Мақолаҳо
Мақолаи навҲАМСАФАРҲОИ СУНЪИИ ЗАМИН. ФАТҲИ КАЙҲОН
Таърихи азхудкунии кайҳон. Ҳанӯз 100 сол пеш одамон дар бораи парвоз ба кайҳон ва омӯхтани он танҳо орзу мекарданд. Дар натиҷаи пешравии илму техника ва пайдо шудани мушакҳои пуриқтидор ба одамон муяссар гардид, ки ин орзуи деринаи худро амалӣ
МОҲ – ҲАМСАФАРИ ТАБИИИ ЗАМИН
Аз дарсҳои пешина мо медонем, ки Моҳ ҳамсафари табиии Замин буда, дар атрофи он давр мезанад. Моҳ аз худаш равшанӣ намедиҳад. Вай барои он ба назари мо равшан менамояд, ки нурҳои Офтоб ба сатҳи он расида, акс меёбанд ва онро равшан мекунанд. Вақте ки ба
ҲАРАКАТИ ДИГАР ҶИРМҲОИ ОСМОНӢ ДАР АТРОФИ ОФТОБ
Ғайр аз сайёраҳои калон боз бисёр ҷирмҳои дигари осмонӣ дар атрофи Офтоб ҳаракат мекунанд, ки равшанӣ надоранд. Ҳаҷман ин ҷирмҳо нисбат ба сайёраҳо хеле хурданд. Қутри онҳо аз 1 то 770 километрро ташкил медиҳад. Ин ҷирмҳои осмонӣ нуҷайма (астероид) ном
ХИРАДМАНД БОШУ БЕОЗОР БОШ
Хирадмандӣ ва эҳтиёткорӣ дар гуфтор. Бештар аз ҳазор сол пеш, Ҳаким Абулқосим Фирдавсӣ, ин нобиғаи сухан ва хирад, дар шоҳасари худ моро ба хирадмандӣ ва эҳтиёткорӣ даъват намуда, чунин фармудааст: Хирадманд бошу беозор бош, Ҳамеша забонро нигаҳдор
ҲАРАКАТИ ЗАМИН ДАР АТРОФИ МЕҲВАРИ ХУД
Меҳвар тирест, ки дар атрофи он ҷисм ё ашё давр мезанад. Шумо меҳварро дар чархи ароба, мошин, дучарха ва дигар ашёи даврзананда дида метавонед. Замин ҳам меҳвар дорад ва дар атрофи меҳвари худ давр мезанад. Меҳвари Замин тири хаёлиест, ки аз мобайни он
Пурра диданЗАМИН – САЙЁРАИ СИСТЕМАИ ОФТОБӢ
Чӣ тавре ки мо медонем, Замин низ яке аз сайёраҳои Системаи офтобӣ мебошад. Ҳаҷми Замин ниҳоят калон буда, қутри он ба 12 ҳазору 750 километр мерасад. Радиуси Замин бошад, ба ҳисоби миёна 6 ҳазору 375 километрро ташкил медиҳад. Масоҳати сатҳи Замин ба
Пурра диданСИТОРАҲО - ОФТОБ
Ситораҳое, ки мо шабона дар осмон мебинем, кураҳои азими тафсони газ мебошанд. Онҳо ба назари мо монанди нуқтаҳои равшан менамоянд, чунки аз Замин хеле дур ҷойгиранд. Агар мушаки навтарини ҳозиразамонро ба сӯйи ситораҳо сар диҳем, вай баъди чандин ҳазор
БАРТАРАФСОЗИИ ЭҲСОСОТИ АЗ ҲАД ЗИЁД (СТРЕСС)
Барои донистани сарчашмаи эҳсосоти зиёд ё стресс бояд дар бораи даврони кӯдакӣ ва инкишофи ӯ, ҳолатҳои гуногуни рӯҳӣ дар рафтори кӯдак ва ба эътидол овардани рафтору гуфтори бачагони хурдсол маълумот дошта бошем. Донистан ва омӯхтани чунин маълумот
ТАМОКУКАШӢ ВА ЗАРАРИ ОН БА ҶИСМИ ИНСОН
Дуди тамоку (сигор) аз микдори зиёди моддаҳои кимиёвӣ иборат мебошад. Дар он наздикии 4000 моддаҳои кимиёвӣ мавҷуд аст, ки дар байни онҳо никотин, моддаҳои бавуҷудоварандаи бемории саратон, қатрон хеле зиёд аст. Дуди тамоку (сигор), ғайр аз никотин боз
СӮХТАНИ БАДАН
Сӯхтани бадан ин зарарёбии бофтаҳои маҳини бадан буда, одатан дар натиҷаи таъсири ҳарорати баланд (сӯхтани ҳароратӣ), моддаҳои кимиёвӣ, туршиҳо, ишқорҳо (сӯхтани кимиёвӣ) мебошад. Аломатҳои сӯхтани дараҷаи 1: пӯст сурхранг ва хушк мешавад, дардманд
ЗАҲРОЛУДШАВӢ ВА РОҲҲОИ БЕХАТАР ГАРДОНИДАНИ ОН
Ҳангоми сайру саёҳат, истироҳат дар табиат ва лагерҳо (истироҳатгоҳҳо) имконияти хавфи заҳролудшавӣ ба миён меояд. Заҳролудшавӣ тавассути даҳон, пӯст, тавассути газидани ҳашарот, хазандагон ва моддаҳои химиявӣ ба амал меояд. Ворид шудани ҳама гуна заҳр
МУНОСИБАТ БО ПАРАНДАГОН ВА ҲАЙВОНОТ
Дар ҳама давру замон паҳнкунандагони бемориҳои сироятӣ ҳайвонҳои ваҳшиву хонагӣ ҳастанд, ки тавассути пӯсту гӯшту шир ва поруи онҳо ба одамон интиқол меёбанд. Надонистани қоидаҳои гигиенӣ ва санитарӣ, надоштани маълумоти кофӣ дар бораи бемориҳои
СИРОЯТЁБӢ БА БЕМОРИИ ИСҲОЛ (ДАРУНРАВӢ) ВА РОҲҲОИ ПЕШГИРИИ ОН
Ин мавзӯъро шумо тавассути диаграммаи F-1 хеле осон фаҳмида метавонед ва он бароятон хеле хотирмон хоҳад буд. Дар диаграммаи F-1 чӣ тавр ин беморӣ аз як шахс ба шахси дигар мегузарад, нишон дода шудааст: Сироятёбӣ ба ин беморӣ ба тарзҳои зерин рух
Зеҳни сунъӣ дар соҳаҳои санъати тасвирӣ ва дизайн тағйироти амиқ ба вуҷуд овардааст
Дар ҷаҳони муосир истилоҳи «зеҳни сунъӣ» дигар танҳо вожаи фаннӣ нест. Он имрӯз ба қувваи бузурги тағйирдиҳандаи иқтисод, илм, фарҳанг ва ҳатто тарзи зиндагии мо табдил ёфтааст. Зеҳни сунъӣ маҷмуи технологияест, ки ба дастгоҳҳо имкон медиҳад мисли инсон
НАҚШИ ЗЕҲНИ СУНЪӢ ДАР ИСТИФОДАИ МАВОДҲОИ АЛГЕБРАВӢ ҲАНГОМИ ҲАЛЛИ МАСЪАЛАҲОИ МАТНӢ
Дар илми математика масъалаҳои матнӣ мавқеи махсус доранд, зеро онҳо робитаи байни ҳаёти воқеӣ ва мафҳумҳои абстрактии математикаро инъикос менамоянд. Барои ҳалли чунин масъалаҳо истифодаи маводҳои алгебравӣ, аз ҷумла тағйирёбандаҳо, муодилаҳо ва
ЗЕҲНИ СУНЪӢ АҲАММИЯТ ВА РУШДИ ОН ДАР ЗАМОНИ МУОСИР
Зеҳни сунъӣ бо рушди мошинсозӣ ва технологияҳои автоматикунонидашудаи идоракунӣ марбут мебошад, ки онҳо аз ҷониби одамон сохта ва идора карда мешаванд. Зеҳни сунъиро ҳамчун як шакли мошин ва ё компютер дар шароити замони муосир метавон муайян кард, ки
БЕМОРИИ РОҲҲОИ НАФАСКАШӢ ВА ПЕШГИРИИ ОН
Агар шумо бемории зуком, дарди гулу, дарди гӯш, сулфа ва таби баланд дошта бошед, сарчашмаи он шамолхӯрӣ мебошад. Аломатҳои ин беморӣ: нафаскашӣ аз бинӣ душвор мешавад, гӯш зардоб мегирад, гулу дард мекунад, сулфа пайдо мешавад, ҳарорати бадан баланд
ПЕШГИРИИ БЕМОРИИ ВАРАҶА
Вараҷа ба гурӯҳи бемориҳои сирояткунанда мансуб буда, барангезандаи он нешзании хомӯшакҳои вараҷаовар мебошанд. Ҳангоми ба бемории вараҷа гирифтор шудан, аломатҳои табларзаи даврӣ, камхунӣ, калоншавии ҷигару испурч ба назар мерасад. Дар айни замон дар
ПЕШГИРӢ АЗ БЕМОРИҲОИ СИРОЯТӢ
Бемориҳои сироятӣ гурӯҳи махсуси бемориҳое мебошанд, ки аз таъсири барангезандагони муайяни зинда ба вуҷуд омада, аз тани носолим ба тани солим мегузаранд ва агар пеши роҳи онҳоро нагирем, ба паҳншавии оммавӣ қодиранд. Бемориҳои сироятӣ инҳо мебошанд:
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Саломатӣ
Дунё