Мақолаҳо
Мақолаи навОмўхтани касбу ҳунар дар тарбияи маънавӣ-ахлоқии ҷавондухтарон тавассути корҳои беруназаздарсӣ
Дар мероси педагогии ниёгон ба муҳиммияти касбу ҳунар дар тарбияи маънавӣ -ахлоқии насли наврас ба хусус ҷавондухтарон, диққати хосса зоҳир карда мешавад. Инсоният аз рўзҳои аввалини ба олами ҳастӣ қадам ниҳодан дар пайи ҳосил намудани ризқу рўзӣ
Бо шарофати Истиқлолияти миллӣ «Давлат мактабу маориф, таълиму тарбияро самти стратегии худ қарор дода ва тарбияи шаҳрвандонро зери назорат мегирад».
Аз солҳои 20-уми то солҳои 90-уми асри ХХ таълиму тарбия ва педагогика дар асоси идеологияи Давлати Шуравӣ амалӣ мегардид, ки ба арзишҳои милли чандон диққат зарурӣ дода намешуд. Табиист, ки ҳар сохти ҷамъиятӣ дар назди таълиму тарбияи насли наврас ва
Тарбияи маънавӣ-ахлоқии насли наврас
Дар шароити муосир, ки то як андоза маънавиёт ва ахлоқи насли наврас коста гардидааст, зарурияти рў овардан ба арзишҳои педагогикаи ниёгон ба миён омадааст. Арзиш худ мафҳуми фалсафӣ, сотсиологӣ, адабӣ ва педагогӣ буда, дар луғатномаҳо ба маънои баҳо,
Сатҳи баланди маънавӣ-ахлоқӣ
Қобили таваҷҷуҳ аст, ки меъёрҳои инсонпарваронаи Куруши Кабир баъд аз 2500 сол дар санадҳои тамаддуни муосир тавассути Созмони Милали Муттаҳид: Баёнии умумии ҳуқуқи башар дар сарқонунҳои мамлакатҳои пешрафтаи ҷаҳон, ба монанди Олмон, Франсия, Россия,
Моҳияти арзишҳои педагогии мероси ниёгон дар замони Истиқлолияти миллии Тоҷикистон
«Ҳадафи муҳимми низоми маориф тарбияи шахсияти фаъол ва созанда аст. Аз ин рӯ, масъалаҳои дар зеҳну шуури хонандагон ва ҷавонон тарбия кардани эҳсоси худогоҳии миллӣ, худшиносии таърихӣ, истифодаи анъанаҳои беҳтарини маорифи миллӣ ва умумибашарӣ,
Ташаккули шахсияти кўдакони синни томактабӣ. Нақши оила ва муҳити иҷтимои дар ташаккули шахсияти кудак.
1.Хусусиятхои ташаккулёбии шахсияти кудакони сини томактаби. 2.Таъсири калонсолон ба инкишофи шахсияти томактабиён. Шахс хастии бошуур ва фаъоли табиату ҷамъият мебошад ва он дорои хусусиятхои фарди-психологи мебошад,ки як шахсро аз шахси дигар бо
Воситаи муҳими тарбия
Адабиёти бадеӣ яке аз воситаҳои муҳими таълиму тарбияи насли наврас ба ҳисоб меравад. Майлу рағбати кудакон ба шунидани ҳикояту қиссаҳои бадеӣ зиёд буда, аз калонсолон шунидани онҳоро хоҳиш мекунанд. Ҳамин тавр, ҳангоми қироати афсона ва ё ривоят кўдакон
Мактаб боғу хонанда гулест пуртароват
Мактаб дар таълими хонанда бештар масъул аст ё дар тарбияти он? Баҳсу мунозираҳоро дар ин хусус ҳамеша мутахассисони соҳа ва ҳам ҳам ғайрисоҳа бо ҳам доштанду то кунун низ ин баҳс идома дорад. Вале ҳар кӣ амиқтар дар ин боб биандешад, бар ин назар хоҳад
Хирадмеҳварӣ – асоси таҳаввул
Таҳаввул маънои тағйирёбию дигаргуншавӣ ва тараққӣ маънии болоравӣ ва пешравиро ифода мекунад. Раванди таҳаввулу тараққӣ, қабл аз ҳама, ба сатҳи ташаббусу ибтикори қишри зиёӣ ва ниҳоди мадании ҷомеа, ки бо илму дониш мусаллат аст, бастагӣ дорад. Дунёи
Камоли инсон аз остонаи мактаб оғоз меёбад
Омӯзгори дорои собиқаи касбии бештар аз сисола Гулсият Қаландарбекова ду даҳсолаи охир аст, ки маҳорату малакаи педагогиашро ба таълиму тарбияи хонандагони Муассисаи таҳсилоти умумии ибтидоии деҳаи Бердибекободи Ҷамоати деҳоти Сучони ноҳияи Шуғнон
Раҳнамои ҳамешагии хонандагон
Маълум, ки китобҳои дарсӣ вобаста ба барномаҳои таълимӣ навишта мешаванд. Китоби дарсӣ воситаи асосии омўзиш барои хонанда ҳисоб меравад ва дар он мундариҷаи асосии фанни таълимӣ инъикос меёбад. Вазифаи китоби дарсӣ ба хонанда барои мустақилона
Эҷодиёти халқ ва тарбияи насли наврас
Эҷодиёти халқ дорои беҳтарин намунаҳои адабиёти бачагона буда, ҳиссае аз онҳо дар маҷмўаҳои «Афсонаҳои халқи тоҷик», «Латифаҳои тоҷикӣ», «Зарбулмасал ва мақолҳои тоҷикӣ», «Намунаҳои фолклори диёри Рўдакӣ», «Фолклори сокинони саргаҳи Зарафшон» ва ҳоказо
Соҳибҳунарӣ - ифтихору тавоноӣ
Ба таъкиду тасдиқи умум, муҳимтарин ҳадафи таълиму тарбия ба зиндагии мустақилона ва ба меҳнати муфиду босамар омода намудани насли наврас мебошад. Барои ин, муҳимтарин аз ҳама, дар ниҳоди хонандагон бояд нисбат ба касбу ҳунар меҳру муҳаббат парвариш
Фаъолияти бавусъат мебояд
Ҳар замон махсусиятҳои худро дорост, ки аз табиат, талабот, эҳтиёҷот ва хусусиёти марҳилаи муайяни ҳаёти одамон ба миён меояд. Замони моро давраи рушди босуръати илму техника ва кашфиёти навин меноманд. Вобаста ба ин, тақозо
Китобхонӣ оммавӣ мегардад
Тайи ду соли охир бо дастури Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон баргузор шудани озмуни ҷумҳуриявии «Фурўғи субҳи доноӣ китоб аст» барои баланд бардоштани маърифати китобхонии мактаббачагон тамоми шароитро фароҳам сохт.
Омўзгор – ҳуснбахши рўзгор
Омўзгор дар меҳвари соҳаи маориф қарор дорад ва сатҳу сифати дониши шогирдон ва тарбияи шоистаи онҳо маҳз ба донишу таҷриба, малакаву маҳорати касбӣ, усули таълим ва дигар паҳлуҳои фаъолияти омўзгор вобастагии зич дорад. Бачаҳо мактабро дўст медоранд ва
НАҚШИ АФСОНА ДАР ТАШАККУЛИ ҶАҲОНБИНИИ ХОНАНДАГОНИ СИНФҲОИ ИБТИДОӢ
Ташаккули ҷаҳонбинии инсон дар давоми тамоми умр ҷараён мегирад. Ин ҷараён, дар раванди таълим бо дигаргуниҳои мунтазам ба инкишофи умумии хонандагони хурдсол вобастагӣ дорад. Дар зинаи аввал, ба хонандагони синфҳои ибтидоӣ вазифа ташаккули низоми
ПАЁМ - ПАЙҒОМИ ИСТИҚЛОЛИЯТ, СОҲИБДАВЛАТӢ ВА ПАЙҒОМИ УМЕДҲОСТ
Паёми навбатии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон, аввалтар аз ҳама, як пайғоми муҳимтарини як кишвари соҳибистиқлол, ба номи Тоҷикистон буд, ки бо Пешвои сарсупурда ва мардуми бостониаш
Неку бади Иинтернет
Интернет ҷаҳони нопайдоканорест, ки ҳар нафар ба он ворид шуда, вобаста ба савияи дониш ва ҷаҳонбиниву мақсад аз он бардошт менамояд. Интернетро ба як мағоза ё дорухонаи бузург шабоҳат додан мумкин аст, ки ҳар нафар аз рўи эҳтиёҷу дарди худ ба он
Калиди ганҷи дониш
Қадами нахустини тифл ба мактаб бо рўи даст овардани китоби аввалини савод «Алифбо» оғоз меёбад, ки муаллифаш устод М.Лутфуллоев аст. «Алифбо» барои кўдакони навомўз худ мактаби махсусест, мактаби муҳаббат ба таҳсил, ба китоб, ба хондану навиштан, ба
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Саломатӣ
Дунё