Мақолаҳо
Мақолаи навМаълумоти умумӣ дар бора и эҷодиёти шоир
Мӯъмин Қаноат шоири сермаҳсул аст. Ҳанӯз маҷмӯаи аввалини ӯ соли 1960 бо номи «Шарора» ба табъ расида буд. Имрӯз бошад, зиёда аз 12 маҷмӯаи ашъори Мӯъмин нашр шудаанд. Дар байни солҳои 1980-1982 осори мунтахаби ӯ дар ду ҷилд ба хонандагон дастрас шуд.
Мундариҷан ғоявии достони «Сурӯши Сталинград»
«Сурӯши Сталинград» Мӯъмин Қаноат маҳз бо ҳамин достонаш дар адабиёти ҷаҳонӣ маъруфу машҳур гашт. Дар бораи муҳо- рибаи Сталинград то Мӯъмин асарҳои зиёди назмию насрӣ иншо шуда буданд. Аммо достони шоир бозёфти нав аст. Рӯҳ, бузургии инсони некӯсиришт
Аз омаданат
Чун баҳори туву эҳё шавам аз омаданат, Теппаи хокаму зебо шавам аз омаданат. Рафтаи бе ҳаракат, лой шудам чун мурдоб. Ту қадам зан, ки мусаффо шавам аз омаданат. Сахттар аз саратон дарди ҷудоӣ будаст, Зуд о, то, ки мудово шавам аз
Резисторҳо. Қисми 2
Дар муқоиса бо резисторҳои доимӣ, ки дорои ду бандак мебошанд, резисторҳои тағйирёбанда аз се бандак иборатанд. Дар нақшаҳои электрикӣ муқовимати байни бандакҳои канории резистори тағйирёбандаро нишон медиҳанд. Муқовимати байни бандакҳои канорӣ ва
Резисторҳо. Қисми 3
Ба ғайр аз резисторҳои муқаррарии дар боло овардашуда, инчунин резисторҳои ғайрихаттии нимноқилӣ истеҳсол карда мешаванд, ки маҳсули тараққиёти техникаи электронӣ мебошанд. Хусусиятҳои асоии ин гуна резисторҳо дар доштани қобилияти тағйир додани
Метеостансия
МЕТЕОСТАНСИЯ ДАР АСОСИ ПЛАТФОРМАИ ARDUINO БАРОИ МОНИТОРИНГИ МИЛЛӢ «Мониторинги миллӣ» лоиҳаи нав буда, ба ҷамъоварӣ ва дар харитаи ҷаҳон инъикос намудани нишондиҳандаҳои датчикҳои гуногуни муҳит, аз ҷумла датчикҳои ҳарорат, фишор ва намии ҳаво,
Душанбе – пойтахти Тоҷикистон
Аҷаб шаҳри дилороӣ, Душанбе, Хаёлам, зеби дунёӣ, Душанбе! Душанбе шаҳри зебо, пойтахт ва калонтарин шаҳри Тоҷикистони азизамон аст. Пеш аз Инқилоби Октябр он деҳаи хурду камаҳолӣ буд. Бо вуҷуди ин, дар Бухорои Шарқӣ бо бозори худ шуҳрат дошт. Мардум
Китоб мӯниси ҷону дил аст
Аниси кунҷи танҳоӣ китоб аст, Фурӯғи субҳи доноӣ китоб аст. Оре, китоб беҳтарин ёру ғамхор, роҳнамо ва мададгори инсон аст. Он яке аз сарчашмаҳои асосии илму дониш ва воситаи такмили маърифату камолоти инсон ба шумор меравад. Агар кас тамоми умр ба
Зебуннисо (1639 - 1702)
Духтари шоҳам, валекин рӯ ба фақр овардаам, Зебу зиннат бас ҳаминам, номи ман Зебуннисост. Шарҳи ҳол Зебуннисо дар гӯшаи танҳоӣ нишаста, аз рӯзгор ва нобаробариҳои замон менолид ва ашк мерехт. Ӯ аз он мегирист, ки озод набуд: ба мурғе дар қафас
Чистон - геометрия
Дар се хати рост се қулла дорам, Гипотенуза ду катет дорам. Маро бишносед, кунҷи рост дорам, Пифагор-Бобо хешу таборам. Ҷавоб: секунҷаи росткунҷа Чор хати рости шикаста, Ду баробар ҷаста-ҷаста. Чор кунҷи мо баробар, Чор девор
Абӯабдуллоҳ Рӯдакӣ - Синдбоднома
Хашмаш омад-шу ҳамон гаҳ гуфт: век! Хост, к-ӯро барканад аз дида кек. Он гурунҷу он шакар бардошт пок, В-андар он дастори он зан баст хок. Он зан аз дуккон фуруд омад чу бод, Пас фаларзангаш ба даст андар ниҳод. Шӯй бикшод он фаларзаш, хок
НАҚШИ МАВЛОНО ҶАЛОЛИДДИНИ БАЛХӢ РУШДИ ЗАБОНИ ТОҶИКӢ
Забони адабӣ оинаи тафаккур, ҷаҳонбинии миллӣ ва маънавияти ҳар як халқ аст. Он воситаи асосии ҳифз ва интиқоли арзишҳои фарҳангӣ, илмӣ ва ахлоқӣ ба наслҳои оянда ба шумор меравад. Забони адабии тоҷик, ки таърихи беш аз ҳазорсолаи рушду такомул дорад,
МАВЛОНО ВА ШАМСИДДИНИ ТАБРЕЗӢ
Аз рӯзгори Ҳазрати Шамсуддин Муҳаммад ибни Алӣ ибни Маликдоди Табрезӣ (1185-1248), ки дар ҷаҳони фикрии Мавлоно Ҷалолуддини Румӣ табаддулоти азиме ворид кардааст, бино ба ишораи сарчашмаҳо маълумоти дақиқе дар даст нест. Ба гуфти сарчашмаҳо то замони
Бачаи айёр — Саидмурод Искандарӣ
Замоне дар як деҳаи дурдасти кӯҳистон писараке бо як модари пираш зиндагонӣ мекарданд. Зиндагонии онҳо хеле фақирона буд. Дар бисоташон ҳамагӣ як гови пир доштанд. Шири онро мехӯрданд ва гоҳ-гоҳе фурӯхта орду равған ва қанду намак мехариданд. Писарак
Се ҳикоя — Саидмурод Искандарӣ
Саидмурод Искандарӣ НИШОНА Модбузи чанбаршохи кабудчарангро дар хонаи Содиқино қариб ҳама дӯст медоштанд. Агар ба кампири Зебӣ барои ҳар сол дугоник зойиданаш маъқул бошад, ба набераи ҳаштсолааш Содиқҷон гапфаҳмию зиракии буз хеле маъқул буд. Аксар
Тунел, нақб ё оҳун?
Чанд муддат аст, ки перомуни калимаҳои “тунел” ва “нақб” баҳс мешавад. Суоле ҳам матраҳ мешавад, ки чаро ҳамзабонони мо калимаи “нақб”-ро, ки дар забони форсӣ маълуму маъмул аст, ба ҷойи калимаи бегонаи “тунел” роиҷ накардаанд. Шояд далели ин амр собит
ЁДЕ АЗ ДОНИШМАНДИ ВАРЗИДАВУ ЗАҲМАТКАШВАРЗИДАВУ ЗАҲМАТКАШ
Чанде пеш дар Донишгоҳи миллии Тоҷикистон ба ифтихори 65-солагии адабиётшинос ва муҳаққиқи номвар, шодравон Муртазо Зайниддинзода таҳти унвони «Масъалаҳои равобити адабӣ ва тарҷума дар замони истиқлол» ҳамоиш баргузор гардид. Дар он адибону паҷӯҳишгарон
ПАСВАНДҲОИ СИФАТСОЗ ДАР ҒАЗАЛИЁТИ МАВЛОНО ҶАЛОЛИДДИНИ БАЛХӢ
Калимасозӣ яке аз роҳҳои асосии такомули таркиби луғавии забони адабӣ ба шумор меравад. Ба туфайли калимасозӣ забон ашё, ҳодисаву воқеаҳо ва мафҳумҳои навро ифода карда, мубодилаи афкори одамонро осон мегардонад, чунки дар натиҷаи калимасозӣ воҳидҳои
ЗАРБУЛМАСАЛ ВА МАҚОЛҲО ДАР ОСОРИ НАСРИИ САДРИДДИН АЙНӢ
Ҳар як забон дорои адабиёти хаттӣ ва шифоҳист. Адабиёти хаттӣ маҳсули эҷоди адибону донишмандонест, ки дар шакли китоб дарҷ шудааст. Муаллифи адабиёти шифоҳӣ халқ буда, он аз даҳон ба даҳон, ба наслҳои минбаъда интиқол меёбад. Эҷодиёти даҳонакии
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Саломатӣ
Дунё