши муҳим мебозад. Ҳанўз дар асри 18 Жан Жак Руссо гуфта буд, ки агар касе дунёи кўдакро донистан хоҳад, дар раванди бозӣ онро мушоҳида кунад. Ташкили бозӣ дар дарси таърих аз банақшагирии он оғоз мешавад.
ПЕШВОИ МИЛЛАТ
Мегӯянд, давлатдорӣ лахчаи оташ аст, ки рӯйи каф мегиреду онро бояд ба манзил расонед, то ҳам мурод ҳосил шаваду ҳам кафи дастон насӯзад. Соли 1992 чун роҳбарии кишварро ба дасти Эмомалӣ Раҳмон доданд, гӯё дар кафи дасташ лахчаи оташро гузоштанд, зеро
КОНСТИТУТСИЯ - ҲУҶҶАТИ САРНАВИШТСОЗ
Давлати мустақил давлатеро меноманд, ки дорои рамзҳои давлатӣ, сарҳад, артиш мебошад. Дар баробари ҳамаи ин ҳар як давлат Конститутсия дорад, ки дар он ҳуқуқ ва вазифаҳои шаҳрвандонаш сабт шудаанд. Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳам китобе ҳаст, ки мо онро
ПАЙКАРАИ МЕҲР
Ҳамеша серодам аст майдони Ваҳдати миллии шаҳри Душанбе. Коргарону деҳқонони хокпош, олимону шоирон, арӯсону домодон, меҳмонону мизбонон, омӯзгорону хонандагон, устодону донишҷӯён, сарварону роҳбарон, хулоса, ҳазорон одамон ба ин майдон меоянд, ба пояи
ДЕВОРИ БУХОРО
Замони дар сари ҳокимият буданаш Исмоили Сомониро ҳамчун шоҳи донишманду соҳибхирад, маърифатпарвару далер, зираку доно ҳамагон эътироф мекарданд ва дар бораи кордонӣ, дурандешӣ, хирадмандӣ ва хоксории ӯ накду ҳикоятҳо мекарданд. Мегӯянд, дар Бухоро
ДАВЛАТИ СОМОНИЁН
Дар таърихи давлатдории тоҷикон дар гузашта ҳеҷ давлате мисли давлати Сомониён ба халқи худ ин қадар хизмати арзанда накардааст. Махсусан дар ахди намояндаи барҷастаи сулолаи Сомониён - Исмоили Сомонӣ баъди истилои арабҳо давлати муқтадиру мутамарказ
ИФТИХОРИ ТОҶИКИИ АҲМАДШОҲИ МАСЪУД
Соли 1992 охири фасли зимистон тани танҳо дар кӯчаҳои Тахор саргардон будам. Ҳамдиле мехостам, ки маро мисли як инсон бо қалби саршор аз муҳаббат ва меҳрубонӣ бипазирад. Шабе волии шаҳри Тахор чанде аз мо тоҷикони муҳоҷирро ба меҳмонии хеш даъват бинмуд.
ҚАҲРАМОНҲОИ ТОҶИКИСТОН
Бачаҳои азиз! Қаҳрамонҳои Тоҷикистон шахсони зерин мебошанд: Садриддин Айнӣ (1878-1954), Бобоҷон Ғафуров (1909-1977), Эмомалӣ Раҳмон (таваллудаш 1952), Мирзо Турсунзода (1911-1977), Нусратулло Махсум (1881-1938), Шириншоҳ Шоҳтемур (1899-1937). Донистани
САДО АЗ ҚАЪРИ ТАЪРИХ
Таърих гувоҳ аст, ки ниёгони бофарҳангу бохиради тоҷиконро дар дунё ҳамчун намояндагони миллати тамаддунсоз эътироф намудаанд. Ин тамаддун ва ин сохти давлатдорӣ аз даврони асотирии Пешдодиён ибтидо мегирад, ки беш аз 5 ҳазор сол пеш вуҷуд дошт. Аз
ВАТАН - МОДАР
Ватан! Чӣ гуна калимаи гуворост, сода, дилнишин ва равон. Ҷаҳон-ҷаҳон маъно нуҳуфтааст дар он. Ватан болу пари инсон, сарфарозию сарбаландии шахс, бахту иқбол, орзу ва умеди инсон аст. Ватан лаби хандон, қуввати ҷон, имону виҷдони одам аст. Ватан ва
ВАТАНАМ - ИФТИХОРАМ
Ту зинда бош, Ватан—хонаи умеди халқ, Ки бе ту нест дилу ҷони шодмон уаргиз. Даме, ки мешумурам пурбауо сухануоро, Баландтар зи Ватан нест дар забон уаргиз. «Чӣ медиҳӣ ба Ватан?» Ҳар касе, ки пурсидам, Ҷавоб дод: «Надорам дарег ҷон ҳаргиз». Мирзо
ИМКОНОТИ ЗИЁД БАРОИ ОМЎЗИШИ ФИЗИКА МАВҶУД АСТ
Солҳои зиёдест, ки ба таълими физика дар муассисаҳои таълимӣ машғул ҳастед. Аз ин рў, нахуст дар бораи муҳиммияти омўзиши фанни физика чанд сухан мегуфтед. – Мусаллам аст, ки физика яке фанҳои бунёдӣ дар омўзишу донистани падидаҳои табиат мебошад ва дар
ҲОЛАТ ВА РУШДИ ХИЗМАТРАСОНӢ БА АВТОМОБИЛҲО ДАР ШАҲРИ ХУҶАНД
Шаҳри Хуҷанд дуюмин шаҳри калон дар Тоҷикистон ба ҳисоб меравад ва маркази вилояти Суғд мебошад, ки дар қисми шимолии Ҷумҳурӣ ҷойгир шудааст. Аҳолии шаҳри Хуҷанд мувофиқи маълумотҳои оморӣ дар якуми январи соли 2016 175400 - нафар мебошад. Шумораи умумии
АСОСҲОИ НАЗАРИЯВИИ ИДОРАКУНИИ ХАВФУ ХАТАРИ САРМОЯГУЗОРӢ ДАР КОРХОНАҲОИ САНОАТӢ
Идоракунии хавфу хатар дар корхонаҳои бахши саноатии иқтисодиёт хусусияти ба худ хос дорад, зеро корхонаҳои мазкур ҳаракатдиҳандаи асосии иқтисодиёт маҳсуб гардида, на танҳо масъулияти иқтисодӣ, балки иҷтимоиро низ бар душ доранд. Зеро корхонаҳои саноатӣ
ДАСТГИРИИ ДАВЛАТИИ СОҲИБКОРИИ ХУРДУ МИЁНА ОМИЛИ МУҲИМИ РУШДИ ДЕҲОТИ ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН
Имрӯз баррасӣ ва таҳлили фаъолияти соҳибкории хурд ва миёна дар шароити Ҷумҳурии Тоҷикистон аҳмияти хоса дорад. Дар адабиёт иқтисодӣ қайд шудааст, ки соҳибкорӣ робитаи калидӣ байни ихтироъ ва татбиқи он аст, ки на танҳо ба тағйироти миқдорӣ, балки сифатӣ
ХУДТАЪМИНКУНИИ АҲОЛӢ БО ОЗУҚАВОРӢ ДАР ТОҶИКИСТОН
Таъмини амнияти озуқаворӣ яке самтҳои муҳими сиёсати иқтисодии давлат ва хадафҳои стратегии Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ба шумор меравад. Аз ин рў, Ҳукумати мамлакат пайваста баҳри таъмини аҳолӣ бо ғизои солим чораҳои мушаххас ва аз ҷиҳати илмӣ асоснок
ҶАЛБИ САРМОЯГУЗОРӢ БА СОҲАИ УСТУВОРИ КИШОВАРЗӢ
Вазъи иқтисодиву сиёсии кишвар ба фаъолияти устувори соҳаи кишоварзӣ вобаста аст ва ин аҳамияти сатратегӣ доштани онро собит мекунад. Имрўз барои касе пўшида нест, ки рушди устувори соҳаи кишоварзии Тоҷикистон дар шароити тағйирёбии иқтисод ба
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Саломатӣ
Дунё